“Crimson Desert pakt je meteen vast óf laat je ijskoud”

Crimson Desert werd in de aanloop van zijn release naar voren geschoven als een van de grootste titels van 2026. Hij kreeg meteen al de titel “kanshebber voor de GOTY” aangemeten. Het initiële plan van ontwikkelaar Pearl Abyss met Crimson Desert was om hem als prequel van hun toch wel succesvolle MMO Black Desert Online te laten fungeren. Echter werden deze plannen door elkaar geschud en werd Crimson Desert een titel op zich. De vraag is of deze veranderingen effect hadden op dit ambitieuze project. Ik stapte blindelings de wereld binnen van Pywell en ik moet toegeven: het was de moeite waard. Ontdek mijn avonturen in Crimson Desert in onderstaande review.

Waarom Wel?

Geef jezelf de tijd

Wat op voorhand mijn verwachtingen waren omtrent Crimson Desert? Ik moet toegeven: ik had er min of meer geen idee van. Qua genre had ik natuurlijk wel in de gaten dat we naar titels moesten kijken als Red Dead Redemption en zelfs Zelda: Breath of the Wild. De voorbije twee weken heb ik uren gespendeerd om Pywell te verkennen en te ervaren wat deze wereld teweeg heeft gebracht. Het werd snel duidelijk dat je de game rustig moet beleven.

De reden waarom ik dit zeg is vrij simpel. Wie als een gek door de gigantische wereld wil rennen, is eraan voor de moeite. Er valt overal iets te beleven en dat moet je, althans naar mijn bescheiden mening, allemaal rustig ervaren. Je zal als speler ook alles zelf moeten ontdekken; je wordt niet met het handje vastgehouden en dat is toevallig ook een van de dingen waar ik van hou in videogames.

Echter, toen ik geconfronteerd werd met deze taferelen, zat ik naar mijn scherm te kijken als een koe naar een trein. Ik kwam platformen (Abyss Nexus) tegen waar ik blijkbaar op kon staan. Wanneer je dit deed, drukte je het platform in. Wat doet dit dan? Dit is natuurlijk nog maar het neusje van de zalm. Want de volgende tientallen uren waren er met vallen en opstaan.

Een mengelmoes van verschillende games

Ik had het al lichtjes aangekaart, maar de ontwikkelaars hebben duidelijk naar games gekeken die in hetzelfde genre vallen. Je zou dit eventueel als een minpunt kunnen aanschouwen, maar daar denk ik toch iets anders over. Waarom? Wel, je kan beter iets goed kopiëren dan slecht verzinnen. Doorheen mijn wilde avonturen met Kliff in Pywell deed ik dingen die ik herkende uit andere games. Ik ga ze hier niet allemaal opsommen, maar wie Crimson Desert speelt zal onmiddellijk begrijpen wat ik bedoel.

Echter is de sterkte van deze game dat je alles zelf moet ontdekken. Ze zeggen weleens: je moet stelen met je ogen. En dat kunnen deze protagonisten zeker en vast in de game. Bepaalde skills uit de skill tree kun je ontgrendelen via een x aantal Abyss Artifacts uit te geven. In je skill tree zie je bij bepaalde vaardigheden staan dat je deze ook kan ontgrendelen door het zien van deze vaardigheid bij andere personages. En dat klopt: ik kwam in een gevecht terecht en toen mijn tegenstander een vaardigheid uit zijn mouw schudde die ik zelf nog niet machtig was, gebeurde er een kort intermezzo. Op dat moment leerde ik die skill ook aan.

Dat geldt niet alleen voor vaardigheden op het gebied van combat. Je zal geregeld boeken vinden die je moet lezen als speler. Hierdoor leer je hoe je zwaarden kan maken bij een smid, of je leert hoe je lekkere gerechten kan bereiden op een vuurtje, met natuurlijk alle nodige voordelen die erbij komen kijken. Je zal ook geregeld NPC’s kunnen aanspreken die je een tip van de sluier geven omtrent bepaalde zaken in Pywell.

Tip van het huis

Als je met je lamp schijnt en je laat de camera over Pywell gaan, dan zal je vanop bepaalde afstanden lichtjes zien. Dit zijn de Sealed Abyss Artifacts. Deze kan je pas openen als je een opdracht hebt uitgevoerd, zoals binnen de zoveel tijd x aantal tegenstanders afmaken met een speer. Daardoor kan je het artifact ontgrendelen en krijg je kans op een nieuwe vaardigheid.

