“De Halo-serie kort samengevat: veel bla bla, weinig boem boem”

Halo is razend populair. En dat al meer dan twintig jaar. Dus was het een kwestie van tijd tot er een film of serie van gemaakt zou worden. Een goeie drie maanden na de release van het geweldige Halo Infinite (lees de review van Praga hier) kan je vanaf vandaag naar alle negen afleveringen van het eerste seizoen kijken via de Vlaamse streamingdienst Streamz.

Waarom Wel?

Van game naar serie

De gaming industrie vormt al lange tijd een bron van inspiratie voor Hollywood en dat zal de komende jaren ook zo blijven. Kijk maar naar het succes van The Witcher op Netflix. Het grote voordeel van een serie te maken in plaats van een film is dat de makers meer tijd krijgen om de kijker mee te nemen in de leefwereld van het hoofdpersonage. Dat is ook nodig want videogames hebben vaak hun eigen lore met onderliggende relaties en intriges. Het kan al snel complex worden. Gelukkig zijn de Halo games redelijk straight forward. Je hebt de Master Chief, een Spartan en supersoldaat die sinds zijn zesde getraind werd in oorlogsvoering.

Zijn doel is om alleen, of met zijn team, elke intergalactische dreiging te stoppen. Hij is het soort eerst-knallen-dan-vragen-stellen type. Een doener, geen denker. Deze rol wordt vertolkt door Pablo Schreiber die je misschien wel zal herkennen van Orange is het New Black en American Gods. Tactiek en strategie laat hij over aan zijn virtuele assistente Cortana. Gespeeld door Jen Taylor, de dame die ook de stem in de game voor haar rekening nam.  Zoals verwacht draait de serie rond de Master Chief en kiezen de makers voor een nogal controversiële aanpak. Wat dat juist inhoudt? Dat lees je in het vervolg van deze review.

Big budget, coole looks

Met een budget van 90 miljoen dollar is Halo geen goedkope serie en dat merk je onder andere aan het kostuum en de wapens van de Chief. Die zien er namelijk ronduit fantastisch uit. De natte droom van elke cosplayer: waarheidsgetrouw en volledig in lijn met de games. Wanneer de Master Chief zijn intrede maakt en de muziek zwelt aan, dan krijg ik letterlijk kippenvel. Yes! Hier zitten de fans op te wachten!

Je kan natuurlijk geen Halo serie maken zonder goeie CGI (Computer Generated Images), zeker omdat er een hoop buitenaardse slechteriken inzitten. Die galactische rassen kan je op twee verschillende manieren tot leven brengen: je steekt iemand in een kostuum maar dan loop je het risico om er uit te zien als een doordeweekse Power Rangers aflevering. Of je laat een VFX-goochelaar iets uit zijn computer toveren.

Gelukkig kiest de serie resoluut voor het tweede en dat komt de looks van de grunts, jackals en elites ten goede. Helaas zit er hier en daar ook een lelijk special effect in. Halo is op dat vlak niet perfect en jammer genoeg zijn dat niet de enige problemen waar de serie mee kampt.

Waarom Niet?

Niet mijn Master Chief

Look at what they did to my boy! Kennen jullie die meme? Vast en zeker wel. Ik moest er keer op keer aan denken telkens ik een scène zag met de Master Chief. Want dit is niet de MC die ik ken. Weg is de heroïsche reus, de staalharde knokker, de held die nooit opgeeft. In de plaats krijgen we een kerel die niet weet hoe om te gaan met zijn emoties. Een idioot die gapend naar een hond zit te staren. Een verliefde puber die zich in zijn eigen ongeluk stort. De held der helden wordt herleid tot een zeurderig hoopje ellende. Halo probeert de Master Chief menselijk te maken, om hem een achtergrondverhaal te geven. Echter de Chief uit de serie is geenszins de Chief uit de games. Het lijken wel twee verschillende personages.

Maar het energy sword snijdt nog dieper. Dé gouden Halo regel wordt al vanaf de tweede aflevering gebroken: Master Chief zet namelijk zijn helm af en dat doet hij normaal nooit. Het toont aan dat de makers geen respect hebben voor het fantastische bronmateriaal en voelt als een slag in het gezicht van iedereen die talloze uren met de Master Chief ten strijde trok. Het lamlendig excuus van de makers: we wilden graag een andere richting inslaan met dat personage. Wel, opdracht voldracht! En tegelijkertijd de halve fan base tegen je in het harnas gejaagd.

