“Halo Infinites campaign is een intense en meeslepende FPS-ervaring”

Halo is niet meer weg te denken uit de spelletjeswereld. De saga draait reeds 20 jaar mee en zette niet alleen een standaard neer voor het shootergenre in het begin van het consoletijdperk, maar leverde met Master Chief een van de meest iconische gamepersonages af die er in de virtuele werelden rondlopen. De unieke spelwereld, in combinatie met de epische omgevingen, boeiende verhaallijn en fantastische gameplay, afgekruid met een voor kippenvel zorgende soundtrack maakt van de Halo-saga nog steeds een van mijn meest favoriete spelreeksen ooit in de meer dan 35 jaar dat ik al spelletjes speel. Of ik klaar was voor Halo Infinite? Abso-fucking-lutely!

Waarom Wel?

Meeslepende verhaallijn

Ook in Infinite kan je weer rekenen op een meeslepende verhaallijn die voortborduurt op het einde van Halo 5. Veel ga ik hierover niet uit de doeken doen, dat zou jammer zijn als je helemaal into het Halo-universum bent. Weet dat Master Chief te maken krijgt met een nieuwe vijand, genaamd The Banished. Deze factie, die je misschien kent uit Halo Wars 2, houdt qua looks wat het midden tussen de Orcs uit Warcraft, uit Warhammer en misschien zelfs de Cabal uit Destiny. Feit is dat deze Brutes stoere en meedogenloze motherfuckers zijn die niet veel goeds voor ogen hebben met de mensheid. Zelf ben ik bekend met de lore, facties en personages uit het Halo-universum maar als The Forerunner, Cortana, Covenant of The Prophets je niets zeggen, dan zou ik aanraden snel wat Halo lore doornemen op het net zodat je helemaal mee bent. Volgens 343 hoeft dat niet omdat dit een nieuw verhaal is, maar het zal je zeker veel bijbrengen en meer betrokken doen voelen bij het verhaal.

Halo Infinites campagne neemt ons mee naar een beschadigde Halo-installatie, genaamd Zeta Halo. In de intro zien we hoe een gestrande UNSC-soldaat, die bekend staat als The Pilot, Master Chief redt nadat hij een pak slaag kreeg van Banised-leider Atriox. Daarna gaat Master Chief doorheen het ruimtepuin op zoek naar The Weapon, een Cortana-achtige AI die beweert dat de originele Cortana werd gedelete na infiltratie in Zeta Halo, en daarna vergrendeld voor verwijdering op het UNSC Infinity Supercarrier. Maar Master Chief heeft deze opdracht niet voltooid, wat erop wijst dat iemand of iets anders heeft geprobeerd Cortana te wissen.

Conclusie van de hele zaak: de strijd tussen de UNSC, Banished en Created resulteerde in een nederlaag voor de UNSC bij Zeta Halo. Daarbij werd de Halo-ringwereld zwaar beschadigd en kwamen de Banished als overwinnaars uit de bus.

En de rest? Wel de rest van het verhaal, hoe het afloopt, wie The Pilot is, of Master Chief erin slaagt War Chief Escharum te stoppen, en hoe het nu met Cortana zit, dat moet je zelf ontdekken.

Mijn vriend de grappleshot

Een van de toevoegingen die me heeft enorm kunnen bekoren is de grappleshot, de grijphaak zeg maar. Daar waar Halo vroeger vooral een rechttoe rechtaan shooter was, voegt de introductie van dit gadget een laag verticale gameplay toe. Het gaf me de mogelijkheid om sneller te vorderen doorheen de omgeving, hoger gelegen levels te bereiken en vooral in combat snel naar tegenstanders toe te grapplen om deze te trakteren op een portie lood van mijn Mangler om ze daarna af te maken met een mokerslag van mijn vuisten. Bovendien is het ding ook handig om schilden uit tegenstanders hun klauwen te rukken waardoor hun extra laag verdediging wegvalt.

De eerlijkheid gebiedt mij wel hieraan toe te voegen dat je het ding niet voortdurend kan gebruiken maar dat er een cooldown, maar ook geen te lange, opzit. Het feit dat ik deze grappleshot ook in de multiplayer gebruik zorgde ervoor dat ik snel met het ding overweg kon, en dat het voor mij goed werkte. Ook het feit dat ik in diezelfde multiplayer reeds met het volledige wapentuig aan de slag kon, maakte dat ik ook hier snel doorhad welk wapen geknipt was om de diverse tegenstanders af te maken. En je kan de grappleshot ook upgraden, maar daarover later meer.

