“New tales from the Borderlands voelt aan als een droge beschuit”

New Tales From The Borderlands

In 2014 zag Zer0 Sum het levenslicht. Zer0 Sum was de eerste van vijf episodes in een experiment dat door het leven ging als ‘Tales from the Borderlands’; een interactieve graphic adventure-game die zich in het Borderlands-universum afspeelde. De serie bleek een regelrechte schot in de roos; Rhys en Fiona wisten menig harten van Borderlands-fans te veroveren. Met New tales from the Borderlands werd een gelijkaardige weg ingeslagen. Deze keer geen reeks episoden die enkele weken op zich laten wachten, maar een afgeleverd geheel dat minstens even meeslepend is.

Waarom Wel?

Losers aan de top

Waar veel games de kaart trekken van de heroïsche protagonisten die de wereld redden, kiest New tales from the Borderlands voor een andere aanpak. We kruipen namelijk in de huid van drie regelrechte losers; Anu, Octavio en Fran. Anu is een geniale wetenschapper die zich verweert tegen beleid van de grote bazen bij de Atlas Corporation met haar ontslag als gevolg. De grote CEO van het bedrijf is overigens Rhys; één van de hoofdpersonages uit de voorgaande Tales from the Borderlands.

Octavio is dan weer het broertje van Anu en verdient de kost als medewerker in een Frozen Yoghurt-winkel. Wanneer Lou13 (een huurmoordenaar in de vorm van een robot) op zijn pad komt, raakt het leventje Octavio helemaal van de rails. Ook de eigenares van de Frozen Yoghurt-winkel speelt een hoofdrol in de game. Fran worstelt namelijk met serieuze woede-uitbarstingen en laat dat nu niet goed matchen met een verwoeste winkel en vervelende verzekeraars die een claim komen vaststellen…

Hoe de drie verhalen in elkaar overvloeien vertel ik jullie uiteraard niet. Wat ik jullie wel kan vertellen is dat het geheel samenvloeit in een verhaal die ik niet meteen zag aankomen. We komen in de meest absurde situaties terecht vol emotionele rollercoasters met heel wat knipogen naar de Borderlands fans. Zo komen verschillende personages én de grote corporaties (zoals Hyperion en Maliwan) uit het Borderlands-universum aan bod. Initieel switch ik van het ene verhaal naar het andere, maar eens de drie verhaallijnen samenvloeien komt de game helemaal tot zijn recht. Hoewel de drie personages intrinsiek verschillend zijn van elkaar, vormt het trio een geniale synergie die heel wat hilarische taferelen oplevert. Ten minste, als je van droge humor houdt.

Ijzersterke NPC’s

Niet alleen bovenstaande losers herbergen een ijzersterkte backstory, ook de NPC’s die we doorheen ons verhaal ontmoeten werden voorzien van een serieus pakket sterke karaktertrekken. Zo heb je Lou13; de robot die dienst doet als huurmoordenaar en de vreemdste uitspraken doet wegens een gebrek aan menselijk tact. Of wat dacht je van Phuong? De collega van Anu bij Atlas met een voorwaardelijke trouw aan Anu waarvan menig labradors jaloers zouden zijn. Ook de vele (optionele) dialogen maken keer op keer duidelijk dat de personages geen slappe kak zijn; hier werd echt over nagedacht.

Vaultlanders

De game is een opeenvolging van dialogen en quick time events net zoals de eerste game. In tegenstelling tot die eerste werd er een extra element toegevoegd aan de game; Vaultlanders. De Vaultlanders zijn een soort van parodie op collectible figurines die gamers wel eens durven verzamelen, maar eigenlijk totaal geen praktisch nut hebben. In New tales of the Borderlands kunnen we ook dergelijke poppetjes verzamelen en kunnen we ze zelf inzetten doorheen de game in bepaalde battles. Echt uitdagend zijn ze niet; het zijn eerder formaliteiten die je niet meteen kunt verliezen. Hoe dan ook doe ik mijn best om ze allemaal doorheen de game te verzamelen en is het een leuke knipoog naar alle nerds en geeks met een gigantische Funko Pop-verzameling.

