Ik zat helemaal in Ghost of Yōtei, en dan sprak MrRolfson de gevleugelde woorden “Praga, wil jij The Outer Worlds 2 reviewen want dat is echt iets voor u!” Tja, wat doe je dan? Ik ben een grote fan van Obsidian Entertainment (Avowed, Fallout: New Vegas, en eigenlijk heb ik bij nader inzien al hun games gespeeld ontdek ik nu). Bovendien is er die onvermijdelijke Fallout vibe. Dus ja, ik maakte van mijn hart een steen, stak Atsu in de ijskast en vloog richting Arcadia. Of het een onvergetelijk ruimteavontuur werd lees je in mijn The Outer Worlds 2 review.
Voor ik begin, geef ik mee dat The Outer Worlds 2 een zogenaamde standalone sequel is op The Outer Worlds. Je moet de voorganger dus niet gespeeld hebben om meteen in het verhaal te duiken. En nog een leuk weetje, na Avowed en Grounded 2 is dit reeds de derde(!) game die Obsidian uitbrengt in 2025!
Waarom Wel?
Arcadia here I come!
The Outer Worlds 2 neemt ons mee naar de wereld van Arcadia. Een wereld waar een interstellair conflict aan de gang is. De hoofdrolspelers in dat conflict zijn drie facties, namelijk The Protectorate (autoritair militair regime), Auntie’s Choice (een megacorporatie) en The Order of the Ascendant (een futuristische religieuze orde). Daarnaast is er nog The Earth Directorate, een neutrale onderzoeksinstelling die de rifts bestudeert. Hier vind je als speler een tijdelijke thuisbasis, maar zelfs neutraliteit is in Arcadia een politiek statement.
Kort samengevat: drie facties strijden om de macht, mysterieuze rifts verscheuren de ruimte, en rarara wie de sleutel in handen heeft om de mensheid te redden… (Ja, ik kijk naar jou!) Voor de volledigheid ook een eervolle vermelding voor de rakkers van de zwarte markt: Sub Rosa.
IJdelheid boven
Bij het aanmaken van een personage in een RPG wil ik graag dat hij er een beetje als mij uitziet. Bovendien wil ik voldoende keuze om te kneden en te boetseren. Ik breng immers tientallen uren door met mijn virtuele zelve en dan wil ik er op mijn beste, stoerste en coolste uitzien. Als je onderstaande afbeelding bekijkt, vind ik persoonlijk dat me dat wel gelukt is. Toch?
Maar daar ging wel heel wat gezwoeg aan vooraf, want een personage aanmaken in een RPG dat doe je niet in een snelle wip!
Naast de gebruikelijke features om je looks te bepalen, geef je jouw personage ook meer inhoud en achtergrond. Zelf koos ik voor Renegade in dit geval. Dat geeft je wat meer achtergrond en waarom je je aansloot bij The Earth Directorate. Ook belangrijk is dat dit je extra mogelijkheden geeft bij conversaties (en dat zijn er verdomd veel) en hoe de spelwereld tegen je aan/opkijkt. Bij Traits koos ik voor Nimble (stealth). Gewoon omdat ik graag stealth games speel en mezelf als een sneaky bastard omschrijf. Niet meer dan logisch dus dat ik ook begon met een aantal punten in Stealth en Guns te steken.
RPG pur sang
Eens je begint te levellen kan je je verder specialiseren in je skills én perks. Daar nog dieper op ingaan zou me echt te ver brengen. Weet dat je zodoende je personage/speelstijl tot in de kleinste details kan pimpen. Iets waar RPG-fanaten duim en vingers zullen bij aflikken, geloof me.
Mijn tip: ik ben pas in skills en perks gaan investeren in level 10. Waarom? Omdat ik eerst de spelwereld en gameplay wilde aftasten om dan doelgericht mijn personage verder uit te bouwen. Hou ook altijd wat puntjes in reserve. Zo kan je altijd nog wel ergens bijschaven indien nodig.
En geen paniek want als een deur dicht is, of een locatie niet bereikbaar omdat je bijvoorbeeld geen puntjes in hacking, engineering of lockpicks hebt gestoken. Er is altijd wel ergens een opening, luchtschacht of tunnel die naar die locatie leidt.
En is dat niet geval? Eerst je spel saven, je reservepuntjes investeren in die skill die je nodig hebt, de deur openen, checken of de loot/locatie de moeite is of bijdraagt aan het verhaal. Is dat niet het geval? Je vorige save laden. Is dat wel het geval? Verderspelen. Al kies je dat natuurlijk zelf. Het is maar hoe ik het aanpak.
Ow, en dan vergeet ik nog de flaws. Naast skills en perks heb je dit keer ook flaws, debuffs die je accepteert in ruil voor een buff. Je kan deze accepteren of weigeren.