Semi open-spelwereld

Ook qua gameplay tapt Halo Infinites campagnemodus uit een ander vaatje. Daar waar Halo vroeger vooral een lineair verhaal bevatte krijg je nu een open spelwereld geserveerd. Deze kan je uiteraard al rijdend, vliegend of te voet doorkruisen, en dat raad ik je ook aan omdat er ook in de spelwereld van alles te beleven is. Voor de rest vergelijk ik het principe met Far Cry. Op je TacMap krijg je een overzicht van de spelwereld en de omgeving. Door het ‘bevrijden’ van FOBs (Forward Operations Base van de Banished) creëer je bases voor jezelf en de UNSC. Deze leveren je niet alleen Valor-punten op maar dienen ook als fast travel-punten om snel door de wereld te navigeren. Verder kan je er voertuigen oproepen (Ghost, Warthog, Gungoose…), UNSC-wapens, munitie bijvullen, enzovoort.

Door het vrijspelen van zo’n basis, of andere Banished-faciliteiten, unlocken er nevenmissies en krijg je hints over zowel Banished- als UNSC-activiteiten in de nabije omgeving. Deze gaan van het bevrijden van gevangenen, het spotten van locaties waar UNSC-troepen in nood zijn, High Value Targets die je moet vermoorden (en in ruil kan je hun wapens ook scoren in je basis) tot locaties waar Spartans gestorven zijn. De lijken van je makkers leveren je dan weer Spartan Cores op die je kan gebruiken om je Mjolnir-uitrusting te upgraden of gadgets vrij te spelen. Je kan er uiteraard voor kiezen ze niet te doen, en gewoon de verhaallijn te volgen, maar dat zou jammer zijn. Bovendien zijn die Valor points wel nuttig omdat je ze kan gebruiken om resources te scoren of wapens, voertuigen en support te unlocken in je vrijgespeelde basis. Tip van het huis: vergeet zeker niet mogelijke UNSC-gevangenen te bevrijden. Lukt je dat, dan verlenen ze je support in bijvoorbeeld het veroveren van een vijandige basis.

Vergeet ook niet de audiologs te beluisteren die je links en rechts zal aantreffen. Deze geven je nog meer inzicht in het verhaal, zowel langs UNSC- als Banished-kant.

Maak zeker ook voldoende gebruik van je omgevingscanner. Die levert je niet alleen vindplaatsen voor munitie en wapens op, maar ook interessante hints en te verzamelen items, of de locaties van je tegenstanders. En als je verloren loopt, meteen ook de goede richting.

Shooter met light RPG-elementen

Halo Infinite is een shooter pur sang, maar kreeg ook wat light RPG-elementen mee. Aan de gekende en bekende wapens uit het Halo-universum is er geen gebrek natuurlijk. En ja al die wapens zijn lekker om te knallen. Terwijl je op avontuur trekt door de omgeving zal je onder andere propagandatorens vinden of vijandige patrouilles, outposts of versperringen. Het uitschakelen van deze locaties levert je Valor op en zal ook de negatieve invloed van de Banished op in de buurt gestationeerde UNSC-troepen verminderen.

Ook zal je overal wapenrekken vinden met zowel Banished- als UNSC-wapentuig, en uiteraard meer dan voldoende munitie. Al moet ik hier wel aan toevoegen dat die munitieboxen per type munitie (plasma, hardlight, kinetic, shock…) gevuld werden. Je zal dus de juiste box moeten vinden om de munitie die je op dat moment nodig hebt aan te vullen. En wat betreft de Brutes, hier raad ik aan eerst hun helm van hun lelijke kop te knallen om ze daarna af te maken met een headshot. Works for me!

Halo Infinite een RPG noemen dat is dan weer een brug te ver. Wel zal je, zoals ik reeds zei, op de lijken van gesneuvelde Spartans gadgets (dezelfde als die uit de multiplayer trouwens) aantreffen om in je pak te installeren. Met de Spartan Cores die je her en der aantreft kan je deze dan een aantal keer upgraden. Zo kan je jouw uitrusting pimpen alnaargelang je speelstijl. Ik koos er in de eerste plaats voor om mijn shield en grappleshot te upgraden omdat die me beide vaak uit benarde situaties redden.

Audiovisueel een lust voor oog en oor

Zowel op het vlak van graphics als van audio, ik speelde op Series X, is Halo Infinite een bommetje. De voice acting is weer van een fantastische kwaliteit, de muziek bezorgt je sowieso kippenvel en het geluid van de wapens, explosies en special effects is om duim en vingers bij af te likken. Ook de details, en zelfs de kleinste details zoals een knaagdierachtig wezentje dat snel zijn hol opzoekt of een tunnel graaft wanneer ik in zijn buurt kom, of de kipachtigen die opschrikken wanneer ik hen dreigde te verpletteren met mijn Warthog (no roadkills yet – oeps is een leugen) zorgden voor een glimlach op mijn lippen. Misschien niet belangrijk voor jullie maar het draagt allemaal bij tot een geloofwaardige spelwereld.