De sterkte van je personage hangt af van je uitrusting

In Crimson Desert kan je natuurlijk stijgen in level. Echter gebeurt dit niet op de klassieke manier. Normaal krijg je skillpunten die je kan verdelen over bepaalde statistieken, maar hier ligt het toch ook wat anders. Je wapens en armor zorgen ervoor hoe sterk je wordt met Kliff of met de twee andere helden uit dit avontuur. Je kan namelijk op bepaalde plaatsen je uitrusting voorzien van een upgrade. Dat bepaalt volledig hoe sterk je in je schoenen staat.

Later in de game kan je ook nog de Abyss Gear op je uitrusting plaatsen, als ze dit natuurlijk toelaten. Het aantal hangt ook hier af van welke uitrusting je op dat moment hebt. Zo kan je je aanvalskracht omhoog krikken of andere zaken een boost geven. Natuurlijk beschik je ook over een normale skill tree. Deze zijn per personage onderverdeeld in drie delen.

Zo kan je nieuwe aanvallen leren, kan je langer vliegen of kan je zotte toeren uithalen met je Axiom-krachten. En daar blinkt de game ook in uit. Wat je uit je sloffen kan toveren met je personages. Je kan met Kliff bijna het hele repertoire van WWE toepassen op je vijanden. Zo kan je een RKO van Randy Orton op heel wat tegenstanders uitvoeren. Of met de bevallige Damiane als een echte Captain America met je schild naar een meute vijanden gooien en deze als een stoere dame terugvangen. Het is allemaal mogelijk in Crimson Desert.

Je zal je niet vervelen in Pywell

Wie zich verveelt in Pywell zit duidelijk niet op zijn plaats. Je kan heel wat activiteiten uitvoeren. Zo kan je boogschieten, armworstelen en zelfs een soort poker spelen. Al deze uitdagingen zijn verbonden aan zijmissies. En die zijn zeker aanwezig. Ik raad ook aan om dit te doen, want door heel wat zijmissies te voltooien krijg je steeds extra plaats in je inventory.

Of wat dacht je om aan het werk te gaan als een echte premiejager? Je moet de criminelen vangen en naar de betreffende plaats brengen om je premie te innen. Ook hier komt de vindingrijkheid van Crimson Desert tot zijn recht. Ik wilde een kamer betreden die op slot was. Geen optie dus om hier binnen te geraken. Echter kwam ik tot de conclusie dat ik via de buitenmuur op het gebouw kon klauteren en via een raam toch de kamer kon betreden. Of wat dacht je van de wedstrijd boogschieten te vervalsen door een kar voor het zicht van je tegenstander te plaatsen?

Binnenstappen in stijl

In Crimson Desert zal je ook niet overal zomaar kunnen binnenstappen; je zal je soms aan bepaalde regels moeten houden. Zo moet je beschikken over de juiste klederdracht of met een bepaalde factie goed staan. En goed staan met facties doe je door bezette gebieden te bevrijden van een enorm resem snoodaards. En dat kan je letterlijk nemen. Wanneer je een gebied wil bevrijden zie je een metertje op honderd procent staan. Je zal dus deze meter naar nul moeten krijgen door vijanden af te maken. Hou je maar vast voor een wilde rit qua combat. Deze activiteit kan je trouwens het best uitvoeren als je beschikt over de nodige vaardigheden op het gebied van combat.

Als het je lukt om een gebied te bevrijden, maak je kans op nieuwe missies en schuif je een bank vooruit bij de desbetreffende factie. Wanneer je trouwens sterft in Crimson Desert, krijg je als speler de keuze: als je beschikt over genoeg Power Pills kan je terug tot leven komen met dertig procent leven, of je start opnieuw vanaf het laatste checkpoint. Dus die Power Pills zijn van levensbelang.

Pywell is adembenemend

Ik speelde Crimson Desert voor deze review op een PlayStation 5 Pro en ik moet er niet onnozel over doen. Deze game ziet er weergaloos goed uit. Het water is zo realistisch dat als ik zwem met Kliff, mijn eigen kleren er nat van worden. Wanneer je op een heuvel staat en je aanschouwt het hele gebeuren van Pywell, weet je niet wat je overkomt. Dit is ongezien. Ik reed op een bepaald moment met mijn paard een gebied binnen, omringd door hoge rietstengels, en iets later passeerde ik een opening tussen rotsen waardoor ik een zicht kreeg over de zee, dat ik niet anders kon dan stoppen en toch wel een dikke vijf minuten zat te genieten van het schilderij dat ik op mijn scherm zag.

