Starfield maakt eindelijk zijn landing op PlayStation 5. De PS5 Pro‑versie brengt een reeks verbeteringen met zich mee die het geheel aantrekkelijker maken. Maar zelfs Sony’s krachtigste console kan niet verbergen dat Starfield een RPG is die soms verstrikt raakt in zijn eigen sterrenstelsel van systemen. Ontdek waarom in deze review van de PlayStation 5 versie van Starfield.
Check ook zeker de review van Frumberto. Hij speelde de game bij lancering op PC en gaat in zijn review dieper in op de algemene kenmerken van de game.
Waarom Wel?
Grafisch indrukwekkend
De PS5 Pro‑versie van Starfield weet op bepaalde momenten echt indruk te maken. De capaciteiten van de PlayStation 5 Pro zorgen voor beelden die de schaal van het universum in Starfield eer aan doen. Alles lijkt scherper en de textures zien er een pak realistischer uit dan op de Xbox Series X. Ook de verbeterde schaduwen geven interieurs een geloofwaardigheid die je op de Xbox-consoles miste.
De 60fps‑modus, hoewel niet perfect, voelt op de PS5 Pro duidelijker stabieler dan op de Xbox consoles. Vooral in gevechten en tijdens het navigeren door drukke hubs merk je dat Sony’s console de extra ademruimte gebruikt om de gameplay vloeiender te maken. Het is geen perfecte performance‑modus, maar wel een die de gameplay minder stroperig maakt en de combat meer ritme geeft. Dat is ook dankzij Sony’s PSSR‑upscaling.
En dan is er nog de DualSense‑ondersteuning. Hoewel die best subtiel is, geeft de haptische feedback een extra laagje immersie aan het vliegen, schieten en scannen. Het is geen gamechanger, maar wel een van die kleine details die de PlayStation 5 versie van Starfield net iets aangenamer maken.
Waarom Niet?
Complexloze complexheid
Maar ondanks de verbeteringen die ik eerder in deze review aanhaalde, blijft Starfield op PlayStation 5 voor mij een game die worstelt met zijn eigen gameplay‑structuur. De complexiteit van de systemen is enorm hoog. Je merkt voortdurend dat de game meer wil zijn dan hij kan dragen en dat werkte voor mij ontzettend frustrerend. Constant kreeg ik nieuwe mogelijkheden voorgeschoteld terwijl ik de vorige nog niet verteerd had.
Het verkennen van het universum is daar een mooi voorbeeld van. De schaal van de game is gigantisch, maar het geheel mist betekenis. Je landt op planeet na planeet, maar de meeste locaties voelen als variaties op dezelfde template. De procedureel gegeneerde content levert hier vooral kwantiteit, geen kwaliteit. Hierdoor maakte mijn drang om te ontdekken langzaam plaats voor een grind. Dat geldt ook voor de RPG‑systemen in de game. Die zijn talrijk aanwezig, maar missen cohesie. Skills voelen vaak als kleine statistische schuifjes in plaats van echte gameplay changer. Crafting is diep, maar omslachtig. Scheepsbouw is creatief, maar slecht geïntegreerd in de rest van de gameplay. Het is alsof elk systeem in zijn eigen sterrenstelsel zit, zonder dat ze elkaar versterken.
En dan is er nog de interface. Inventarisbeheer blijft een gedoe. Het navigeren door menu’s voelt als een administratieve taak en het constant micromanagen van gewicht, resources en crafting‑materialen haalt het tempo uit de game. Om dan nog maar te zwijgen dat je amper kogels vindt in de spelwereld. Jammer.
Trailer
Gespeeld op PlayStation 5
Starfield op PlayStation 5 (Pro) is een grafisch pareltje dat verstrikt raakt in zijn eigen sterrenstelsel van systemen. Als je deze game op de PlayStation 5 Pro speelt, krijg je de de beste consoleversie voorgeschoteld. Maar wie hoopt dat Sony's krachtigste console de game transformeert tot een meesterwerk, zal snel merken dat zelfs deze hardware de fundamentele problemen niet kan weghalen. Starfield blijft een fascinerende, ambitieuze, maar uiteindelijk onevenwichtige RPG.
Pluspunten
- Grafisch een prachtige game
- Stabielere 60fps‑mode
- Gebruik DualSense
Minpunten
- Complexe gameplay‑systemen
- Exploratie voelt repetitief en betekenisloos
- Onoverzichtelijke interface
