“De single-player van Dune: Awakening is niet perfect op PS5”

Voor ik deze review aanvatte, dook ik net als Shai Hulud niet in het zand, maar in Frumberto’s mening over de PC-versie van vorig jaar. Hij was vorig jaar tevreden, maar had toch zijn opmerkingen over sommige zaken. De hamvraag is of ontwikkelaar Funcom gesleuteld heeft aan deze zaken en onder andere de houterige combat of de grote sologrind aangepakt heeft. Je ontdekt het in onderstaande review van de single-player van Dune: Awakening op PS5.

Disclaimer:  In deze review leg ik de focus op de single-player ervaring van Dune: Awakening op PS5. Voor de MMO- en PC-ervaringen, check je de review van Frumberto.

Waarom Wel?

Welkom op Arrakis

Het is voor jullie waarschijnlijk ook geen geheim dat de lore van het Dune-universum tamelijk groot is. In Awakening is dit niet anders en wordt dit vanaf het begin van de game in mijn gezicht geworpen. Een positieve zaak, zeker als fan van de twee films die ik geweldig vond.

Nadat ik mijn geboorteplaneet, factie en klasse had gekozen, kon ik eindelijk beginnen aan mijn solo-avontuur. Ik zeg bewust solo, omdat ook op PlayStation 5 je de keuze krijgt tussen singleplayer en multiplayer.

Als klasse koos ik voor een Mentat. Deze zeer geïsoleerde organisatie leidt haar leden in het grootste geheim op en specialiseert zich in het analyseren en verzamelen van allerlei data. Met als doel de volgende generatie nog beter en sterker te maken. Na een intens gesprek met Gaius Helen Mohiam (The Reverend Mother), dat aanvoelde als de ergste sollicitatie ooit, mocht ik eindelijk mijn eerste stappen zetten op de planeet Arrakis. Mijn doel? Het onvindbare volk, de Fremen, opsporen.

MMO, sandbox en survival

Dune: Awakening staat geklasseerd als een pure survival-RPG. De eerste uren van de game werd ik dus vooral geïntroduceerd in het reilen en zeilen van craften, ontginnen en bouwen. Structuren neerplaatsen gaat verrassend eenvoudig op console. Al is het in het begin wel zoeken in de verschillende menu’s.

Jezus veranderde water in wijn. In Dune: Awakening doen we het omgekeerde, maar dan met bloed. Zeker in de woestijn is water een van de belangrijkste benodigdheden en laat het nu net zo zijn dat ik daar een machine voor kon bouwen. Met de Blood Purifier kon ik deze magische transformatie uitvoeren, en zo zijn er in deze game heel wat machines, tools en andere zaken. Deze survival-RPG betekent dus naar goede gewoonte maar één ding: studeren.

Dune: Awakening weet grafisch niet uit te blinken, maar daar ga ik in de ‘Waarom niet’-sectie van deze PS5 review dieper op in. Waar het mij wel in wist te overtuigen, is in het overbrengen van die typische Dune-sfeer. Ik kan het gevoel het best omschrijven als onwetend en mysterieus. Alleen overleven in de woestijn van Arrakis en achter elke rots een mogelijkheid of gevaar aanschouwen, vormt de perfecte fundering voor het woord survival.

Daarnaast zorgde het bouwen van allerlei machines zelfs voor een vleugje factorygenre in Dune: Awakening. Het is een nieuwe laag bovenop researchen en craften die een extra brok content naar de game brengt. Overweldigend in het begin, maar heel leuk wanneer alles duidelijk wordt.

Rennen voor Shai Hulud

Naast water waren schaduw en beschutting ook zeer belangrijk tijdens het spelen van Dune: Awakening. Dat gevoel van veiligheid kwam iedere keer terug wanneer ik een zee van zand overstak en kon schuilen tussen of onder de rode rotsen. De trillingen van Shai Hulud (zandworm) zijn constant voelbaar via de DualSense-controller. Een leuke toevoeging, en het werd helemaal episch wanneer ik er een kon aanschouwen, van dichtbij of in de verte.

Want ik herhaal het nog maar eens: die onderdompeling in de Dune-sfeer is toch iets unieks en daar is Funcom heel goed in geslaagd. En als die spanning van achtervolgd worden door Shai Hulud nog niet genoeg is, zijn er daarnaast nog vele andere activiteiten.

Contracts bijvoorbeeld, het klassieke recept in een MMORPG. Grondstoffen ontginnen of een aantal vijanden en hun leider doden in ruil voor items. In singleplayer amusant, maar geweldig in groep uiteraard.

Waarom Niet?

Dune op PlayStation 3 en 4

Die Dune-sfeer is geweldig, maar betere graphics hadden dit nog naar een hoger niveau getild. NPC’s zijn apathisch en tonen weinig tot geen emotie of expressie. Deze game had evengoed op PS4 of zelfs PS3 kunnen uitkomen op dat vlak.

Wat nog een hele grote ergernis is, is dat de game op de achtergrond blijft draaien wanneer je op pauze drukt. Even drinken halen of een toiletpauze zat er dus niet in, aangezien mijn personage bleef dehydrateren of aangevallen werd door voornamelijk bandieten. Op zich ook logisch, want dit is een MMO. Maar toch is het iets om in je achterhoofd te houden

Afgaande op deze bèta was er ook niet al te veel inspiratie voor variatie in vijanden. Sterkere tegenstanders hebben een blauwe of andere gloed, maar zijn qua uiterlijk dezelfde vijanden. Kortom, daardoor voelde alles snel repetitief aan, ook de omgevingen waar zeker moeite in was gestoken. En dan keer ik even terug naar het PS3- en PS4-tijdperk voor de combat. Flauw en flets is de beste manier waarop ik die kan omschrijven.

Sommige zaken voelden ongebalanceerd aan, zoals de ergernissen rond het pauzemenu. Maar ook vijanden die plots opnieuw verschenen in een reeds geloot gebied. Zeker in een singleplayermodus vond ik dit wat onlogisch. Dune: Awakening komt naar mijn ervaring tijdens deze bèta het best tot zijn recht met meerdere spelers.

Trailer

Reviews op Pragalicious zijn onafhankelijk. Wij krijgen meestal een reviewcopy van uitgevers, ontwikkelaars of PR-kantoren. Als dat niet het geval is, kopen we de games zelf. De partij die ons een reviewcopy bezorgd, heeft op voorhand geen inzicht in onze reviews. Ze hebben geen invloed op de inhoud en ons oordeel.

Pragalicious wordt ondersteund door affiliate-opbrengsten. Als je op bepaalde links klikt via onze site, kunnen we daar aan verdienen. Zo help je ons deze website te onderhouden en te verbeteren.

Gespeeld op PlayStation 5

7 Goed

Dune: Awakening op PS5 is niet perfect. Mensen of fans die helemaal willen wegzinken in de lore en sfeer van Dune, gaan hier zeker hun slag slaan. Funcom is een meester in het overbrengen van die sfeer, maar de game blinkt grafisch niet uit en laat ook enkele steken vallen op gameplayvlak. Ongebalanceerde zaken en ergernissen haalden de fun er stevig uit. Maar ik wil met een positieve noot eindigen en de hoop levend houden dat al die mankementen met een patch opgelost kunnen worden. Dan kunnen die PlayStation 4-graphics misschien toch evolueren naar PlayStation 5-niveau.

Pluspunten

1. Onderdompeling in de Dune-sfeer
2. Survivalgedeelte top gedaan

Minpunten

1. Houterige combat
2. Kleine en grote ergernissen
3. Niet altijd even in balans