Toen ik de eerste trailer zag van Mouse P.I. For Hire deed deze game serieus mijn wenkbrauwen fronsen. Want een zwart-wit detective‑shooter met jazz, muizen, Tommy James Guns gebaseerd op de originele Mickey Mouse? Dat klinkt vooral als een koortsdroom, maar eentje die meteen mijn aandacht had. Ik trok Jack Pepper zijn trenchcoat aan en dook Mouseburg in. Of Mouse P.I. For Hire meer is dan een gimmick ontdek je in deze review.
Waarom Wel?
Ode aan de zwart-wit animaties
Mouse P.I. For Hire schittert eerst en vooral door zijn visuele stijl. Daar moeten we niet moeilijk over doen. Al was het wél even wennen, want het is toch een speciale manier van spelen. De typische zwart-wit rubberhose‑animatie voelt niet alleen uniek, maar ook levendig en speels. Ik had écht het gevoel dat ik door een oude Mickey-cartoon wandelde waar plots een machinegeweer werd bovengehaald. Je merkt ook dat de ontwikkelaars veel liefde hebben voor dit type tekenfilms.
Er zitten een pak verwijzingen naar de Mickey uit de jaren ’20 en ’30. De dansende bloemetjes, de skeletten uit Disney-short The Skeleton Dance uit 1929 en natuurlijk duikt ook Steamboat Willie enkele keren op. Als Disney-liefhebber was het bij momenten een echt feest van herkenning.



Liefde voor unieke wapens
Wat naast de grafische stijl meteen opvalt, is hoe strak en ritmisch de combat aanvoelt. Je zou de gevechten misschien nog het best kunnen vergelijken met klassieke DOOM‑arena’s. Ook hier word je van encounter naar encounter geslingerd en je blijft best constant in beweging om te overleven. Vijanden komen in golven, vaak vanuit verschillende hoeken tegelijk, waardoor je instinctief leert dashen, wallrunnen en je staart‑grappling te gebruiken.
De wapens zelf zijn een van de grootste verrassingen. Elk wapen heeft zijn eigen smoel en een eigen alt‑fire die de manier waarop je ze gebruikt volledig verandert. De James Gun, een Tommy Gun met een knipoog naar de bekende regisseur, was voor mij het go-to wapen. Vooral omdat dit het meest betrouwbare wapen bleek in close en midrange combat. Maar ook de Devarnisher, een zuurspuwend wapen dat vijanden langzaam laat wegsmelten, verdient een speciale vermelding. Het leuke is dat je al deze wapens ook tot drie maal toe kan upgraden. Tenminste, als je voldoende ontwerptekeningen vindt in de spelwereld. Die vind je niet zo makkelijk, net zoals andere collectibles trouwens. Vandaar de samenwerking met Funko ook waarschijnlijk.



Oscar-waardige soundtrack
Je zou het niet meteen verwachten, maar ook de combinatie van 2D‑karakters in een 3D‑wereld werkt opvallend goed. Het geeft Mouseburg een eigen smoel die je niet snel ziet. Maar het is vooral de jazzsoundtrack die daar nog een schep bovenop doet. Deze werd trouwens speciaal voor de game ingespeeld door een echt jazzorkest. Het zorgt ervoor dat elke achtervolging, elke schimmige steeg en elke rokerige bar een prefect muzikaal laagje krijgt dat de noir‑sfeer perfect uitstraalt.
Ook het verhaal heeft charme, al is het zeker geen Oscarmateriaal. Jack Pepper is een klassieke detective met littekens, schulden en een stem die ruikt naar goedkope whisky. Voor dit laatste gaan alle kudo’s naar de immer bekende Troy Baker. De cases die je oplost, de personages die je ontmoet en de intriges die zich langzaam ontvouwen, geven Mouseburg een geloofwaardige identiteit. De dialogen zijn soms langdradig maar altijd vlot. Maar ook de sfeer is gigantisch goed waardoor de wereld verrassend bevolkt en gewoond aanvoelt.



Na het lezen van deze review zelf aan de slag met Mouse P.I. For Hire ?
Haal de game dan in huis via Amazon.com.be? Daar vind je ook de Funko-pop van de game!
Pragalicious wordt ondersteund door affiliate-opbrengsten. Als je op bepaalde links klikt via onze site, kunnen we daar aan verdienen. Zo help je ons deze website te onderhouden en te verbeteren.
Waarom Niet?
Holle detective
Toch is Mouse P.I. For Hire niet het meesterwerk dat mijn enthousiasme eerder in deze review doet vermoeden. De detective‑kapstok is wat mij betreft vooral window dressing. Ja, je verzamelt aanwijzingen, maar het spel laat je nooit écht zélf nadenken. Je hangt aanwijzingen op het bord en de game legt zelf de linken en legt het uit. Ook neemt de combat snel de bovenhand, waardoor het speurwerk meer decor is dan gameplay. Bovendien heb ik een privédetective nog nooit zoveel mensen/muizen weten omleggen. Dus echt privé of onopgemerkt is zijn werkwijze niet echt.
Daarnaast verliest de game zichzelf soms in zijn eigen gimmicks. De constante kaas‑woordspelingen, meta‑grapjes en verwijzingen naar cartoons en games zijn in het begint écht fantastisch. Maar na een tijdje worden ze vooral voorspelbaar en vermoeiend.



Gemiste kansen
En dan is er nog de lengte. De gameplayloop, arena in, vijanden neermaaien, health oppikken, verder, begint tegen het einde wat te slepen. De stijl blijft indrukwekkend, maar de variatie in gameplay houdt dat tempo niet altijd bij. Daarbij hadden échte puzzels, en niet die lockpicks die overal aanwezig zijn, kunnen helpen. Dat ik na de eindbaas niet opnieuw de wereld in kon om de gemiste collectibles te gaan zoeken, vind ik ook een enorm gemis.
Tot slot moet ik nog meegeven dat de game niet altijd geweldig goed draait, zelfs niet op mijn PS5 Pro. Naarmate de game vorderde en ik na 10 uur aan de endgame was, merkte ik duidelijke framedrops. Het lijkt er op dat de game echt problemen heeft met de grote aantallen muizen op het scherm. Het is vooral storend omdat ik dit op andere momenten niet had.


Trailer
PlayStation 5 Pro
Mouse P.I. For Hire is een game die mij wist te charmeren omdat hij iets doet wat niemand anders durft. De rubberhose‑stijl, de jazz, de noir‑vibe en de vlotte combat vormen samen een unieke ervaring. Maar onder die prachtige façade schuilt een shooter die soms te veel leunt op stijl en te weinig op diepgang.
Toch blijft het een rit die je niet snel vergeet. Mouseburg is een plek waar ik graag mijn tijd doorbracht. Mouse P.I. For Hire is niet perfect, maar het is wél memorabel. En dat is soms meer waard.
Pluspunten
- Unieke grafische stijl die werkt
- Prachtige Jasssoundtrack
- Geweldige Film Noir-sfeer
- Snelle combat
- Knotsgekke wapens
- Sterke voice-acting
- Zacht geprijsd
Minpunten
- Oppervlakkige detective-kapstok
- Humor en verwijzingen na een tijdje vermoeiend
- Na een tijdje repetitief
- Framerate niet altijd even vlot


