“Age of Empires IV voelt aan als thuiskomen”

Age of Empires 4

Age of Empires is terug! Nee, deze keer niet met een zoveelste remaster, maar wel met een volledig nieuwe mainline titel. Voor fans van de reeks zal Age of Empires IV aanvoelen als een thuiskomst. Voor zij die een heuse evolutie verwachten voor dit specifieke subgenre in de realtime strategy-wereld, zou deze game echter een beetje kunnen teleurstellen.

Waarom Wel?

Trouw aan z’n roots

Voor wie van mijn generatie is, staat Age of Empires steevast in het geheugen gegrift als één van de beste namen die het RTS-genre te bieden heeft. Vol trots staat de reeks naast titels als StarCraft, WarCraft en Command & Conquer als one of the greats. En toch is het alweer van 2005 geleden dat we een volwaardige nieuwe titel in de reeks mochten verwelkomen, in de vorm van Age of Empires III. En laat die game net het minst in de smaak vallen bij de fans, omwille van z’n torenhoge ambities waardoor de game te veel nieuwe dingen wou doen en voeling leek te verliezen met wat de reeks zo een succes maakte.

Dat is een fout die Relic Entertainment met Age of Empires IV duidelijk wil vermijden. Het resultaat is een terugkeer naar de middeleeuwen, waarbij je net als Age of Empires II – nog steeds de meest geliefde titel in de reeks – begint in de Dark Ages en door vier ages evolueert naar meer units, features en bouwwerken. Age of Empires IV houdt z’n roots dan ook dicht tegen z’n borst en is behoorlijk karig met innovatie, maar later meer daarover. Alle elementen die de reeks goed maken, zijn in ieder geval aanwezig. Zo is de game zeer trouw aan de historische correctheid van z’n presentatie en steunen de acht civilizations in het spel op geschiedkundige feiten. Dit alles wordt verwerkt in een gezonde mix van micromanagement, resource management en een door blad-steen-schaar geïnspireerde gevechtsformule.

Dat wil niet zeggen dat er niet geïtereerd werd op de formule. Veel tweaks die de reeks doorheen de jaren beter maakten vonden hun weg naar deze game. Denk aan automatisch herzaaibare boerderijen, zodat je je minder zorgen moet maken over een constante instroom van voedsel. In veel opzichten zou je deze Age of Empires IV de beste versie van z’n voorganger Age of Empires II kunnen noemen.

Knappe, historisch correcte campagnes

De reeks haar passie voor onze geschiedenis, komt het meest prominent naar voren in de rijkelijk uitgewerkte campagnes, waar je als nieuwe speler best even doorheen loopt om de basics van de game in de vingers te krijgen. Je doorloopt in deze campagnes – waarvan er in totaal vier losstaande te doorspelen vallen – waargebeurde evenementen, waarin je steeds het roer neemt van één van ‘s werelds iconische beschavingen. Zo speel je met enkele generaties van de Normandiërs wanneer die Engeland onder hun duim houden, of met de Fransen tijdens de honderdjarige oorlog. Mogelijks nog interessanter zijn de campagnes met de Russen en de Mongolen, die ons een blik gunnen op een stukje geschiedenis waar we als Westers volk iets minder vertrouwd mee zijn.

De presentatie van deze campagnes is er eentje waar history buffs die warm lopen van documentaires op National Geographic of History Channel bij in hun handen kunnen wrijven. Tussen de veldslagen die je zelf speelt door krijg je namelijk live action beelden te zien van historische sites zoals die er vandaag de dag uitzien. De makers hebben daarover mooie animaties gelegd die je een beeld geven van hoe die locaties er toen uitzagen en waar er net gestreden werd om titels, eer en grond.

Gameplay die staat als een huis

Age of Empires koop je echter niet voor het verhaal, maar voor de eindeloze herspeelbaarheid die je haalt uit skirmish wedstrijden, al dan niet tegen andere spelers. En da’s ook in deze nieuwe titel het brood en boter van de hele spelervaring. Age of Empires IV biedt je acht speelbare civilizations, van de Britten tot de Russen, die elk hun eigen karakteristieken hebben. Wie ooit al een RTS-titel speelde in lijn met Age of Empires of StarCraft, weet wat te verwachten. Tegen hoge snelheid zul je tactische keuzes moeten maken, je speelveld verkennen, resources claimen en een beschaving opbouwen met de nodige slagkracht om de tegenstander aan te gaan.

Net als in de eerste Age of Empires uit 1997 blijft deze opzet ongelooflijk bevredigend. Het werkt verslavend om je beschaving steeds te zien groeien en jouw tactische keuzes hun impact te zien hebben. Eerst zul je fouten maken. Veel fouten. Dit is zo één van die games waar je als nieuwe speler zonder schroom enkele wedstrijdjes tegen een Easy A.I. kan spelen om de basis onder de knie te krijgen. Gelukkig biedt Age of Empires IV naast een degelijke tutorial en uitgebreide campaigns een goede leerschool met haar Art of War challenges, waarin je badges kan verdienen door specifieke doelstellingen binnen vooraf bepaalde parameters te behalen. Denk aan binnen een bepaalde tijd uit de Dark Ages geraken, of met een maximum aantal aan units aanvallen van tegenstanders overleven.

The Mongol Horde

Maar het absolute hoogtepunt van deze nieuwe Age of Empires is één factie in het bijzonder. De Mongolen zijn naar RTS-standaarden een veeleer atypische factie doordat ze zeer mobiel is. Net zoals in tijden van Genghis Khan zijn de Mongolen in deze game een nomadisch volk, wat je in staat stelt om ten allen tijde de hele boel te laten opkramen en elders neer te ploffen. Je settlement is dus met andere woorden een reizend tentencircus dat zich op strategische plaatsen kan nestelen, afhankelijk van de flow van het spel.

