“The DioField Chronicle heeft alles in huis om een fantastische RPG te worden”

The DioField Chronicle

Dat ik een zwak heb voor de games van Square Enix kan ik niet ontkennen. Nu ook weer met deze The DioField Chronicle. Na het bekijken van beelden steeg mijn aandacht meter prompt naar de groene kant en dan besef ik het weer. Ik ben er aan voor de moeite. Ik ging enkele uren aan de slag met de game. Mijn eerste indrukken deel ik dan ook met plezier.

Aanpassing is vereist.

Dat ik al heel wat tactische games heb gespeeld is geen nieuws meer, vooral turned-based tactical games. The DioField Chronicle zit echter qua combat anders in elkaar dan een Triangle Strategy of Live A Live. De actie gebeurt allemaal via een min of meer nieuwe manier, “Real Time Tactical Battle” (RTTB). Het deed me even teruggaan naar de periode toen ik 16 jaar was en verzot was op de game Commandos: Behind Enemy Lines (1998) voor PC.

Je start de game met drie personages met elk hun eigen kwaliteiten. Andreas gewapend met de dagger, Fredret beweegt steeds te paard en heeft als wapen een lans en Izelair beschikt over een zwaard en schild. Er wordt niet gesproken over classes in deze game, maar wie wat ervaring heeft in dit genre, kan perfect uitmaken welk personage het best te gebruiken is in bepaalde situaties. Later in de demo sluiten Iscarion (boog) en Waltaquin (toverstaf) nog de rangen.

De basis is waar alles begint.

Over het verhaal van The DioField Chronicle ga ik nog niet teveel vertellen, dat hou ik wel voor de review. Het komt er in een notendop op neer dat je een groep bent genaamd “Blue Foxes”. Je hebt een link met het koninkrijk Alletain, en dat ligt toevallig dicht bij twee gebieden die in een helse strijd met elkaar verkeren. Er komt uiteindelijk een winnaar uit de bus, en je mag drie keer raden wie het volgende slachtoffer wordt… . Tijd dus om met de Blue Foxes aan de slag te gaan. Er zullen heel wat politieke perikelen ontstaan, geen tijd dus om op de smartphone te staren (zoals we deze taferelen kennen uit de hedendaagse politiek). Het kan er natuurlijk ook mee te maken hebben dat in de tijdlijn van The DioField Chronicle de smartphone nog niet bestond, maar dat laat ik graag in het midden.

Je hebt met je trawanten een basis, waar je vrij kan rondlopen en verschillende NPC’s kan aanspreken. Hier trof ik mijn eerste hekelpunt aan. Wanneer je beslist om iemand aan te spreken, zal er geen voice-over beschikbaar zijn. Enkel korte geluiden of woorden is alles wat je te horen krijgt, maar dit vind ik zeer storend, zeker wanneer je een tekst leest. Verder kan je opdrachten accepteren en een shop bezoeken waar je wapens en dergelijke kan kopen.

Je zal elke missie starten via een map. Daar krijg je ook alle info te zien. Welk level je het beste hebt om die specifieke missie te spelen, wat je moet doen om de missie tot een goed einde te brengen of hoe de missie abrupt ten einde kan komen. Je krijgt ook steeds bijkomende doelen per missie te zien, die je kan voltooien. Zo moet je proberen iedereen in leven te houden en de missie voor een bepaalde tijd te beeïndigen. Op deze manier kan je skill points verdienen en items die later in de game belangrijk worden.

Ten aanval!

Natuurlijk is het belangrijkste aspect in The DioField Chronicle de combat. Eenmaal een missie gekozen op de map zal je automatisch starten op de plaats waar de actie zich afspeelt. Persoonlijk vind ik dit soort game, best te spelen met muis en keyboard, maar ik moet toegeven dat het met de controller zeker niet slecht speelt. Je kan de personages apart of tesamen aanduiden en ze laten bewegen naar een specifieke plaats. Elk personage heeft zijn unieke acties die je kan gebruiken tot je EP op is.

Dat The DioField Chronicle van de hand komt van de makers van één van de Final Fantasy games is aan bepaalde dingen op te merken. Zeker wanneer je de welgekende summon Bahamut kan oproepen om een enorm krachtige aanval uit te voeren. Het begin van de demo is nog vrij eenvoudig, maar ik kan jullie nu al garanderen dat je bij de pinken moet blijven, als je elke missie tot een succes wil krijgen.

Je krijgt ook steeds verschillende opdrachten. Het ene moment moet je kristallen gaan halen, het andere moment moet je een plaats beschermen en iemand escorteren zit ook in het missiepakket. Je komt ook in confrontatie te staan met enkele bazen en deze zijn ook niet mals. Als je merkt dat je bij een bepaalde missie toch nog te zwak voor de dag komt, kan je in de basis steeds de missies die je al voltooid hebt opnieuw spelen. Zo kan je eventueel misgelopen rewards toch nog binnenhalen en krijg je steeds extra goud en experience.

VERWACHTINGEN

The DioField Chronicle heeft me warm gekregen voor de release op 22 september. Mijn tactische brein gaat ongetwijfeld overuren kloppen, als ik deze game wil uitspelen. Ik had in deze preview nog heel wat kunnen vertellen, maar dat wil ik liever houden voor de review. Het belangrijkste dat jullie nu moeten weten is het feit dat de game goed speelt, zelfs met een controller. Er zitten enorm veel tactische keuzes in de combat. De verschillende missies en daarbovenop steeds bijkomende doelen, zorgen ervoor dat je heel wat vertier krijgt. Elke missie duurt tot hiertoe ook steeds maximum tien minuutjes, dat is ook mooi meegenomen. De personages waar je nu al mee kan spelen vragen ook steeds een andere aanpak. Als ik dan toch een klein beetje negatief mag zijn, had ik een probleem in de basis dat de voice-overs niet echt ten goede werden gebruikt. Grafisch kan de game ook nog wel een zetje gebruiken, maar voor de rest is The DioField Chronicle spek voor mijn bek.

De demo van The DioField Chronicle is nu gratis te downloaden.

The DioField Chronicle
Beschikbaar vanaf 22/09/2022
Beschikbaar op PlayStation 5 / PlayStation 4 / Xbox Series X|S / Xbox One / Switch / PC
Gespeeld op PC

Gepubliceerd door auron_sagara

Toen ik zes jaar oud was, ontdekte ik voor het eerst de Nintendo 8-Bit (NES). Meer dan dertig jaar later, game ik nog steeds vol plezier en vooral met passie. Nintendo en PlayStation zijn mijn favorieten, maar Xbox is recentelijk ook weer opgedoken. Films, anime, fantasy, comics, boardgames en WWE zijn ook een van mijn hobby's.