“Wanneer Scarlet Nexus, voor mij na een goeie twaalf uur, eindelijk openbreekt dan is de game op zijn best”

Wanneer was de laatste keer dat je een game speelde en dacht, wel ik zou best een verklarende woordenlijst kunnen gebruiken? Nooit?! Dat is goed nieuws! Want zoals mijn skydiving instructeur zei toen ik schreeuwde dat ik ging sterven: “Er is voor alles een eerste keer Bruno.”

Waarom Wel?

Surfen door de straten

Het verhaal van Scarlet Nexus klinkt alvast als een kruising tussen de X-Men en de Walking Dead. In de verre toekomst ontdekken wetenschappers een hormoon in het menselijk brein dat hen superkrachten geeft. En laat nu net die hersenen een delicatesse zijn voor een buitenaards ras, origineel genaamd, The Others, vrij vertaald: de Anderen.

Bij de start van de game kruip je in de huid van één van de twee hoofdrolspelers. De ene heet Yuito Sumeragi en is een jonge ambitieuze kerel en tevens zoon van een belangrijke politieker. De andere heet Kasane Randall, een dame met pit die zich snel weet op te werken in de rangen van het OSF (= Other Suppression Force). Beide hebben dezelfde kracht: Psychokinese. Ze kunnen dus met alleen brain-power objecten doen bewegen. En veel meer dan bewegen! Wat denk je van surfen door de straten van een futuristische Japanse metropool op het deksel van een vuilnisbak? Of ben je meer het soort speler dat graag een bulldozer op iemands nietsvermoedende hoofd dropt? Het kan allemaal in Scarlet Nexus! Letterlijk alles wat niet vasthangt kan je gebruiken om rond te slingeren.

De game gooit je als speler onmiddellijk in de actie. Geen te lange tutorials dus, gewoon gaan met de banaan en al doende leer je wel. Dat is nog zoiets dat mijn skydiving instructeur me geleerd heeft (best wel even checken of je een parachute bij hebt voor je springt).

Brein kaart

Wie bekend is met het RPG-genre hoef ik het concept van de skills tree niet uit te leggen. In Scarlet Nexus heeft die de naam Brain Map gekregen en is het een visuele voorstelling van het brein en zijn verschillende verbindingen. Je vertrekt vanuit het midden met de eenvoudigste skills en naarmate je meer naar de uiteinden van de neurons vordert, worden de skills impactvoller en hebben ze meer Brain Points nodig. Pro tip is om de richting uit te gaan van de Auto-heal. Een totaal over-powerde skill die ervoor zorgt dat je tussen elk gevecht tot volle health kan herstellen en je dus alleen je items nodig hebt tijdens een gevecht. Dat is vet handig jongeuh! De Brain Map heeft overigens een aanzienlijk aandeel in de fun factor van de combat. In de eerste uren voelt de combat enorm chaotisch en heb je als speler de indruk om totaal under-powered te zijn maar eens je die juicy skills begint te unlocken verandert die houterig dans in een ultra gewelddadig ballet. Een vloeiend geheel waarin je van de ene tegenstander naar de andere glijdt door ze te verscheuren met verassend brutale killer moves. Denk aan afgerukte hoofden en ledematen. Niks té gewelddadig maar toch genoeg om gevoelige zieltjes even te doen slikken.

Wandelende bloempotten en donkere hoodies

Het design van de slechteriken in Scarlet Nexus is ronduit bizar en dat is absoluut niet negatief bedoeld. De Vase Paws lijken op een boeket bloemen met daaronder een stel vrouwenbenen op hoge hakken. De Brawn Yawn is dan weer een Steampunk krokodil die vuur uit zijn bek schiet met een ruiker bloemen als baard. De bloemen zijn overigens de weak spots van alle enemies en je aanvallen daar op concentreren zal hun schilden sneller doen breken en de baddies blootstellen aan je finishers. Je kan ze echter niet targetten wat me dan weer brengt bij een nogal frustrerende combat ervaring, maar dat had ik jullie in de vorige paragraaf al verteld.

