“Stray is voor mij de zomerhit van 2022”

Zelf ben ik een hondenmens, ik heb er namelijk zes, maar ik hou ook wel van katten. Zelf heb ik doorheen de jaren een aantal katten gehad, mijn jongste zoon heeft er drie en mijn broer twee. Aangezien mijn eigen huis en tuin dus al vol beesten zitten, hou ik het deze keer eens op een virtuele kat, en dit in het third-person kattenavonturenspel Stray.

Waarom Wel?

Geloofwaardige kattenmanieren

Het is best cool en origineel om een kat als hoofdpersonage te gebruiken, maar als je poes op het scherm overkomt als een kromme haas, dan ben je niet goed bezig. Gelukkig beseften ze dit ook bij ontwikkelaar BlueTwelve Studio, een klein team uit het zuiden van Frankrijk dat voornamelijk bestaat uit katten en een handvol mensen.

Ze hadden een heleboel katten in de studio waarvan het team het gedrag observeerde, deden motion capturing met die beesten, en noem maar op. Het resultaat is dat de kat(ten) in de game geloofwaardig en realistisch overkomen.

De manier waarop de kat de omgeving in de gaten houdt, op en af voorwerpen springt, klautert, klimt en loopt, haar nagels in lederen zetels, deuren en muren zet, spint of tegen iemands benen aanwrijft, het plaatje klopt volledig.

Check trouwens het miauwen in je controller, hoe je controller zachtjes trilt wanneer de kat spint of hoe je met L2/R2 krabt aan tapijt, zetels of muren en deuren. Ook de features van de DualSense controller worden hier volop benut.

Mix van speuren, puzzelen en platformen

De gameplay in Stray is niet ingewikkeld, laat ons een kat een kat noemen. Het merendeel van de tijd ga je op zoek naar bepaalde items of personages die je weer een stapje verder kunnen helpen in het verhaal. Dit doe je gelukkig niet alleen maar tezamen met je maatje B-12, een kleine vliegende drone. Je vliegende metgezel kan tolken voor jou, teksten en opschriften vertalen, licht geven in het donker en vooral handig: Zurks onschadelijk maken.

Naast het vele klauteren, klimmen en speuren krijg je immers ook te maken met de vijandige Zurks. Deze Kirby-achtige veelvraten hebben wel zin in een mals en sappig stukje poezenvlees en zullen je meermaals het bloed van onder je nagels pesten. Sprinten en schudden is de boodschap en tip van het huis: de rechte weg is niet altijd de snelste of de veiligste. Later zal je nog vreemde(re) toestanden/wezens zien, maar ook daar ga ik niets over spoilen. Weet één ding: curiosity killed the cat…

Cool is dat de gameplay hier afwisselend genoeg is om je kattenskills te benutten. Klim en klauter omhoog langs leidingen, airco’s en vensterbanken. Duik in een emmer (lift) om lagergelegen gebieden te bereiken, miauw om Zurks weg te lokken en vast te zetten achter een ijzeren poort zodat je de lift kan bereiken. Of gebruik je speurkills om bepaalde items te verzamelen, snuffel rond en zoek de digicodes om kluizen te openen, kortom de gameplay is simpel (maar plezant) en gaat nooit vervelen. Verplaats je in een ton om lasers te ontwijken, verstop je in een doos om ergens binnengesmokkeld te worden of steek gewoon je kattenkop even in een zak (zeker doen!).

Er is trouwens ook plaats voor humor: zo zocht ik in de stad (Neco Factory) uit wat het zou geven als ik die robots voor hun voeten zou lopen. En wat denk je zelf? Probeer het maar eens uit! Of doe die twee Mahjong spelende robots maar eens verschieten…

Bizarre en sfeervolle wereld

Van bij aanvang van de game had ik al het gevoel dat Stray een post-apocalyptisch tintje zou hebben. Maar na de intro kwam ik terecht in een vreemde en bizarre wereld in verval. Er zijn geen mensen meer te bespeuren, maar enkel robotachtige wezens. Ze leven hun eigen saaie leventje maar dromen ervan naar de Buitenwereld te reizen.

De diverse omgevingen gaande van een riool en een stort tot de gedetailleerde, neonverlichte steegjes van een cyberstad in verval en de duistere omgevingen van de buitenwijken en achterbuurten zien er absoluut intrigerend uit. Ook de diverse interieurs van diezelfde gebouwen zijn plezant om te ontdekken.

Praat (Ontmoet) met de bevolking, ruil en verhandel items, voer kleine klusjes uit voor de robots (je ontvangt altijd iets terug), verzamel items en ga tezamen met Momo, Doc en B-12 op zoek naar een manier om deze vuile en verwrongen wereld achter je te laten.

Waarom Niet?

Geen échte actie

Ik kan eigenlijk geen reden bedenken waarom je deze game niet eens zou proberen. Omdat het genre misschien niets voor jou is, of omdat je allergisch bent aan katten? Dat kan. Weet dan echter dat het een gemiste kans is om eens kennis te maken met een game die eindelijk eens iets anders te bieden heeft dan de vele eenheidsworst die dezer dagen op je gaming bord geserveerd wordt.

Anderzijds ben je een hele poos bezig met snuffel- en speurwerk waardoor actieliefhebbers zich misschien sneller gaan vervelen.

---