Dit is het soort innovatie waar het RTS-genre, en voornamelijk Age of Empires, veel meer van kan gebruiken. Het doet teniet aan genreconventies en daagt doorgewinterde spelers uit om zich aan te passen. Een keerzijde is dan ook meteen dat een factie zoals de Mongols niet voor iedereen weggelegd is, doordat de focus hier zowaar nog meer op micromanagement ligt dan bij haar zeven tegenhangers. Maar eens je ze een beetje onder de knie krijgt, smaakt spelen met dit nomadisch volk steeds naar meer.

Waarom Niet?

Gebrek aan innovatie

Jammer genoeg blijken de Mongolen eerder een uitzondering dan de regel wanneer het op innovatie aankomt in Age of Empires IV. Er werd zorgvuldig getweakt en geïtereerd op wat werkte in de langlopende reeks, waardoor Relic vergeten lijkt echt iets nieuws te doen met deze nieuwe titel. De unit cap ligt nog steeds op 200 bijvoorbeeld, en de spelmodi in de game houden nog steeds halsstarrig vast aan het gekende stramien dat we in zoveel andere RTS-titels zagen. Er zijn wel enkele custom scenario’s die je op je Skirmish matches kan loslaten, zoals spelen op een map waar resources eerder schaars zijn, maar dit is op zich niets nieuws voor RTS-games.

Ik had toch een tikje meer vernieuwing verwacht van een reeks die zo toonaangevend is geweest voor z’n genre. Op deze manier vult Age of Empires IV een leemte die eigenlijk al opgevuld werd door de oerdegelijke Definitive Editions van z’n voorgangers. Er wordt bijzonder weinig verder gebouwd op wat er al was. Dat maakt van dit geheel een zeer degelijk spel, dat jammer genoeg net iets te voorzichtig is in z’n uitvoering. En in dit geheel springt een factie als de Mongols er met kop en schouders bovenuit, waar het eerder een leuke extra had moeten zijn.

Pathfinding trekt nog steeds op geen kl-

Een oud zeer – niet noodzakelijk enkel voor Age of Empires, maar voor het RTS-genre in z’n geheel – is de gebrekkige pathfinding van units. Meer dan eens verloor ik gevechten die ik perfect had moeten winnen doordat units maar niet in positie geraken en tegen elkaar opbotsen of alle kanten uit aan het draaien waren toen ze aangevallen werden. Je zou bijna beginnen denken dat je iedere soldaat in je leger individueel moet gaan beginnen micromanagen om er zeker van te zijn dat deze niet oerdom overal tegenaan gaat lopen.

Dit lijkt me één van de voornamelijkste vlakken waarop de reeks is blijven stilstaan. Niet alleen zorgt dit voor de nodige frustraties tijdens het spelen, het breekt ook de immersie waar andere spelelementen – zoals de voice acting – net zo hard op inzetten.

The best is yet to come

Zoals wel vaker het geval met games van dit kaliber, heb ik bij Age of Empires IV sterk het gevoel dat het spel nog in z’n kinderschoenen staat. Wellicht zal er op gameplay-vlak nog heel wat balancing gebeuren nu het grote publiek ermee aan de slag gaat, maar ook qua aanbod voelt de game nu eerder aan als een framework waar nog serieus wat op verder gebouwd zal worden. Zo is er momenteel nog geen mod support, maar staat die wel in de steigers. Je kan nu dus nog niet aan de slag in custom maps.

Ook beloven de makers in de toekomst nog een hoop facties toe te voegen, zodat de gameplay nog gevarieerder wordt. Met andere woorden kun je gerust stellen dat deze Age of Empires IV nog lang niet op haar piek zit. En da’s een goed ding, want een goede basiskennis maakt je klaar voor al wat nog zal volgen, maar ook een goede reden om ook nog even te wachten. Een Age of Empires-titel is namelijk als een goede wijn. Die wordt alleen maar beter met de jaren.

VERDICT

8

Als ik Age of Empires IV met één woord moet omschrijven, dan is het ‘degelijk’. Het is een goede basis voor geweldige RTS-gameplay en een levendige community die het spel helemaal eigen zal maken. De game zoals ze er nu ligt, ontbreekt echter in innovatie en zou je bijna oneerbiedig kunnen bestempelen als een new-and-improved versie van Age of Empires II. Op zich niets mis mee, maar ik had er eerlijk gezegd nog net iets meer van verwacht. Dat neemt niet weg dat dit een héél goede game is. Het is er alleen eentje volgens het boekje, en ook niet meer dan dat.

Pluspunten
+ Een Age of Empires-game in hart en nieren
+ Knappe, uitgebreide campagnes waar je nog wat van kan opsteken
+ Een goede basis om op verder te bouwen met nieuwe civilizations en community support
+ De Mongols zijn een unieke factie met interessante gameplayelementen

Minpunten
– Weinig vernieuwend
– Pathfinding van de units blijft huilen met de pet op
– We staan nog maar aan de vooravond van het potentieel dat deze game te bieden heeft

Age of Empires IV
Beschikbaar vanaf 28/10/2021
Beschikbaar op Xbox Cloud Gaming / PC
Gespeeld op PC
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Geweldig
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door Lazlo

De legende gaat dat Lazlo's eerste woordje "PlayStation" was. Straf, want Sony's iconische console verscheen pas twee jaar na z'n geboorte. Desondanks omschrijft Lazlo zichzelf intussen als een ware platform-agnost en verdeelt hij de koek tussen z'n PlayStation 5, Nintendo Switch en pc. Op genre-vlak is hij een alleseter, al heeft hij een bijzondere voorliefde voor alles met een sterk verhaal, of waar hij zich urenlang met z'n vrienden in kan verliezen.