Waarom Niet?

Vals controle-gevoel

Zoals ik reeds vermeldde is de game een opeenvolging van dialogen en quick time events. Veelal wordt de game dan ook verkocht als een film waar je zelf de plot bepaalt. In een bepaalde manier klopt dat ook; doorheen de game zijn er enkele kruispunten waar je een knoop moet zien door te hakken die een invloed heeft op het verdere spelverloop. Ook worden er scores geplakt op de onderlinge relaties die een invloed zouden hebben op het verloop van het verhaal.

Jammer genoeg wordt dat gevoel van controle teniet gedaan op enkele cruciale momenten doorheen de game. Zo zijn er heel wat quick time events die bij een faliekante afloop gewoon opnieuw beginnen. Ergens vind ik het jammer dat een faliekante afloop niet meteen een invloed heeft op het verhaal in tegenstelling tot die harde reset. Hetzelfde is van toepassing op de Vaultlanders-gevechten; een battle verliezen resulteert opnieuw in een nieuwe poging. Jouw Vaultlander effectief verliezen bij verlies, zou het geheel volgens mij een stuk meeslepender maken.

Ook zijn er verschillende dialogen waarbij de verschillende opties eigenlijk weinig of geen verschillen vertonen, wat mij doet vermoeden dat deze gewoon als ‘vulling’ voor de game worden gezien. Jammer, want dat gevoel had ik in de eerste game niet. Ook bepaalde passages voelen wat overbodig aan.

Net iets te lang

Waar de eerste telg een reeks snackable afleveringen afleverde, komt hier het volledige verhaal (weliswaar ook in vijf episodes) in één enkele verzamelgame. Persoonlijk zag ik liever de kleine afgelijnde afleveringen met enkele weken pauze tussenin versus de grote totaalgame. Het hele verhaal in één hap verorberen voelt voor mij als net iets van het goede teveel aan. Uiteindelijk klik je doorheen een resem dialogen en quick time events en dat gaat nu eenmaal snel vervelen hier. Mocht je toch alle vijf episodes na elkaar in één trek willen uitspelen, dan zorgen de Vaultlanders en de vele leuke personages voor wat afwisseling. Jammer genoeg is dat niet voldoende om het alles tien à twaalf uur boeiend te houden.

VERDICT

6

Waar de vorige Tales from the Borderlands als een verfrissende cocktail aanvoelde in het Borderlands-universem, voelt New Tales from the Borderlands aan als dat ene glas droge rode wijn waar geen einde aan komt. De ‘losers staan centraal’-insteek, de Vaultlanders en de droge NPC’s verzachten de pijn een beetje, maar het gebrek aan échte controle en de sleur doorheen het spelen geven de doorslag. Geef mij maar good ol’ Rhys en Fiona uit de vorige game!

Pluspunten
+ Atypisch, maar boeiend verhaal met ‘losers’ in de hoofdrol
+ NPC’s met leuke achtergrondverhalen boordevol droge humor
+ Vaultlanders zijn een leuke toevoeging

Minpunten
– Vals gevoel van controle
– Overbodige passages
– De vijf aflevering in één trek verorberen voelt na verloop van tijd als een sleur aan

New tales from the Borderlands
Beschikbaar vanaf 21/10/2022
Beschikbaar op PlayStation 4 / PlayStation 5 / Xbox One / Xbox Series X|S / Switch / PC
Gespeeld op PlayStation 5
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Uitstekend
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door Ardtieboy

Een paarse Game Boy Color en Pokémon Red deden de vonk zo'n 16 jaar geleden overslaan. Sindsdien vertoeft Ard menig avond voor zijn consoles om er helemaal op los te gaan, liefst zonder al te veel nadenken. Games die hem geregeld doen gniffelen staan bij Ard op de bovenste plank. Het is dan ook niet vreemd dat titels zoals Borderlands, Destiny, Animal Crossing en Hearthstone op zijn shortlist staan. Verder hackt en programmeert hij zich door het leven met Nalu 🐶 aan zijn zijde.