Dit was gamescom dag 2: Oorlog, (indie)liefde en moshpits

Het zal geen vijf seconden geduurd hebben voor ik in slaap viel toen ik eindelijk in bed lag. Dag één was intensief, dag twee ging er niet voor onder doen. Vandaag kwam de gigantische massa aan. Ik dook vaker in de exclusieve perszalen voor een resem aan preview, interview en hands on-events met developers en publishers.

Meteen naar het hospitaal

Mijn dag begon met een supersonisch snelle stop aan de Goat Simulator-stand. Vandaag kwamen de goodiebags aan. Ik had gelukkig gisteren een mondeling akkoord kunnen bereiken met iemand van de Goat Crew voor een zakje plezier. Mijn mooie glimlach werkt hypnotiserend. Ik ben de trotse eigenaar van een geitenmasker, een uier-knuffel en een zakje eetbaar gras!

Na deze beestige stop begon ik aan het echte werk. Bij de persstand van Nacon had ik drie uitgebreide sessies voor de boeg. Beginnen deed ik met War Hospital. Deze managementgame dropt je in een hospitaal tijdens de hoogdagen van de Eerste Wereldoorlog. Developer Brave Lamb geeft complexe opties die vanuit de loopgraven tot op de operatietafel lopen. Met wat pech, tot in het graf.

Ik was vooral onder de indruk van de persoonlijke toets die de game had. Elke soldaat heeft een eigen naam en verhaal. Elke dokter z’n sterktes en zwaktes. Elke keuze is moeilijk als je de verkrampte lichamen op brancards ziet liggen. Red je de oudere weduwnaar, wiens operatie makkelijk is? Of zet je alles op alles om de jonge vader te redden die weinig kans op overleven heeft?

Ik verschiet, iedereen verschiet

Ik bleef in de Eerste Wereldoorlog met de psychologische horrorgame Ad Infinitum. Dit genre is dezer dagen enorm sterk bevolkt. Ik voorspel developer Hekate een moeilijke tijd om een plaatsje te vinden en aandacht te trekken maar hun product ziet er sterk uit. Ze durven het aan om de oorlog te brengen vanuit een Duits standpunt, wat gewaagd is.

De griezelige omgevingen werken goed, gaande van de loopgraven tot onheilspellende landhuizen. Jouw karakter is er mentaal slecht aan toe. Wat is echt, wat niet? Ik kan één ding benoemen dat 100% echt was: mijn schreeuw na een enorm geslaagde jumpscare. Ik slaagde erin om de 15-tal andere personen in de Nacon-play area mee te doen verschieten. Ik bang, iedereen bang!

Back to 2002

Ik nam een grote ollie richting een ander gamegenre. Session: Skate Sim is géén skategame volgens developer Crea-ture. Het is een skate simulator. Er is dus geen plaats voor een combometer, challenges, storyline of puntendeling. Je hopt gewoon op je board en probeert de ziekste line te landen.

De controls voelden eerst zeer onwennig aan, met elke analog die een voet bestuurt. Als je dus je stance verandert is alles in spiegelbeeld. Ik was er gelukkig snel mee weg en kon enkele geslaagde grinds en flips landen. Als Skate de enorm technische Tony Hawk’s was, dan is dit de gigantisch technische versie van Skate.

De community is alvast zeer enthousiast over de early access van de game. Filmpjes samenstellen met een fisheye-lens knalt je meteen terug naar MTV in 2002, of een geweldige old school CKY-video.

Indie love

Mijn tijd bij Nacon zat er (voorlopig) op. Ik trok na een broodje tomaat-mozzarella naar de Poolse heren van Fulqrum voor een heuse indie showcase. Ze stelden me vijf games voor. Beginnen deden ze met Hyperviolent. De game doet z’n naam alle eer aan.

Met grafische pixelart krijg je een arsenaal wapens in handen om demonen te verslaan zoals in de begindagen van Doom en Duke Nukem. De game is duidelijk een hommage hieraan. Als je kogels op zijn kan je met ledematen meppen.

Eenzelfde formule in pixelart zag ik bij Diluvian Ultra. Attila is een demoon die bloed nodig heeft om te overleven. Tijdens de presentatie zag ik genoeg rode vijvers. Attila kan ook goed met zwaarden omweg.

Lovecraft’s Untold Stories 2 is een roguelike die de nachtmerrie-wezens van Lovecraft wil eren. Je zal vaak sterven maar je hebt vele opties om de nachtmerries te lijf te gaan. De heks heeft magie en kan teleporteren. Toch vond m’n Poolse presentator de veteran het leukst. “He has a grenade launcher”, zei hij met een heerlijk vettig accent.

The Pegasus Expedition laat je in 2262 een nieuwe woonplaats zoeken in de ruimte voor de mensheid. Met meer dan 30 facties die elks hetzelfde willen is diplomatiek een verreiste. Wie vergaat en wie zegeviert? Jij bepaalt mee de toekomst. Tot slot toonde VED een turn-based actie-avontuur met magische krachten. Het project begon als een visual novel maar liep volledig uit de hand.

High end planets

De mannen van Fulqrum mogen enthousiast naar de toekomst kijken, net als die van Gearbox. Zij toonden enorm uitgebreid Homeworld 3 en lieten me een uur (relatief) alleen met de game. Grafisch ziet alles er zeer gelikt uit op een high end PC. De gekende tragere real time action spatte knap van het scherm af.

Gearbox belooft een emotioneel meeslepend verhaal in een wereld waar je nu ook tot in detail verrassingsaanvallen kan plannen. De fighter jets kunnen er alvast wat van.

Een moshpit op gamescom

Genoeg meetings en speelsessies voor één dag. De dag zou echter met een knal van jewelste eindigen. In hal 6 was er namelijk een heus metaloptreden met de muziek van Metal: Hellsinger. Eerst opende de Franse metalband Disconnected de festiviteiten.

Nadien mocht de band Hellsinger zelf aantreden, vergezeld van allemaal verschillende frontvrouwen en mannen. Zo passeerden onder andere Matt Heafy van Trivium en Alissa White-Gluz van Arch Enemy. Ik was in extase en ging even later meer dan voldaan naar huis. Morgen maak ik de trilogie aan gamedagen af.

Gepubliceerd door RoMa

RoMa was een gamer vooraleer hij een tiener werd. Hij groeide op met Tony Hawk en Kratos als helden. Jaarlijks spendeert hij uren met shooters zoals Battlefield of Doom. Frustraties in racegames en FIFA blijven niet altijd onderdrukt. Een grote sandbox à la GTA is z’n favoriete speeltuin. Ook geniet hij enorm van een diepgaande single player RPG en heeft hij een zwak voor sterke horror. Dead Space aanbidt hij als de beste gamereeks ooit gemaakt.