Halo de serie vat de games niet

Helaas lijkt de serie niet te begrijpen wat de games nu net zo aantrekkelijk maakt. In plaats van de focus op de actie te richten, verzandt Halo al snel in een theekransje.  Het eindeloze gepraat werkt vooral op de zenuwen zeker als je verwacht om kick-ass actie te zien. En godzijdank krijgen we die in de eerste aflevering. De piloot geeft een hoop die al in de tweede aflevering de kop wordt ingedrukt.

Er wordt te veel tijd gespendeerd aan onbelangrijke en oninteressante personages in een veel te doorzichtige poging om een tweede seizoen voor te bereiden. De adrenaline pompende actie van een first person shooter wordt onvoldoende vertaald naar de verschillende afleveringen. De series slaagt er niet in een echt voelbare dreiging te creëren. Slaagt er niet in om zijn hoofdrolspelers in een uitzichtloze situatie te plaatsen waar alleen de Master Chief zich zou weten uit te redden.

Warrig verhaal, weinig indrukwekkende slechterik

Halo is geen eenvoudige opdracht voor wie de games niet gespeeld heeft. Gamers hebben namelijk al een hele voorgeschiedenis en weten wie de Covenant en de UNSC is (United Nations Space Command). Over de Forerunners en het artefact waar de Chief zo wanhopig naar op zoek is, daar blijft de serie erg vaag over. Personages worden aan de lopende band geïntroduceerd om dan vervolgens aan de kant te worden geschoven. Zo speelt Bokeem Woodbine de rol van voormalig Spartan en beste vriend van Master Chief maar hebben beide amper scènes met elkaar. Hun relatie wordt nooit uitgediept, terwijl er wel veel potentieel inzit. In plaats daarvan wordt hij, en wij als kijker, opgezadeld met Kwan Ha, een slachtoffer van de aanvallen op Madrigal. En dat moet zowat het meest irritante karakter uit de hele serie zijn.

De slechterik of beter slechteriken, want er zijn er een paar, kan je best bestempelen als generiek. De games bevatten nochtans geweldige bad guys. Denk maar aan de Arbiter, de verschillende Warchiefs of de Guilty Spark. De serie kiest voor menselijke booswichten, waarschijnlijk om budgettaire redenen, maar geen enkele weet indruk te maken. Het zijn ééndimensionale schurken.

VERDICT

4

Halo bevat een aantal kick-ass momenten. De eerste en vijfde aflevering staan bol van de actie en dat is wanneer de serie op zijn best is. Helaas zijn er te veel cringe momenten voor de Master Chief met als dieptepunt aflevering acht waarin hij de liefde bedrijft.  Ik kan me alleen maar voorstellen dat wie de games gespeeld heeft teleurgesteld zal zijn in wat Halo probeert te brengen. Het vergeet helemaal wat de shooter zo memorabel maakt. Wie de videogame nooit gespeeld heeft, kan er mogelijk nog wel wat plezier uit halen maar Halo slaagt er nooit in om de middelmaat te overstijgen. Dat er een tweede seizoen aankomt lijkt vast te staan. Weet echter dat deze reviewer nog liever een slag van Escharum’s Gravity Hammer krijgt dan Master Chief voor de honderdste keer zijn helm te zien afzetten.

Pluspunten
+ De Spartans zijn badass
+ Het pak van de Master Chief ziet er geweldig uit
+ De actiescènes knallen van je scherm

Minpunten
Soms moeilijk te volgen voor wie de games niet gespeeld heeft
HOU DIE HELM OP KEREL!
Te veel gepraat, te weinig geknal

Halo
Beschikbaar: Seizoen 1 is vanaf vandaag volledig beschikbaar via Streamz
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Uitstekend
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door BrunoB

In het gezegende jaar 2000 verliefd geworden op JRPG's dankzij het fantastische Final Fantasy VIII op Playstation 1 en sindsdien fervent console gamer. Kijkt meer horrorfilms dan gezond is en koopt teveel speelgoed voor zijn kat Gandalf.