Auteur: BrunoB

Onbekend's avatar

In het gezegende jaar 2000 verliefd geworden op JRPG's dankzij het fantastische Final Fantasy VIII op Playstation 1 en sindsdien fervent console gamer. Kijkt meer horrorfilms dan gezond is en koopt teveel speelgoed voor zijn kat Gandalf.

Wie het eerste deel kent, moet één ding meteen weten: dit is niet simpelweg The Sinking City, maar dan met een 2 achter de titel. Frogwares heeft het roer behoorlijk hard omgegooid. De open wereld en nadruk op detectivewerk zijn grotendeels verdwenen. In plaats daarvan krijgen we een veel strakker survival-horrorspel dat duidelijk naar Resident Evil kijkt en vervolgens zegt: “Prima, maar wat als we er Lovecraft overheen gooien?”. Of het wat geworden is, ontdek je in deze review van The Sinking City 2. Waarom Wel? Arkham, niet van Batman Het verhaal draait om Calvin Rafferty, die samen met zijn…

Lees meer

Christopher Nolans The Odyssey is geen film die je zomaar even meepikt op een regenachtige zondagmiddag. (misschien wel op een schroeiend hete donderdagavond, zoals ondergetekende). Het is eerder een bioscoopervaring die je volledig opslorpt en je drie uur later weer uitspuwt met het gevoel dat je zelf een tocht over de Middellandse Zee hebt gemaakt. Vanaf de eerste minuten wordt duidelijk dat dit geen standaard avonturenfilm is, maar een ambitieuze poging om een van de oudste verhalen uit de westerse literatuur nieuw leven in te blazen voor een modern publiek. Nolan gebruikt Homerus beroemde epos niet alleen als basis voor…

Lees meer

The Mound: Omen of Cthulhu is een coöperatieve first-person horrorgame voor maximaal vier spelers, ontwikkeld door het Chileense ACE Team. De game speelt zich af tijdens het tijdperk van de conquistadores en laat spelers op expeditie trekken door een vervloekte jungle, op zoek naar de legendarische Mound: een mysterieuze plek vol schatten en bovennatuurlijke gevaren. De game is sterk geïnspireerd door het werk van H.P. Lovecraft, en vooral door zijn novelle The Mound. Het centrale thema draait rond het onbekende, kosmische horror en de impact van waanzin op de menselijke geest. En uw reviewer van dienst stond, zeker tijdens de…

Lees meer

Op basis van de recente berichtgeving voelt het bijna ongemakkelijk om DOOM: The Dark Ages – Revelations te bespreken als een gewone game-release. Terwijl de DLC net verscheen, stonden de krantenkoppen vol met berichten over zware ontslagen bij id Software als onderdeel van de bredere herstructureringen binnen Xbox en Microsoft Gaming. Verschillende media meldden dat een aanzienlijk deel van het team getroffen werd, waardoor de toekomst van de legendarische studio plots een stuk onzekerder lijkt. Misschien maakt dat Revelations net zo indrukwekkend. Ondanks alle onrust achter de schermen levert id Software een uitbreiding af die bijna aanvoelt als een statement:…

Lees meer

Ik start deze review graag met te vertellen dat ik geen techneut ben. Wie dus graag een technische review van de Steam Machine leest, mag deze gerust overslaan. Wat jullie wél krijgen, is de mening van een consolegamer die zijn laatste gaming-pc in 1999 kocht. En die sinds 2000 (bijna) elke console heeft gekocht die beschikbaar was. Toen Valve aankondigde dat ze de Steam Machine zouden lanceren, was ik razend enthousiast. Of ik dat nog steeds ben, lezen jullie in onderstaande, uiterst persoonlijke review van de Steam Machine. Waarom Wel? Voor wie is de Steam Machine eigenlijk? Ik val direct met de deur…

Lees meer

Ik zeg niet vaak nee wanneer onze bezieler Praga mij vraagt om een game te reviewen maar in het geval van Deathbulge: Battle of the Bands heb ik toch overwogen om deze kelk aan me te laten voorbijgaan. En dat heeft op zich niks te maken met de game maar wel alles met muziekgenre waar de game om draait. Ik haat namelijk metal (Sorry, not sorry Roma). In mijn oren klinkt dat vooral allemaal als geschreeuw en lawaai. Of mijn diepgegronde haat voor een muziekgenre met miljoenen fans de score voor deze game gaat beïnvloeden? Dat lezen jullie in onderstaande…

Lees meer

Met The 7th Guest Remake blaast Vertigo Games nieuw leven in één van de meest iconische puzzel-mysterygames uit de jaren ’90. (Ik was 14 in 1993 en had net een 286 gekocht, met het geld van mijn ouders uiteraard) Het spel is volledig herbouwd en nu verkrijgbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X|S, waar bovenop later ook nog een Nintendo Switch-versie volgt. Wat ooit baanbrekend was in interactieve storytelling, keert nu dus terug in een modern jasje. Maar kan een game van meer dan 30 jaar oud nog wel indruk maken? Kom dat te weten in onderstaande review…

Lees meer

Luna Abyss is een mysterieuze first-person shooter van ontwikkelaar Bonsai Collective die oogt alsof iemand sciencefiction, horror, bullet-hell en een flinke dosis existentiële angst in een mixer heeft gegooid en vervolgens heeft besloten: “We zien wel wat eruit kruipt.” Of het iets is ontdek je in mijn Luna Abyss review. De game speelt zich af op een kunstmatige maan en plaatst je in de rol van Fawkes: een gevangene die afdaalt in een gigantisch ondergronds netwerk vol gevaren. Met een combinatie van first-person shooting, platforming en bullet hell-mechanics probeert Luna Abyss iets te doen wat weinig games zelfs maar durven…

Lees meer

In Will: Follow the Light speel je als Will, een vuurtorenwachter met een probleem: zijn zoon is verdwenen na een ramp en jij moet hem gaan zoeken. Niet met veel bombarie, maar wel met een zeilboot, een hondenslee en een hoop existentiële twijfel. Het resultaat? Een game die soms indrukwekkend is, soms vermoeiend en soms beide tegelijk. Je ontdekt het in mijn Will: Follow the Light review. Waarom Wel? Tegen Will en dank De sfeer is zonder twijfel één van de grootste troeven van Will: Follow the Light. De noordelijke omgevingen zijn prachtig vormgegeven en ademen een gevoel van isolatie…

Lees meer

Er zijn films die je kijkt… en films die je ondergaat. Lee Cronin’s The Mummy behoort resoluut tot die tweede categorie. een klamme, ademende nachtmerrie die je niet gewoon consumeert, maar die zich in je nestelt als zand in je longen. Ontdek er alles over in deze spoilervrije review van Lee Cronin’s The Mummy (2026). Waarom Wel? Geen klassieke mummy-film Laat ons beginnen met het belangrijkste: dit is geen klassieke mummy-film. Vergeet avontuurlijke schattenjagers en charmante actie à la The Mummy. Regisseur Lee Cronin gooit het roer hard om en kiest voor iets veel intiemers en venijnigers: familiehorror. Het verhaal…

Lees meer