“The Forgotten Maiden is voor wie een knap tussendoortje wil dat geen al te grote uitdagingen bied”

Met The Forgotten Maiden brengt Square Enix een sequel die geen vervolg is maar wel een game die verder bouwt op de fundamenten gelegd door The Isle of Dragon Roars. Voice of Cards is nog steeds een combinatie van table-top gaming en JRPG’s waarin werkelijk alle elementen worden voorgesteld op basis van kaarten. Wat je kan verwachten van hoofdstuk twee -dat vier maanden na deel één wordt gereleased-  kan je lezen in deze review.

Waarom Wel?

Nieuw verhaal met nieuwe personages

Het trio Ash, Mar en Melanie ruimen plaats voor nieuwelingen Barren, Laty en Lac. Want The Forgotten Maiden is immers geen vervolg, het is een nieuw hoofdstuk. Onze jonge held, B, woont op een vreedzaam eiland beschermd door de maidens. Maar wanneer zijn wereld letterlijk en figuurlijk op instorten staat, trekt Barren er op uit om zijn home te redden. Maar dat kan hij natuurlijk niet alleen. Op zijn queeste zal hij worden bijgestaan door Laty, een gefaalde maiden en een jonge dame die om één of andere mysterieuze reden haar stem is kwijtgeraakt. Daarnaast wordt het duo vervoegd door Lac, een moeilijk te beschrijven personage. Het lijkt wat op een pluche beest maar noemt zichtzelf een geest en heeft wat betreft zijn uiterlijke kenmerken wat weg van een Tonberry uit Final Fantasy.

Net zoals in The Isle Of Dragon Roars zijn al die kleurrijke personages opnieuw van de hand van creatief directeur Yoko Taro zijn. Dat is de bedenker van onder andere de NieR en Drakengard games.  En dat is niet alleen goed nieuws voor de fans van de vorige game, ook nieuwkomers zullen ten volle kunnen genieten van wat Taro naar de table-top brengt (pun intended).

Voice of Cards: The Forsaken Maiden_20220218152700

Zelfde game met dezelfde mechanics

In essentie verschilt Forgotten Maiden niet van Isle of Dragon Roars. Beide games zijn nog steeds op dezelfde mechanics gebaseerd. Je krijgt één kristal per beurt en wanneer het aan jou is om je spell te casten, gebruik je één van je kaarten. Dat doe je uiteraard om damage te dealen of om te healen. Het zijn de typische elementen die JPRG’s spelers en turn-based fans al jaren kennen.

Ook heeft hoofdstuk twee nog steeds hetzelfde item management. Je hoeft geen overpowered wapens of armor te grinden om de game te kloppen want naarmate het lineaire verhaal vordert krijg toegang tot betere gear. Net zoals in deel één voelt de progress natuurlijk en vlot aan en wie bovendien hoofdstuk één heeft gespeeld zal geen moeite hebben om in hoofdstuk twee te duiken.

Ook de Game Parlor maakt zijn triomfantelijke terugkeer. Nog steeds kan je lokaal je vrienden uitdagen of neem je het op tegen de AI in een virtueel potje vier-op-een-rij. Je matcht dezelfde kaarten met mekaar en hoopt zo je tegenstanders te kloppen. Een leuke afwisseling van de soms monotone grind die The Forgotten Maiden kan worden, maar wel optioneel, dus is het niet je ding dan sla je de Game Parlor gerust over.

Voice of Cards: The Forsaken Maiden_20220223174842
Waarom Niet?

Zelfde problemen, te weinig vernieuwing

Met een release amper vier maanden na het verschijnen van het eerste hoofdstuk kan je natuurlijk niet verwachten dat The Forgotten Maiden bol staat van de vernieuwingen. De problemen die zich stelden in Isle of Dragon Roars zijn nog steeds aanwezig. De paar vernieuwingen die de game dan toch biedt, voelen helaas ondermaats aan. Zo is er de High Speed modus, die de algemene snelheid van de game wat omhooghaalt en de leuke, maar weinig impactvolle groepsaanval.

Ook de difficulty zit nog steeds niet 100% goed. De hele game is relatief makkelijk, in die zin dat er weinig strategie nodig is. Je hoeft geen ingewikkelde tactieken uit te denken om je tegenstanders te kloppen. Wie dus op zoek is naar een game waar je elk gevecht moet aanvatten als een perfect uitgekiende veldslag, zal van een kale reis thuiskomen. En dan zijn er nog de boss fights.

Ongebalanceerd

Eén van de enorm irritante aspecten van Isle of Dragon Roars was de moeilijkheidsgraad van de eindbaas. Iets wat de overall game-ervaring onderuithaalde omdat je na een goeie vijftien uur speeltijd wordt onthouden van de climax. Op dat ogenblik had de game je nooit gevraagd om te grinden, iets wat dan wel verwacht wordt. Helaas zit dat ongebalanceerde aspect nog steeds in de game. En wie er in deel één op afknapte, zal dat nu zeker ook doen.

Het meest jammere is vooral dat Square Enix de kans niet heeft aangegrepen om de game naar een hoger niveau te tillen. Dat had zowel op creatief als op technisch vlak best gekund. Zo had er wat meer variatie in de spells mogen zitten en had er een optie kunnen voorzien worden om de vervelende random combat encounters af te zetten.

Het is ook duidelijk dat dit geen ‘echte’ console game is. Forgotten Maiden maakt geen gebruik van de hardware van de current gen consoles en hoort daarom eerder thuis op een handheld zoals de Switch of een goeie tablet.

VERDICT

6

Fans van Isle of Dragon Roars zitten goed. Die krijgen exacte dezelfde game maar dan met nieuwe personages. Wie graag een kort tussendoortje wil spelen dat er knap uitziet en geen al te grote uitdagingen biedt, zit goed met The Forgotten Maiden. Kom voor de uitstekende voicecast -van één man- en de fantastisch geschreven personages en blijf even voor de typische Taro humor.

Pluspunten
+ Nog steeds goeie humor
+ Wederom leuke personages
+ Kaarten zien er nog steeds mooi uit

Minpunten
Vervelende random combat encounters
Te weinig vernieuwingen
Difficulty zit niet altijd goed

Voice of Cards The Forgotten Maiden
Beschikbaar vanaf 17/02/2022
Beschikbaar op PlayStation 4 / Switch / PC
Gespeeld op PS5
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Geweldig
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door BrunoB

In het gezegende jaar 2000 verliefd geworden op JRPG's dankzij het fantastische Final Fantasy VIII op Playstation 1 en sindsdien fervent console gamer. Kijkt meer horrorfilms dan gezond is en koopt teveel speelgoed voor zijn kat Gandalf.