Een bloedmooie en sfeervolle open wereld die smeekt om verkend te worden
De wereld van Arcadia is kleurrijk en visueel verbluffend, maar voelt tegelijk leeg en onheilspellend aan. Enerzijds zijn de verschillende locaties die je bezoekt divers, kleurrijk en enorm sfeervol. Elk hebben ze hun eigen flora en fauna. Maar daar stopt het niet. Van verlaten onderzoeksfaciliteiten tot bruisende steden vol propaganda en geheimen: elke locatie heeft zijn eigen sfeer, eigen gevaren en eigen verhaal. En zeker ‘s avonds wanneer de neonlichten de omgeving verlichten ziet de wereld er op zijn best uit.
Het is dan ook jammer dat je in die wereld vaak het gevoel hebt dat je een wandeling maakt door de plantentuin van Meise. Een beetje meer beweging en leven had zeker geen kwaad gekund.
Zo kwam ik tijdens mijn reis vaak terecht in indrukwekkende locaties zoals The Observatory, Tranquility Station of The Tomb of the Matriarch. Locaties met heel veel oog voor detail, afwisselende ruimtes, gangen en kamers. Met veel detail bedoel ik bijvoorbeeld het piepen en kraken van machines, het flikkeren van lichtjes of het geknetter van elektriciteit.
Je zou dan ook denken dat deze zwaar bewaakt worden, zouden krioelen van wetenschappers of andere personages. Maar op een paar korte, en vooral dodelijke, confrontaties na was het vaak een walk in the park.
Eerlijk is eerlijk, ik kreeg wel een paar keer te maken met uitdagende, maar inventieve, puzzels die even mijn grijze massa aan het werk gezet hebben. Waarmee ik maar wil zeggen dat, hoe mooi en gedetailleerd de spelwereld er ook uitziet, bij momenten is het ook een saaie en droge boel.
Beziet (uw budget) eer ge schiet
The Outer Worlds 2 is geen gewone shooter. Het spel biedt een explosieve mix van actie, intriges, morele dilemma’s en een stevige scheut RPG-elementen. En dit alles in een uitdagende sci-fi setting.
Ik weet zelfs niet waar te beginnen… Ok dan, shooter! Reken er op dat je nooit voldoende munitie zal hebben. Ga altijd langs bij een vending machine, of vendor, om munitie te kopen. Check werkbanken om munitie te craften of, doe zoals ik. Een van mijn vaste handlangers (er zijn er zes in het totaal waarvan je er telkens twee op missie kan meenemen) is Niles. Hij was er bij van in het begin en vooral, hij is engineer en kan on the fly craften, mods installeren, party upgrades doorvoeren. Ook kan hij materiaal omtoveren tot grondstoffen. Opgelet: je moet wel zien dat je bij vendors/vending machines de nodige recipes koopt vooraleer je wapens, munitie, granaten of gear kan craften.
Loot met andere woorden alles wat je kan, en zorg dat je voldoende centen op zak hebt.
Wapens bij de vleet
Het wapentuig is heel divers, gaande van pistolen, shotguns en smg’s tot sniper rifles, assault rifles en melee wapens. Elk hebben ze hun eigen vorm van munitie, denk aan gewone kogels, electroshocks, plasma en ander exotisch schietgerief. En waarom verschillende soorten munitie? Omdat elke tegenstander, dierlijk (Raptidons, Gorvids, Ursopods, Canids en Mantasaurs) mechanisch (automechs) of menselijk zijn eigen gevoeligheden heeft. Zo zijn shotguns heel efficient tegen Raptidons en Mantasaurs (omdat ze geen pantser hebben), en heeft plasma geen enkel effect op automechs. Deze kan je beter aanpakken met shockwapens. Idem voor de granaten trouwens: smoke, distract, explosive, shock en Zyranium.
Mijn tip? Speel zo snel mogelijk extra holsters vrij, modden dus, zodat je vier vuurwapens kan meepakken. Zorg ervoor dat elk van deze wapens een ander type munitie heeft zodat je snel kan wisselen tussen wapens, en met wat geluk niet zonder ammo komt te zitten. Ik heb een pistool (silenced-stealth), shotgun en sniper standaard mee. Mijn vierde hou ik voor speciale wapens zoals plasma, shock of SMG/assault rifle.
En over die wapens gesproken: die zien er cool uit, liggen enorm goed in de hand, zijn tof om mee te schieten, en zoals gezegd je kan ze modden. Ze reageren vlotjes, klinken lekker en de gunplay is zalig.
Ik wil één ding extra in het zonnetje zetten: Op Cloister moest ik het stadje Newton zuiveren van een bende cultists die het hadden ingenomen. Man, man dat was een van de zaligste shoot-outs die ik ooit in een shooter gespeeld heb. Memorabel, toch voor mij.
