“The DioField Chronicle loste mijn verwachtingen niet helemaal in”

The DioField Chronicle

Twee maanden geleden maakte ik kennis met The Blue Foxes. Dit is geen muziekgroep die kinky jazz speelt, maar een groep huurlingen die betrokken raken in een conflict in de tactische JRPG The DioField Chronicle. Na mijn preview is het dus tijd voor de eindconclusie en ik moet toegeven dat het een harde strijd werd.

Waarom Wel?

Even jezelf de tijd gunnen kan wonderen doen

The DioField Chronicle is een tactische game, maar eentje die ik in lange tijd niet meer had gespeeld. De voorbije jaren was ik het gewoon geworden om dit genre in een turn-based perspectief te spelen. Het was even aanpassen, maar eenmaal de klik gemaakt vond ik min of meer mijn draai tussen The Blue Foxes.

Je krijgt in het begin van de game heel wat informatie naar je hoofd geslingerd, en ik kan jullie nu al meegeven dat het zeer belangrijk is om alle info te lezen. Ik had mezelf er even op betrapt om enkele features te skippen en dat zorgde ervoor dat ik mezelf in de voet schoot.

Je start het avontuur met de drie protagonisten Andrias (Soldier), Fredret (Cavalier) en Izelair (Soldier). Deze worden doorheen de game bijgestaan door nog heel wat andere figuren. Zo worden de units Magicker en Sharpshooter vrij snel geïntroduceerd en is je groep qua units snel gevuld.

Wie als een gek doorheen de start van The DioField Chronicle raast, kan ik nu al meegeven dat je beter stopt met het spelen van deze game. Het is essentieel (vind ik persoonlijk) dat je jezelf even de tijd geeft om alles te produceren in je tactische brein. Geloof me het loont de moeite.

Tactisch vernuft van de bovenste plank

Op het isometrische speelveld zal je steeds ten strijde trekken met vier leden die je effectief ziet. Als je groep na een tijd wat groter wordt, kan je een maximum van acht spelers selecteren om een robbertje te vechten. Het grote verschil is dat je groep dan onderverdeeld wordt met main characters en subs.

De main characters zie je op het strijdtoneel en de subs zie je niet, maar hun skills zijn wel beschikbaar om te gebruiken. Als je op deze manier een missie tot een goed einde brengt zullen de main characters beloond worden met het maximum aan experience en de subs krijgen een deel van de koek. Op zich is dit geen slecht idee, want anders kan de chaos wel eens de bovenhand nemen.

Elke unit heeft ook zijn eigen wapens en skills, hier moet je vooral in het begin aandachtig zijn. Je moet ten eerste rekening houden hoe je je personages wil laten gelden in deze oorlog. Zo zijn Andrias en Izelair van dezelfde unit, maar verschillen ze enorm hard, afhankelijk hoe jij deze units gebruikt natuurlijk.

Waar jezelf geen verschil in kan maken is het gebruik van het type wapen van je helden. Elk personage hangt vast aan een vooraf geselecteerd wapen. Andreas hanteert een dagger en Izelair gebruikt dan weer zwaard en schild. Zo heb je verder in de game ook de Sharpshooters Iscarion en Rickenback die dan weer allebei pijl en boog gebruiken. Terwijl je later een Sharpshooter krijgt die dan weer een kruisboog hanteert.

Je personages beschikken over enkele standaard actieve en passieve skills, maar je wapens bepalen hoofdzakelijk, hoe sterk je je personage maakt. Via de skill tree kan je een bepaalde weg kiezen die je voor je helden in petto hebt. Elk wapen dat je in de shop kan kopen, of iets later in de game zelf kan maken en dan wederom in de shop kan kopen heeft zijn eigen skill set. Als je een nieuwe dagger, staff of lance koopt kan daar een nieuwe skill op verschijnen. Het is dan aan jou om via de skill tree deze skills te voorzien van upgrades. Gelukkig heb je hierin wel wat keuze.

Progressie maakt het verschil

De Blue Fox badges zijn ook een belangrijk aspect in The DioField Chronicle. Deze badges zijn onderverdeeld in vijf rangen. Door missies uit te voeren ontgrendel je de vijf rangen en elke rang heeft zijn voordelen voor je groep. De Meal rank zorgt ervoor dat je meer schade kan verdragen en je meer XP verdient per missie. De Skill Tree rank heeft als doel dat je nieuwe skills ontgrendelt of je meer equipment (potions) kan meenemen tijdens je missies. Er zijn ook nog de Magilumic Orb-, Weapon Development- en Shop-rangen. Elke rang kan je upgraden naar een maximum van vijf levels.

