Square Enix, de JRPG-mastodont neemt een totaal andere route. Samen met Tactic Studios brengen ze deze Cluedo-getinte multiplayer Killer Inn uit, waarin we samen met anderen moordmysteries oplossen. Een ‘Who Done It?’ tussen twee teams waar we tegelijkertijd ook nog eens elkaar kunnen mollen. Te veel van het goeie of een perfecte match made in heaven? Ontdek het in deze review van Killer Inn.
Waarom Wel?
Early Access die leeft op hoop
Killer Inn zet 2 groepen van 12 personen tegenover elkaar, die zowel hun beste detective- als overlevingsvaardigheden uit de kast moeten halen. Een Middeleeuws gerenoveerd kasteel en haar tuinen vormen het decor waar schapen en wolven het tegen elkaar opnemen. Schapen zijn de moreel bewuste in dit verhaal die aanwijzingen onderzoeken en de moordenaars opsporen. Na genoeg aanwijzingen en punten kreeg ik sleutels die we als team konden gebruiken voor te ontsnappen via ‘The Harbor’. Wolven trachten schapen te slim af te zijn door sabotage en moorden. Killer Inn zit sinds midden februrari in Early Access. Genoeg tijd dus voor ontwikkelaars Square Enix en Tactic Studios om alles op punt te zetten denkt u? Verkeerd gedacht, maar daar ga ik dieper op in, in het waarom niet gedeelte van deze review.
Schapen en wolven, een mooie omschrijving om twee teams te onderscheiden die een volledig ander doel voor ogen hebben. Tijdens mijn eerste paar potjes als schaap trok ik alle registers open (letterlijk) om potions, granaten en andere gadgets te vinden. Alles was goed om me te verweren tegen het andere team, want ik had zo bleek later, maar een beperkt aantal tijd om mij te bewapenen. Door middel van aanwijzingen op lichamen kon ik verdachte personen identificeren of uitsluiten. Een lapje stof van kleding was meestal mijn gateway naar verder onderzoek en door opdrachten te voltooien verzamelde ik goud waarmee ik wapens en armor kon kopen bij de butler/eigenaar van het kasteel.
Deze NPC had een beperkt aanbod aan quests, die me naar een kamer of ruimte leidden waar ik verder onderzoek moest doen. In de verschillende gastenkamers waren ook werkbanken voorzien waar ik wapens en andere items kon upgraden. Fun voor even maar deze features zwakten helaas snel af door het gebrek aan variatie.
Hide and seek
Personages hebben ook bepaalde perks die me een redelijk voordeel gaven, als ik het slim aanpakte tenminste. Cleo bijvoorbeeld, een gokster die in Ocean’s Eleven niet zou misstaan, kreeg vanaf een bepaald level altijd zeldzame items uit kisten. Daarnaast was ze voor een beperkte tijd immuun voor zaken zoals granaten en andere vijandige gadgets. Mijn games als wolf waren voor mij leuker omdat het doel voor ogen veel duidelijker is. Bij team wolven had ik toch ergens het gevoel van connectie waar ik straight forward saboteerde of schapen opjoeg. Deze spirit en teamgeest ontbrak volledig bij team schapen want daar ging iedereen voor eigen succes.
Op welke manier dat ik het vijandige team benaderde mocht ik volledig zelf bepalen. Ging ik ‘full blazing’ Rambo stijl of koos ik toch voor de stealth aanpak. De map, die overigens vol geheime gangen en passages zit, biedt meer ruimte voor dat tweede, zeker als je als schaap het terrein betreedt. Killer Inn zit in een tweestrijd die niet goed weet wat het wil. Willen ze een pur sang shooter zijn met cluedo-elementen of toch meer een game waar de nadruk ligt op moorden oplossen ipv elkaar vermoorden. Dat dilemma knaagt na tien uur spelen nog steeds aan mij. Ik amuseerde mij wel in sommige potjes, maar desondanks wist ik nooit echt wat er van me verwacht werd.
Waarom Niet?
Bugs enger dan moordenaars op de map
Na een halfuur spelen van Killer Inn voor deze review kreeg ik al meteen te kampen met talloze bugs. Framedrops en game freezes waren nog het minste van mijn zorgen, zo bleek. Bij het looten van schuiven verscheen er een magische onzichtbare muur achter me, waardoor ik enkel zoals in de John Travolta meme rondom mij kon kijken op zoek naar aanwijzingen. De game zit nog in early access maar zo’n fouten zijn onvergeeflijk, zeker met Square Enix achter de knoppen. De eerste de beste van het vijandelijke team die langsliep was een (makkelijke) kill rijker.