Inspecteur Gadget
Maar met wapens alleen red je het niet in The Outer Worlds 2! Lang leve de gadgets! Twee uitroeptekens na mekaar, ik weet het en toch voegt dit alles nog meer plezier toe aan Obsidians nieuwste.
Je krijgt in de spelwereld niet alleen te maken met tegenstanders maar ook met giftige gassen, onzichtbare tegenstanders en dodelijke machinerie. Zo is er de Tactical Time Dilation Gadget die de tijd kan vertragen, handig om snel even te checken waar de tegenstander zit en hem een kogel door het hoofd te rammen. Ook handig om de tijd te vertragen, en een vlijmscherpe ventilator te vertragen zodat je er ongehinderd doorkan. Of wat dacht je van de N-Ray scanner die onzichtbare tegenstanders scant, onzichtbare leidingen/explosieven in beeld brengt en door muren kijkt.
Hou ook je Gas Energy Deflection gadget bij de hand want Zyranium gas is uiterst dodelijk. Of de omgeving is er van vergeven, vijanden smijten granaten met het goedje in of sommige automechs lossen het gas als je ze neerknalt. En dan is er nog een funny gadget dat ik hier niet aanhaal maar dat je zelf maar moet ontdekken als je een lijk moet doen verdwijnen… (iets met smelten enzo)
Kortom de gadgets zijn geen gimmicks maar voegen extra diepgang toe aan de reeds uitgebreide gameplay van The Outer Worlds 2. Zeker eens je de Rift Anomaly Modulator in je bezit hebt.
Gezellige gezellen
Gelukkig sta je er niet alleen voor in je ruimte-avontuur. Je wordt geflankeerd door zes verschillende handlangers. Elk hebben ze hun eigen achtergrond, doel of ambities, abilities en skills. Ze levellen mee op met jou en je kan ze ook pimpen. Zo kan je hun perks om de vijf levels bijschaven. Kan je hun gear modden op voorwaarde dat je een (advanced) modkit vindt/krijgt voor hen.
Niles is sowieso mijn rechterhand, Inez pimpte ik tot healer maar echt nuttig was ze niet op dat vlak. V.A.L.E.R.I.E. was nooit mijn favoriet. Dus kwam Marisol to the rescue. Door tegenstanders te scopen en te scannen ontdekt ze hun zwakke punten waardoor onze aanvallen meer schade doen, en gadgets meer effect hebben. Niles pimpte ik tot een levend afleidingsmaneuver en dus een waardevolle aanwinst in de strijd.
Het goede? Ze lopen niet in de weg, je kan ze pimpen zodat ze passen bij je eigen speelstijl én ze schieten raak! Maar ook in conversaties kan je ze uitspelen omdat ze hun eigen achtergrond hebben, bepaalde personages kennen of andere nuttige vaardigheden hebben.
Lezen loont
Ook belangrijk om die conversaties tot een goed einde te brengen: lees alle logs en CPU terminals! Niet letterlijk want gewoon doorklikken is ook goed. Waarom? Omdat deze soms waardevolle info bieden die je in conversaties kan gebruiken wat meer antwoordmogelijkheden geeft. Zo is het me twee keer gelukt om een boss op andere gedachten te brengen en een dodelijke confrontatie te vermijden. (en munitie te besparen)
Nog even iets over Inez. Wie laat er nu een healer achter? Ik! Overal in de wereld tref je food/drinks aan om je health bij te vullen, op regelmatige basis (ook in The Incognito: je ruimtehub/schip waar je even op adem kan komen, naar locaties kan navigeren of ) tref je Autodocs aan die je volledig healen. In de spelwereld vind je in kampen of nederzettingen wel een arts die je kan healen tegen betaling. Waar je niet te zot moet mee doen is je eigen healing masker. Want, grappig of niet, door jezelf te healen vergiftig je ook je zelf (wie geneest zijn eigen nu met medicatie gebaseerd op nicotine haha). Dus opgelet met die inhaler charges.
Doe zoals ik: confrontatie in het zicht? Snel even saven! Iets wat ik ook altijd doe bij conversaties. Want ja, deze hebben echt wel een invloed op het spelverloop dus goed nadenken voor je een antwoord kiest!
Tip van het huis: hoe meer trauma kits hoe beter! Idem voor Advanced Decryption Keys trouwens. Kopen als je kan!
En das nog niet alles…
Het avontuur stopt nooit in The Outer Worlds 2. Of je je verder gaat verdiepen in je skills en perks, wapens en gear gaat vergelijken en modden tot ze helemaal in je speelplaatje passen of de spelwereld tot in de kleinste hoekjes gaat verkennen. Er valt zoveel te beleven dat je vaak niet weet waar eerst te beginnen. Naast de hoofdverhaallijn heb je de gebruikelijke side quests, companion quests, tasks, faction quests, mentioned opportunities en bounties. En het strafste is dat ze allemaal hun nut hebben.
