“De Life is Strange 2 Switch-versie is de minst goede”

Bijna vijf jaar nadat deze sequel werd uitgebracht op PC en console is nu de Nintendo Switch aan de beurt. Op zich erg verwonderlijk want Life is Strange lijkt geknipt om te schitteren op een handheld. Waarom heeft ontwikkelaar Don’t Nod dus zo lang gewacht? En wordt het een geslaagde port? Dat lezen jullie in onderstaande review.

Waarom Wel?

Broederliefde

De eerste Life is Strange game dateert ondertussen van 2015 en werd unaniem goed onthaald. Zowel de pers als de gaming community was laaiend enthousiast. Het leek dan ook onvermijdelijk dat er een sequel zou komen en ja hoor, die zag uiteindelijk het levenslicht in 2018. En werd toepasselijk getiteld Life is Strange 2.

Max, het hoofdpersonage uit deel één ruimt plaats voor de gebroeders Diaz. En in plaats van de tijd terug te draaien kan de jongste Diaz telg, Daniel, objecten verplaatsen met zijn gedachten. Dat heet telekinese, maar dat wisten jullie natuurlijk al. Het verhaal is ongewijzigd gebleven. Er zijn anno 2023 geen extra toevoegingen. De game bevat alle vijf hoofdstukken en die staan nog altijd garant voor tien tot twaalf uur speeltijd.

Focus op het verhaal

Het is geen geheim dat de Life is Strange games het vooral moeten hebben van hun uitstekende verhaallijnen en bijhorende dialogen. Dat is ook zo voor deze sequel. Er wordt veel aandacht besteed aan de opbouw van de personages en gestaag groeit de sympathie voor beide broers. Maar nog belangrijker zijn de keuzes die je maakt: ze geven echt het gevoel van belangrijk te zijn, van het verdere verloop van de game te kunnen beïnvloeden. Iets wat de herspeelbaarheid ook ten goede komt. Op het vlak van diversiteit scoort LiS2 ook goeie punten. De broers trekken namelijk naar Mexico en daar wordt uiteraard Spaans gesproken, iets wat mee in de game verwerkt zit en wonderen doet voor zijn authenticiteit.

Life is Strange 2 slaagt er in, net zoals zijn voorganger maar ook zoals zijn opvolgers, om relatief zware thema’s zoals racisme niet alleen bespreekbaar te maken maar ook te verpakken op een manier dat zowel een volwassen als ook een veel jonger publiek ze eenvoudig kan begrijpen.

Waarom Niet?

In de review van Lazlo kon je al lezen dat de Arcadia Bay collectie geen al te beste beurt maakt op de Nintendo Switch. En waar Life is Strange 2 zeker niet dezelfde dramatische proporties aanneemt is de game wel in hetzelfde bedje ziek. Deze sequel is namelijk opnieuw een ondermaatse port, met véél te lange laadtijden en visuals die er niet altijd even piekfjin uitzien. Er is duidelijk extra aandacht besteed aan de karaktermodellen maar de achtergronden vervagen letterlijk in de achtergrond. Ze zien er vaak blurry uit en ontbreken aardig wat details. De game heeft ook de irritante neiging om af en toe te stutteren. Niks gamebreaking maar het werkt wel behoorlijk op de zenuwen. Ook waren op een gegeven ogenblik de ondertitels verdwenen. Raar hoor!

Captain Spirit is vermist

The Awesome Adventures of Captain Spirit is een standalone hoofdstuk dat origineel werd gemaakt als een introductie tot Life is Strange 2. Door ontwikkelaar Don’t Nod omschreven als de perfecte inleiding tot de sequel. Maar waarom wordt dat hoofdstuk dan niet mee opgenomen in deze Switch port? Ik zou bijna durven stellen dat dit ruikt naar geldklopperij.

---