Elke missie heeft ook extra doelstellingen en ook deze zijn belangrijk om te voltooien. Zoals ik al in de preview had aangekaart, kan je gelukkig deze missies opnieuw spelen. Soms is het ook een must om bepaalde missies opnieuw te spelen, zodat je team aan huurlingen sterker wordt en je zo het verhaal iets makkelijker kan voortzetten.

Je kan naast de hoofdmissies ook zij- of character-missies spelen. Deze zijn niet alleen handig voor de resources, maar ook omdat je hierdoor extra personages kan vrijspelen en je basis en badges kan uitbreiden. Op het speelveld tref je verschillende missies aan. Zo moet je barricades verdedigen, personen escorteren, resources gaan zoeken of gewoon de vijand vernietigen. Je zal ook op bepaalde momenten bazen tegen het lijf lopen. Deze hebben steeds een iets hogere level en hebben meerdere levensbalken, aangeduid met een aantal rode punten.

Je zal het ook moeten opnemen tegen verschillende types aan vijanden. Beesten, demons, undead en mensen die ook hier onderverdeeld zijn in units. Doorheen je avontuur kan je ervoor zorgen dat je personages extra schade uitrichten op een bepaald type vijand. Dit kan op momenten ook de doorslag geven of je een missie positief kan voltooien.

Waarom Niet?

Verhaal kan me gestolen worden

Het afgelopen jaar heb ik enorm genoten van Live a Live en Triangle Strategy die ook afstammen uit de stallen van Square Enix. Vooral de verhalen van deze games waren fantastisch. Helaas gaat The DioField Chronicle hier volledig de mist in. Na toch wel wat uren spelen, vraag ik me nog steeds af waar het verhaal over gaat. Ik had het in de preview al kort beschreven, maar geloof me, meer dan dat is het uiteindelijk niet. Het kan me op geen enkel moment boeien.

Nochtans wordt het op het eerste zicht allemaal mooi weergegeven. Ik kreeg op momenten enorme Game of Thrones vibes. Doordat mijn aandacht vooral ging naar de tactische aspecten van de game, wordt het verhaal enorm op de achtergrond geplaatst, misschien zelfs over de klif geduwd. Wat er ook geen deugd aan doet is je basis waar je soms in vertoeft.

Deze is leeg, lelijk en saai. De interactie van de personages is onbegrijpelijk en de Engelse taal die deze knuppels praten is van erbarmelijk niveau. Ondertussen ben ik overgeschakeld naar de Japanse voice-overs en zijn deze gelukkig van hogere kwaliteit. Visueel is de basis ook huilen met de pet op. De personages komen allemaal over als etalagepoppen en dat is nog een belediging voor deze mannequins achter glas.

Gelukkig speel je het meeste van de game op het speelveld en daar loopt alles wel goed. Ondanks de mindere punten van The DioField Chronicle levert Square Enix toch weer een game af met zeer sterkte tactische invloeden.

VERDICT

7

Na de preview van The DioField Chronicle lagen mijn verwachtingen aan de hoge kant. Toch moet ik concluderen dat deze niet volledig zijn ingelost. Vooral het verhaal en de gebeurtenissen in de basis zijn een doorn in het oog. Gelukkig kan Square Enix me wel overtuigen op vlak van gameplay en de tactische aspecten van deze game. De missies duren allemaal maximum tien minuten en je hebt wel wat voorbereiding nodig om sterk voor de dag te komen. Daar hou ik dan enorm van als fan van tactische games. Je kan jezelf verliezen in het samenstellen van je teams en alles wat erbij komt kijken. Wie in het begin van de game doorheen de zure appel kan bijten en geen moer geeft om het verhaal, kan tactisch enorm verrast worden met deze The DioField Chronicle.

Pluspunten
+Tactisch zeer sterk
+ Missies duren niet te lang
+ Verscheidenheid in personages en vijanden
+ Summons
+ Eens iets anders dan turn-based

Minpunten
– Zwak verhaal
Alles wat te maken heeft met je basis
– Komt traag op gang

The DioField Chronicle
Beschikbaar vanaf 20/09/2022
Beschikbaar op PlayStation 4 / PlayStation 5 / Xbox One / Xbox Series X|S / Switch / PC
Gespeeld op PS5
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Uitstekend
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door auron_sagara

Toen ik zes jaar oud was, ontdekte ik voor het eerst de Nintendo 8-Bit (NES). Meer dan dertig jaar later, game ik nog steeds vol plezier en vooral met passie. Nintendo en PlayStation zijn mijn favorieten, maar Xbox is recentelijk ook weer opgedoken. Films, anime, fantasy, comics, boardgames en WWE zijn ook een van mijn hobby's.