2026 is het jaar waarin ik nogal veel beweeg, in-game wel te verstaan. Van marathons lopen tot gigantische wandelingen, het is een kleine stap. En het verschil tussen Death Stranding, en nu dus ook de opvolger is in mijn ogen niet geheel groot. Maar hoe groot is het verschil tussen de console versies en de PC-versie? Je komt het te weten in deze PC review van Death Stranding 2: On The Beach!
Check hier auron_sagara zijn review van de PlayStation 5-versie!
Waarom Wel?
De ultieme visuele ervaring
Maar wat is nu het grootste verschil? De overstap naar PC brengt Death Stranding 2: On the Beach naar een technisch niveau dat op consoles simpelweg onmogelijk is. Waar de PlayStation 5-versie al indruk maakte, zorgt de PC-port voor een ongekende scherpte en souplesse. Dankzij de volledige ondersteuning voor Ultrawide-monitoren (21:9 en zelfs 32:9) wordt de filmische visie van Kojima pas echt eer aangedaan; de weidse, desolate landschappen vullen je volledige gezichtsveld, wat het gevoel van eenzaamheid en de immense schaal van je tocht alleen maar indrukwekkender maakt.
Gameplay gewijs loopt het ook veel vlotter aan 120 FPS waardoor Norman Reedus als Sam nog vlotter over je scherm beweegt. Wat is dat toch een prachtige mens eigenlijk in 4K, zeker gecombineerd met DLSS 4, FSR 3.1 en XeSS spatten de details van je scherm. Het beeld blijft dus super helder zonder in te boeten op prestaties. De grens tussen een Hollywood-productie en een interactieve game vervaagt hierdoor tot op het punt dat je soms vergeet dat je naar computergegenereerde beelden kijkt.
Verbeteringen voor de ongeduldige bezorger
Ik ga niet veel te hard uitwijken naar het verhaal van Death Stranding 2. Dat heeft onze auron in zijn review al in geuren en kleuren uitgelegd. Wel wil ik het verschil tussen deze en zijn voorganger nogmaals vermelden. Het is effectief zo dat ik na een 25-tal uurtjes heb afgehaakt in de vorige. Omdat het gewoon echt allemaal veel te traag op gang kwam. Dat is bij deze ook zo, maar Nootje hoor ik u denken, dit is een “waarom wel” rubriek. Klopt! Want wat ze wel goed aanpakken is dat er in dit vervolg wel van in het begin meer actie zit.
Je komt al snel een bandit camp tegen waardoor je meteen al in de actie komt. Sluipend of knallend want die keuze is geheel aan jou. Hier staat al een pickup truck gereed en hupla, je hebt uw eerste voertuig al beet voor die beginnende kilometers. En dat maakt alles natuurlijk net iets makkelijker, al was ik deze vrij snel terug kwijt doch vond ik veel sneller voertuigen dan dat dat in de eerste het geval was.
Waarom Niet?
Tien uur wachten op de vonk
Het grootste nadeel dat ik met deze serie blijf hebben, is hoelang het allemaal duurt vooraleer het echt op gang komt. Als je meer dan 10u moet steken in een game voor het je echt begint vast te nemen, dan is het voor mij eraan voor de moeite. Zo’n game moet mij vanaf de eerste minuut vastgrijpen, en dat is ook bij dit vervolg niet het geval.
Pas op, ik snap het helemaal, de setting en hoe de acteurs hun personages vertolken is magnifiek gedaan. Maar alleen is het op vlak van verhaal en vooral dan de manier waarop het gebracht wordt soms chaotisch, langdradig en op sommige momenten saai. Ongeacht van de combat, want dit is deze keer wel meer aanwezig dan de voorganger. Helaas kan dus Death Stranding 2 mij niet goed genoeg bekoren.
Geen acrobatische circusheld
Ondanks dat je dus snel de actie rond je oren krijgt blijf ik toch een probleem hebben met de manier hoe de combat werkt in dit spel, voornamelijk hoe je beweegt. Sam is nu eenmaal niet de acrobatische circusheld, logisch als je meer dan honderd kilo op je rug draagt. Tijdens mijn bandit camp bezoekjes heb ik hier weinig problemen mee, tenzij ze met zijn allen mij willen knuffelen. Maar tijdens bossfights is dit toch heel erg frustrerend. Zeker als ze al wat sneller bewegen is dit toch een huzarenstukje om alles tot een goed einde te brengen.
Wanneer je dan neergeslagen wordt vliegen je pakjes alle kanten op. Als je dan terug je gerief wilt oprapen, wat niet al te snel gebeurt, en je bent niet snel genoeg om de volgende aanval te ontwijken slaat bij mij de frustratie toe. Dit is na een tijdje gewoon niet leuk meer en maakt dat ik mij meer ga frustreren. En niet omdat de boss moeilijk blijkt te zijn.
Trailer
Gespeeld op PC
Death Stranding 2: On the Beach op PC is een audiovisueel spektakel dat op technisch vlak werkelijk alles uit je hardware perst. De beelden zijn zo scherp en de acteurs spelen hun rollen zo magnifiek dat je soms vergeet dat je een game aan het spelen bent. Hoewel Kojima dit keer sneller de actie opzoekt en je vlotter voertuigen ter beschikking stelt, is de kern van het spel niet voor iedereen weggelegd is.
Het grootste struikelblok blijft namelijk die trage start: je moet weer uren investeren voordat het geheel je echt vastgrijpt, en dat haalt het speelplezier naar beneden. Tel daarbij op dat de besturing tijdens hectische gevechten vaak lomp en frustrerend aanvoelt, en je hebt een game die prachtig is om naar te kijken, maar soms vermoeiend om te spelen. Een indrukwekkend staaltje techniek, maar de langdradigheid zorgt ervoor dat de vonk bij mij nooit helemaal oversloeg.
Pluspunten
- Technisch superieure PC-port met indrukwekkende 4K-details
- Magnifieke acteerprestaties die cinematografisch van wereldniveau zijn
- Snellere toegang tot voertuigen en meer focus op actie dan in het origineel
Minpunten
- Opnieuw die trage start
- Besturing is wreed lomp tijdens bossfights
Ontdek meer van Pragalicious
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