Ook qua sfeer scoort Crimson Desert enorm hoog bij mij. Ik heb een zwak voor sfeer en muziek in games/films, en Crimson Desert trakteerde me meermaals op de nodige kippenvelmomenten. Hierdoor raakte ik echt in een enorm rustige toestand als ik Crimson Desert speelde voor deze review. Laten we het stellen dat ik genoot van de vele zenmomentjes. Ik heb ook geen last gehad van framedrops of dergelijke, dus ik kan alleen maar concluderen dat deze game enorm goed presteert op de PS5 Pro.

Waarom Niet?

Less is more

Het is duidelijk uit het eerste deel van m’n review dat je enorm veel dingen kan doen in Crimson Desert. Maar dat kan voor verschillende gamers een doorn in het oog zijn. Wie verwacht dat je Crimson Desert na een twintigtal uurtjes de credits voorbij ziet rollen op het scherm, die kan ik nu al verzekeren dat dit nooit zal gebeuren. Dit is trouwens ook geen game die je enkel voor het verhaal moet spelen, dat zelfs bij mij volledig op de achtergrond verdween. Het kan voor sommigen raar in de oren klinken, maar dit soort games speel ik niet voor het verhaal, maar voor de beleving. Toch snap ik zeker dat voor bepaalde personen dit allemaal als te veel aanvoelt.

Ikzelf moest tijdens de eerste uurtjes ook af en toe de knop omzetten, want ik had verwacht dat dit een realistisch middeleeuws avontuur zou zijn. Echter kwam ik zeer snel tot de conclusie dat dit helemaal niet het geval is. Zeker wanneer je met de Axiom-krachten begint te showen. Dit is te vergelijken met de krachten die Link beheerste in Zelda: Tears of the Kingdom. Je kan met een soort van magisch touw blokken verplaatsen en op deze manier puzzels oplossen. Later kan je ook volledige boomstammen verplaatsen of kan je zelfs je vastklampt aan een boom en je op deze manier de lucht in katapulteren.

Vingeryoga

Ondanks dat ik in deze review al enorm op mijn loftrompet heb gespeeld voor Crimson Desert, is natuurlijk niet alles rozengeur en maneschijn. Er spelen zich geregeld omslachtige zaken af in de wondere wereld van Pywell. Zo kan je met je lantaarn Memory Fragments bekijken, en zet op dat moment je held een helm (The Visione) op. Je ziet dan het fragment afspelen, maar wanneer puntje bij paaltje komt moet je een zoektocht gaan uitvoeren in je menu’s om uiteindelijk simpelweg iets te activeren. Dan denk ik ook: dit kan je oplossen met twee bewegingen op de controller.

De controls op zich zijn ook een aanpassing van jewelste. Je zal combo’s uit je vingers moeten toveren waarbij je soms niet meer weet wat je rechter- of linkerhand is. De combinaties van R1+X en dergelijke zijn vergelijkbaar met andere games, maar als je nog eens R1+R2 moet gaan combineren dan is het hek helemaal van de dam. Echter, na ongeveer twee weken dat de game uit is, moeten we concluderen dat ontwikkelaar Pearl Abyss naar de feedback luistert. En dat is natuurlijk hoopgevend om hier en daar die irritaties nog weg te krijgen.

Trailer

Gespeeld op PlayStation 5 Pro

8 Geweldig

Crimson Desert is een typische game die niet beschikt over een gulden middenweg. Ofwel is de game fantastisch of je vindt er niks aan. Het is duidelijk dat ik fan ben van Crimson Desert en dat heeft natuurlijk verschillende redenen. Vooral ook omdat het bij mij al een tijdje geleden is dat ik een game van dit kaliber heb gespeeld. Je wordt getrakteerd op een wondermooie wereld van Pywell, waar de sfeer je naar adem doet happen. Er valt ook enorm veel te beleven in Crimson Desert, en dat zal ook hier verschillende reacties teweegbrengen. Echter, als je kan wennen aan de hier en daar toch wat minpuntjes van de game en je neemt je tijd voor Crimson Desert, dan beleef je een avontuur dat ongetwijfeld nog lang in het geheugen gegrift zal staan.

Pluspunten

1. Alles zelf ontdekken
2. Grafisch topnotch (zeker op PS5 Pro)
3. Sfeer is adembenemend
4. Vindingrijkheid
5. Enorm veel te beleven
6. Ontwikkelaars luisteren naar feedback

Minpunten

1. Kan als te veel aanvoelen
2. Omslachtige controls