“Moonfall is een dwaze rampenfilm in de stijl van Armageddon”

Hij mag dan wel klinken als een geweigerde James Bond sequel maar in Moonfall draait de plot niet om de avonturen van een geheim agent maar wel om de maan die, letterlijk, op de Aarde afstevent. Op de tonen van Toto’s Africa opent deze peperdure rampenfilm en daarmee is ineens ook de dwaze toon gezet.

Waarom Wel?

Patent op de rampenfilm

De jaren 90 zijn opnieuw hip en dat heeft ongetwijfeld de Duitse regisseur Ronald Emmerich doen ontwaken uit zijn winterslaap. De man heeft namelijk zijn grootste successen gekend in die periode. Dubieuze klassiekers zoals Independence Day, Stargate en de Engelstalige remake van Godzilla zijn allemaal van zijn hand. In het decennium dat daarop volgde, zou hij zich specialiseren in rampenfilms met een hoge entertainment waarde, zoals 2021 en The Day After Tomorrow. Maar verwacht geen wetenschappelijke correctheid, daar heeft deze blockbuster-regisseur geen oren naar.

In Moonfall zorgt een mysterieuze kracht ervoor dat de maan uit zijn baan rond de Aarde wordt getrokken. En wanneer de twee hemellichamen lijken te botsen en zodoende alle leven op aarde dreigen  te vernietigen, moet NASA worden ingeschakeld om de wereld te redden. Gelukkig is er Oscarwinnaar Halle Berry (Catwoman, Die Another Day) in de rol van directeur van NASA die samen met voormalige astronaut Patrick Wilson (Insidious, Watchmen) en zelf uitgeroepen wetenschapper John Bradley (Samwell Tarley uit Game of Thrones) ons hachje zal redden. Want aanvankelijk lijkt niemand hen te geloven tot de torenhoge golven de Amerikaanse kusten overspoelen en het lijkt alsof er aliens op de maan wonen…say whaaaaaaaaat?!

Top CGI

Het zal je niet verbazen dat Moonfall, in tegenstelling tot Interstellar, geen enkele wetenschappelijk waarheid bevat en dus vooral inzet op zijn CGI (Computer Generated Images). De film draait om de actie en de goeie effecten en die zijn, toegegeven, bijzonder knap. Niet alleen zien de rampen er catastrofaal realistisch uit ook de maan, die griezelig dichtbij komt, is er erg knap gemaakt. Wie van dit soort spektakel houdt, krijgt de ene visuele parel na de andere. En de film gaat aan zo’n loeihard tempo voorbij dat je je zelden zal zitten vervelen en je waarschijnlijk wel wat van de actie zal missen.

Waarom Niet?

Toeval?

Moonfall slaat de bal ook geregeld mis. Zo bevat de film enorm veel wetenschappelijk gewauwel, waar iedereen van weet dat het klinkklare onzin is maar de personages brengen het met zo’n uitgestreken gezicht en dodelijke serieux dat het vooral ergerlijk wordt in plaats van grappig. Ik proestte het wel uit van het lachen op het moment dat Hally Berry bloedserieus zegt: ‘Ik ben bloedserieus’ net voordat ze met z’n drieen een raket instappen en naar de maan vliegen.  Want zo’n miljarden voertuig dat bestuur je natuurlijk even makkelijk als Tesla. Of niet!

De film neemt zichzelf te serieus om een satire te zijn. Gelukkig is er nog John Bradley, als KC Houseman. Een pseudowetenschapper die zijn vrij tijd doorbrengt met het ontrafelen van complottheorieën en aangeduid wordt als de ‘comic relief’. Ik moest oprecht heel hard lachen met een mop waarbij hij zijn telefoon laat aanstaan in de spaceshuttle. Heel herkenbaar voor wie vaak het vliegtuig neemt. Het blijft wel spijtig dat de rest van de cast zo serieus staat te acteren. Het geeft de prent een onterechte zwaartekracht.

Daarnaast heeft Moonfall te veel onzinnige subplots. Michael Peña, die je zeker nog wel kent van de beide Ant-Man films, vertolkt de rol van stiefpa van de zoon van één van de hoofdpersonages. Klinkt dat saai? Dat is het ook gewoon. De film stapelt ook de ene toevalligheid na de andere op mekaar en dat ruikt voor naar een luie scenarist. Maar opnieuw, daar draait de film eigenlijk niet om.

VERDICT

5

Je kent het vast wel, het soort hersenloos entertainment waarbij je best een paar biertjes achteroverslaat en je dus niet te veel vragen stelt. Het is het soort big budget blockbuster dat eind jaren 90 voornamelijk werd gemaakt. Moonfall verveelt nooit. Er zit een rotvaart in de film waardoor je nooit het gevoel hebt dat het te lang duurt. Als je kan vergeven dat de film niet goed weet wat het zelf moet zijn, een satire of een komedie en je er niet mee inzit om een nogal dwaze actieprent te kijken dan is Moonfall zeker een aanrader. Weet echter wel eens je uit de cinema stapt, je deze instant zal vergeten.

Pluspunten
+ Hersenloos vertier
+ Eindelijk nog eens een rol voor John Bradley
+ Knappe CGI

Minpunten
Ronduit dwaas
Te veel subplots
Te lang voor een rampenfilm

Moonfall
Beschikbaar vanaf 23 maart in de bioscoop en vanaf 26 April beschikbaar op digital en blu-ray
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Uitstekend
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door BrunoB

In het gezegende jaar 2000 verliefd geworden op JRPG's dankzij het fantastische Final Fantasy VIII op Playstation 1 en sindsdien fervent console gamer. Kijkt meer horrorfilms dan gezond is en koopt teveel speelgoed voor zijn kat Gandalf.

4 gedachten over ““Moonfall is een dwaze rampenfilm in de stijl van Armageddon”

  1. een realistische rampenfilm??? Komaan zeg, alle rampenfilms nemen een loopje met de realiteit.deze film is bedoeld als actieprent en zo moet je deze ook benaderen. Ik vond hem helemaal niet slecht maar ik bekeek hem dus ook als actieprent en niet als “serieuze” rampenfilm. Als je een echte rampenfilm wil zien dan is er momenteel eentje in de maak in Ukraine olv een Russische regissseur. Da’s een echte ramp en heel waarheidsgetrouw!!

    1. Thanks voor de reply Alain! Volledig met je eens. Begrijp jij uit onze review dat wij het een realistische rampenfilm vonden? Of dat we dat verwachten?

      1. wsss ligt het aan mij maar ik vond in je review dat je verwachtingen voor deze film hoger lagen qua realisme.
        Misschien is je review cynischer of sarcastischer bedoeld en dan heb ik het zo niet begrepen en dan ligt dat aan mij.

  2. No worries Alain! Reviews blijven een subjectief gegeven. En inderdaad cynisme en sarcasme zijn me niet vreemd. Thanks om te replyen. Altijd fijn om met de Pragalicious community van gedachten te wisselen!

Reacties zijn gesloten.