De details en verschillen tussen de diverse tegenstanders gaande van de (al sinds dag 1 20 jaar geleden) grappige stoerdoenerij van de kleinere grunts, of tiny warriors zoals de sterkere Brutes hen liefkozend noemen, de stoere vuilbekkende Brutes, kleine en grote bazen, de schitterende tussenfilmpjes en de manier waarop zowel Master Chief als de Banished zich over het slagveld bewegen is een genot om naar te kijken. Let er ook op hoe je vijanden granaten trachten te ontwijken, van links naar rechts hoppen of dekking zoeken om je kogelregen niet over zich heen te krijgen. Ook de diverse voertuigen trouwens zien er erg gedetailleerd uit en laten zich uitstekend besturen. Te veel vijanden? Positioneer dan net als ik je Warthog in de buurt en geef hun dan eerst de volle lading met je turret of raketlanceerder, en maak daarna het werk af met je vuur-, plasma-, shock- of kinetic wapen.

Maar ik zeg het nog maar eens, de combinatie van de soundtrack, in-game audio (wapens, voertuigen, special effects), sterke voice acting, de grappige conversaties van The Weapon (ze is echt wel schattig en cute bij momenten) in combinatie met de droge humor van Master Chief en niet aflatende actie maken van Halo Infinite een meeslepende spelervaring.

Waarom Niet?

Het mocht af en toe iets meer zijn

Ook de omgevingen op zich zijn een genot om naar te kijken. Al kunnen ze bij momenten, ook al gaat het ’maar’ over een semi open-spelwereld, saai en eentonig lijken. Zo dwaalde ik bij momenten wat doelloos rond en zeker de sequenties in de grote futuristische gebouwen, waaronder de Spires, waren bij momenten even doorbijten. Vaak was het niet meer dan wat tegenstanders afmaken, power seeds zoeken om een gravity lift te activeren, naar een hoger gelegen level teleporteren, tegenstanders afmaken, power seeds zoeken, gravity lift activeren, enfin je snapt het plaatje wel.

Ook de binnenkant van die gebouwen is, in tegenstelling tot bijvoorbeeld de raffinaderijen, prisons of mijninstallaties, allesbehalve boeiend. Je zou op zijn minst scifi-toestanden of andere futuristische machines en installaties verwachten. Dus hier is het vaak wel even doorbijten, en van ‘te moeten’ om verder te geraken. Ik was dan ook altijd blij wanneer ik weer het daglicht mocht aanschouwen.

Het had bij momenten allemaal iets meer gevulder mogen zijn. Het oogt allemaal heel mooi, en het speelt lekker, daar niet van, maar wat meer leven had zeker geen kwaad gekund.   

VERDICT

8

Halo Infinite brengt alles wat je van een titel uit de Halo-saga mag verwachten. 343 durft te vernieuwen, maar brengt op zich niets nieuws an sich. Het voegt wel, na 20 jaar, een extra laag toe waardoor Halo na al die jaren nog steeds relevant blijft en is. De meeslepende verhaallijn, aangevuld met interessante personages, het steeds willen verderspelen omdat je echt naar het volgende tussenfilmpje hunkert, de intense FPS-actie, shitload aan wapens en semi open-spelwereld lieten mij geen seconde los. Enkel de Forerunner-installaties, en bij momenten iets te lege spelwereld, hadden wat interessanter en gevulder mogen zijn. Nu is het nog wachten op de coöp campaign, en de Forge-modus waar ik wel benieuwd naar ben. Anyway tezamen met de gratis multiplayer, en het feit dat beide speelbaar zijn via Xbox Game Pass op dag 1, maakt van Halo Infinite een niet te missen spelervaring. Voor de fans een feest van herkenning, met extra elementen om te ontdekken, voor anderen een meer dan ideaal moment om met de saga kennis te maken. En zo is iedereen tevreden. Toch?

Pluspunten
+ Grijphaak voegt vertikale gameplay toe
+ Meeslepende verhaallijn
+ Intense FPS-actie
+ Audiovisueel top
+ Master Chief is een stoere motherf*cker
+ Bij launch op Xbox Game Pass

Minpunten
– Bij momenten saai en eentonig
– Het blijft wachten op Halo Infinites co-op campaign en Forge mode

Halo Infinite campaign
Beschikbaar vanaf 08/12/2021
Beschikbaar op Xbox One / Xbox Series X|S / PC
Gespeeld op Xbox Series X
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Geweldig
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door Praga

De ouderdomsdeken van Pragalicious maar daarom zeker niet minder delicious dan het jonge grut van de crew. Wilde als kleine jongen een console kopen maar mocht niet van zijn papa. Dus sprak hij de gevleugelde woorden "Later als ik groot ben koop ik het allemaal zelf" Als jonge snaak was hij met zijn korte broek, witte sokken en sandalen vaste klant bij de lunaparken aan zee en op de kermis. Raakte in de ban van Snake en Pong, ging al snel door naar Quake, Hexen, Doom, Wolfenstein 3D en Delta Force. Maar de grote game changers waren Quake 3 Arena (1999) en Unreal Tournament (1999). Praga beweert trouwens dat hij het buitenechtelijke (of moeten we buitenaardse zeggen) kind is van Indiana Jones en Lara Croft. We zullen hem maar in zijn geloof laten... (of tijdig zijn medicatie geven)