Hoe cool het design van de Others is, hoe generiek en alledaags is het design van de hoofdpersonages. Ze lijken allemaal op mekaar en ik moet eerlijk bekennen dat ik ze aan het begin van de game niet van mekaar kon onderscheiden. Ze dragen allemaal dezelfde zwart cybersuits met oranje buisjes en typisch voor Japanse games hebben alle jongens een ‘bles’. De meisjes mogen dan weer wat kleurrijker zijn en uiteraard is er ééntje met roze haardos. Het duurde me een goeie acht uur voor ik besefte dat de materialen die ik al uren aan het looten was, dienden om items te craften. Brillen, petten, maskers, nieuwe wapens, plug-ins, you name it! Er ging een hele nieuwe wereld voor me open. Weg druilerige personages, hallo customisaties!

Waarom Niet?

Verwarrend verhaal

Het helpt wel enorm als je voorkennis hebt van het actie RPG-genre want de overvloed aan info die de eerste uren op je afkomt kan, op zijn zachtst uitgedrukt, overweldigend zijn. Ik had het vooral erg moeilijk met het volgen van de verhaallijn en alle daarbij horende intriges en afkortingen. Wie zijn de Scarlet Guardians? En waar is Suoh? En dus alle menselijke breinen zijn gelinkt via Psynet? Is dat hetzelfde dan Skynet of meer Netsky? Agh man, de eerste uren van de game zijn me – wat betreft de verhaallijn – volledig voorbijgegaan. De balans tussen de verschillende elementen in de game zit niet goed. Soms krijg je te veel info om daarna een dikke 20 minuten naar cut-scenes te kijken. Scarlet Nexus vraagt te veel van zijn spelers op een te korte tijd.

De combat is eerst even doorbijten…

Het beste wat je kan doen in de eerste uren van de game is het combat-systeem onder de knie krijgen, wat op zich al een hele uitdaging is. Leden van het OSF vechten tegen the Others via het SAS-systeem (Struggle Arms System). Een brein-tot-brein connectie die visueel wordt voorgesteld als neon armen die uit de rug van de speler groeien. Zo kan je de powers van je teammates tijdelijk overnemen en ze voor jezelf inzetten om een monster te kloppen. Met een druk op de R1 knop switch je van Hypervelocity naar Pyrokinesis. Er zijn in totaal acht teammates te unlocken. En elk teamlid heeft zijn eigen specifieke power. Het vraagt overigens wel wat behendigheid om snel te switchen en pas na een dikke twaalf uur gamen had ik het gevoel een gevecht vlot te kunnen aangaan. Hierin schuilt meteen ook het grootste probleem van Scarlet Nexus: de game is op alle vlakken verkeerd gebalanceerd. In de eerste tien speeluren voelde de combat niet goed aan. Te vaak moest ik enemies opnieuw taggen waardoor ik mijn combo streak verloor. Of was mijn SAS-timer al verlopen en had ik die dus voor niks gebruikt. Das vet frustrerend jongeuh!

VERDICT

7

Is Scarlet Nexus een slechte game? Dat hangt volledig af van het geduld dat je kan opbrengen. Maar één ding is wel zeker: je zal het nodig hebben. Scarlet Nexus vormt pas laat in de game de som van zijn onderdelen en neemt vooral in de eerste uren te veel hooi op zijn spreekwoordelijke vork. De balans tussen cut-scenes, combat, sms-conversaties en bond episodes (heeft niks met James te maken maar alles met een betere band op te bouwen tussen de personages) zit niet juist. Maar wanneer Scarlet Nexus, voor mij na een goeie twaalf uur, eindelijk openbreekt dan is de game op zijn best. Dan voelt de combat als gecontroleerde chaos, stappen de personage uit hun kinderlijke rol én krijgt het verhaal eindelijk zijn verdiende focus. Kom voor het knappe design en blijft voor brute combat, maar breng wel zeker je geduld mee jongeeuuh!

Pluspunten
+ Uitgebreid en vloeiend combat systeem (maar je moet eerst wel even doorbijten)
+ Prachtige presentatie en design
+ Vette finishers

Minpunten
Verwarrend verhaal
– Kinderlijke personages
– Trage start

Scarlet Nexus
Beschikbaar vanaf 25/06/2021
Beschikbaar op PlayStation 4 / PlayStation 5 / Xbox One / Xbox Series X|S / PC
Gespeeld op PS5
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Geweldig
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door BrunoB

In het gezegende jaar 2000 verliefd geworden op JRPG's dankzij het fantastische Final Fantasy VIII op Playstation 1 en sindsdien fervent console gamer. Kijkt meer horrorfilms dan gezond is en koopt teveel speelgoed voor zijn kat Gandalf. Favoriete games allertijden: 1. The Witcher 3 2. The Last of Us 3. Final Fantasy VIII