Door side quests te doen vergaar je bijvoorbeeld extra informatie over een personage of locatie. Die info kan je dan gebruiken om een conversatie te sturen, een keycard vrij te spelen om een geheime locatie te betreden of te ontdekken hoe je een faciliteit kan binnendringen. Companion quests leveren ook extra informatie op, maar kunnen ook een modkit opleveren om je companion te pimpen of eentje te overtuigen om mee met jou te vechten. En eens de bal echt aan het rollen gaat, komen ook de faction quests op de proppen.
Deze game is zot uitgebreid, en dit op alle mogelijke vlakken. Er valt nog veel meer te vertellen maar de beste manier om dit alles te ervaren is zelf spelen. Geloof me, je zal je geen seconde vervelen…
Waarom Niet?
Soms een dooie boel
Zoals eerder aangehaald is de spelwereld, zowel in de vrije natuur als in de indrukwekkende complexen bij momenten opvallend leeg en stil. Er valt met andere woorden niet altijd veel te beleven, en aangezien je maar met zijn drieën op stap bent is er dat net eentje te weinig om te kaarten… Thank God voor de vele fast travel-punten want anders zou elke wandeling er wel een te veel kunnen zijn.
Schoonheidsfoutjes…
Ik moet eerlijk zijn: zwevende lijken, tegenstanders die in de bodem verdwijnen, drie lichamen die één worden, een aantal crashes en nog wat vreemde zaken. Vijanden die wildzwaaiend met een slaghamer op me afstormen, zich plots bedenken, omdraaien en weer weglopen. Het spel is dus niet helemaal perfect.
Ook eerlijk: uiteraard speelde ik het spel voor de release en zonder day one patch. Maar geen zorgen: het zorgde niet voor frustratie of andere ergernissen. Ik wou het gewoon even meegeven voor de volledigheid.
Om helemaal eerlijk te zijn: het lelijkst zijn de hoofden van personages, die (te) groot in beeld verschijnen als je met hen praat. Ze staren je aan met een doodse blik, tonen nauwelijks emotie en hun kapper lijkt al jaren dood te zijn. Iets wat we eveneens kennen uit een andere, heel populaire scifi shooter/RPG… En dat is niet het enige. Maar daarover meer in de conclusie van mijn review.
Lettervreters
Slimme dialogen, veel dialogen, logs en cpu terminals. Er valt met andere woorden heel veel te lezen in The Outer Worlds 2. CPU terminals en logs mag je snel doorklikken, zo heb je snel de info mee. Maar bij de talloze dialogen, en het zijn er massa’s veel, moet je wel bij de pinken zijn. Elk antwoord dat je geeft, elke reactie of elke vraag die je stelt heeft een invloed op het verhaal, je personage, je companions en het verdere verloop van je missies.
Ik zeg het nog eens: voor belangrijke conversaties save ik eerst, en test ik de verschillende uitkomsten. En de uitkomst die mij bevalt die herspeel ik zodat ik met een gerust hart en een goed gevoel mijn verhaal kan verderzetten.
Dus als je denkt dat The Outer Worlds 2 enkel schieten en exploreren is, en je een hekel hebt aan lezen, denk dan twee keer na vooraleer je er aan begint. Zonder overdrijven: het lezen van dialogen is zeker even belangrijk als de rest van de gameplay.
Trailer
Gespeeld op Xbox Series X
Met The Outer Worlds 2 scoort Obsidian voor de derde keer op rij dit jaar. De gloednieuwe scifi shooter, annex RPG pur sang, heeft alles in huis wat je kon en mag verwachten van het team achter Fallout: New Vegas. Check die Fairfield vibe, das toch Fallout? En die muziek? Das toch Fallout? En dat super uitgebreide skill en perks systeem? Das toch Fallout? Eerlijk? Ik heb me geamuseerd, geen seconde verveeld, geëxperimenteerd met de vele mogelijkheden in crafting, dialogen, modding, skills, perks en wapens. Het feit dat de spelwereld er bloedmooi uitziet, de gunplay vlotjes, plezant en uitdagend is, en de personages echt wel inhoud hebben maakt het totaalplaatje nog beter. Weet je, ik ga stoppen met schrijven want Arcadia heeft me nodig. Mijn advies: spelen die handel, het allemaal zelf ontdekken en ervaren, en vooral je eigen verhaal schrijven. Je zal me later dankbaar zijn!
Pluspunten
- RPG pur sang
- Bloedmooie spelwereld
- Vlotte gunplay
- Craften, modden, perks en skills
- Keuzes hebben een invloed
- Goed uitgewerkte personages en verhaallijnen
Minpunten
- Lelijke hoofden (en kapsels)
- Soms een dooie boel
- Niet helemaal perfect
- Héél veel tekst
Ontdek meer van Pragalicious
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