Naast het feit dat de personages totaal niet passen in het thema, krijgen ze geen achtergrond of inhoud waar spelers zich mee kunnen vereenzelvigen. Op zich niet zo erg zou u denken, maar het voelt aan alsof ze als figuranten willekeurig van de straat geplukt zijn. Er is wel een tutorial maar zelfs dan had ik no clue wat ik juist moest doen. Zo vlug mogelijk wapens vinden leek me het beste plan. Er was 9 op 10 games totaal geen teamwork te bespeuren omdat alle 24 spelers meegesleurd werden in de chaos van de game en elkaar. Killer Inn is gebouwd op vertrouwen en bedrog en leunt bijna iedere game naar dat tweede jammer genoeg.
Cluedo-od
De fundering en het gedacht van Killer Inn is een ontzettend leuke insteek. Het grootste probleem is dat het ongelooflijk slecht is uitgewerkt. Clues verzamelen terwijl je als een gek opgejaagd wordt door vijandige spelers met wapens? Niet zo handig lijkt me. Mensen spelen de game niet hoe de ontwikkelaar het verwacht van spelers. Voor ik nog maar 2 quests had voltooid, en eindelijk op zoek kon gaan naar iets om me mee te verweren, had ik al een enkeltje gekregen naar de eeuwige jachtvelden. Spelers voltooien opdrachten tot ze een wapen vinden of kunnen kopen, en gaan dan rondom de map lopen om zoveel mogelijk mensen te doden. En dit op repeat.
Vol goede moed ging ik op zoek naar een andere lobby met de hoop daar wel iets te betekenen. Na eerst 5 minuten naar een laadscherm te kijken kon ik eindelijk opnieuw aan de slag. Ja, de laadtijden gaan mee in de lijn van deze game, namelijk traag en saai.
Tenslotte gaan quests niet verder tot een lijn volgen, iets oprapen in een kamer of aanwijzingen vinden op een lichaam. Het enige verschil is dat de kamer soms gesloten was en moest opengebroken worden met een breekijzer. De pacing van vrijwel elk potje was veel te snel. Hierdoor had ik telkens te weinig tijd om genoeg goud te verzamelen en items te kopen.
Microtransacties en Battle Pass
Alsof alles voorvoor in deze review van Killer Inn nog niet erg genoeg is, probeert ontwikkelaar Tactic Studios de mensen te verleiden om geld te spenderen in deze belediging aan Cluedo. Via Lupite kan je skins, emotes, stickers en andere bagger kopen voor personages zonder karakter. In ieder geval zitten ze daar wel op dezelfde lijn. Sorry voor mijn woorden, maar inspiratieloze troep net als hun uitwerking van deze ‘Who Done It?’-multiplayer.
Een omkadering die ruikt naar: zoveel mogelijk geld uit de mensen halen voor deze game zijn servers sluit. Zo’n zaken gebeuren jammer genoeg nog te veel of beter gezegd meer en meer in de game-industrie. Veel geld gaan ze niet ophalen want de laatste keer dat ik keek waren er iets meer als 800 spelers online. Als live-service game betekent dit niet veel goeds en is het lot van Killer Inn daarom al bezegeld. Gamers verdienen goede games en daar zit Killer Inn helaas duizenden aanwijzingen van verwijderd.
Trailer
Gespeeld op PlayStation 5
Met Killer Inn is het nogmaals bewezen dat een nieuwe multiplayer of een live service game meteen een schot in de roos moet zijn. Kijk bijvoorbeeld naar ARC Raiders, om deze review van Killer Inn toch nog wat positiviteit te geven. Deze game heeft geen killer nodig om het verlossende schot te krijgen, het is al zo goed als geëxecuteerd. Het concept van deze game is goed als je er goed over nadenkt, het is gewoon volledig verkeerd uitgewerkt. De game gaf geen enkele blijk van inspiratie door haar design, personages en schaamteloze micro transacties. Square Enix, hou het bij je core business en focus je op steengoede (nieuwe) JRPG’s.
Pluspunten
- Geweldig concept
- Coole map
Minpunten
- Onspeelbaar met momenten door bugs
- Personages slecht uitgewerkt
- Design
- Pacing van potjes veel te snel
