“Tiny Tina’s Wonderlands zit vol geniale moppen, gedurfde referenties en kenmerkende Borderlands-gameplay”

Tiny Tina

Ik ben een absolute Borderlands-fan van het eerste uur. Eentje die omver werd geblazen door de E3-trailer in 2009 toen de game nog geen cell shaded-stijltje kreeg aangemeten. Ik spendeerde ettelijke uren in Pandora en moet eerlijkheidshalve toegeven dat niet elk nummer in de reeks even goed was. De eerste game was een schot in de roos, maar de laatste Borderlands vertoonde de eerste barsten in de franchise. Misschien was het tijd voor wat nieuws zonder verder te teren op het verleden? En zo geschiedde met Tiny Tina’s Wonderlands.

Waarom Wel?

Een échte RPG

Begrijp me niet verkeerd, ik amuseerde me rot met de voorgaande Borderlands-games. Toen de eerste telg verscheen was de gamende wereld diep onder de indruk van het geheel die zowel RPG- als shooter-elementen combineerde in een vloeiende hole-in-one. En hoewel er wel degelijk RPG-elementen in de game zaten, bleef het echte inlevingsgevoel wat uit bij mij. Ik kon een klasse kiezen in de vorm van een geprepareerd personage en ik kon een skill tree uitbouwen die mij steeds opnieuw in eenzelfde richting duwde. Maar ik miste de personal touch, ik kon het personage nooit echt ‘mijn’ personage maken…

In Tiny Tina’s Wonderlands liggen de kaarten anders! In deze game spelen de personages een vorm van Dungeons and Dragons in het Borderlands-universum; de perfecte opportuniteit om het RPG-element in de game helemaal op punt te zetten. Zo kies je nog steeds een klasse maar heeft die niets te zien met het uiterlijk van jouw personage. De looks van jouw personage, ook wel de Fatemaker genoemd, kies je namelijk in de volgende stap. Er zijn deze keer heel wat meer opties om jouw personage een persoonlijke touch te geven. Doorheen de game blijf je ook nieuwe personalisatie-elementen vrijspelen die de levensduur van de game doet toenemen.

Ook werd de skill tree flink herzien. Zo kun je vanaf heden twee klassen te combineren om zo jouw favoriete speelstijl samen te stellen. Zo koos ik voor de Spore Warden naast mijn Clawbringer om zo van beide walletjes te eten; een ijzersterke, stoere bink met zwaar close combat-geschut die vanop afstond ook zijn mannetje kan staan. Daarbovenop werden ook Hero Points geïntroduceerd; een extra manier om jouw speelstijl te personaliseren door punten te investeren in enkele statistieken zoals strength, dexterity en wisdom; geen onbekende voor echte DnD-spelers.

Ongeëvenaarde gameplay

Borderlands kennen we vooral van de knotsgekke guns en swingende gameplay. In Tiny Tina’s Wonderlands is dat niet anders. Meer zelfs, de zaken die reeds goed zaten werden gewoonweg verder uitgepuurd. Eerst en vooral zijn er de geweren zelf; die zijn opnieuw super random en gewoon razendleuk om mee rond te knallen. Op de PlayStation 5 zijn die geweren zelfs extra leuk; de DualSense geeft namelijk feedback waardoor ieder geweer nu ook letterlijk anders aanvoelt. De geweren kom ditmaal ook met een middeleeuwse touch. Wat dacht je van een pistool dat eigenlijk een mini-kruisboog is? Of een geweer dattelkens opnieuw een tornado lanceert wanneer je herlaadt?

De nieuwe Dungeons and Dragons-setting liet de ontwikkelaar ook toe om enkele cruciale gameplay-elementen te vernieuwen. Zo werden de granaten overboord gegooid en vervangen door spreuken. Dat is een geniale zet; want het aantal variaties op een spell zijn – in tegenstelling tot het beperkt aantal bij een granaat – namelijk onbeperkt. Iedere spell is dan ook uniek en speelt bijzonder leuk; gaande van bliksemschichten, vuurbollen tot rondzwevende schedels; je kunt het zo gek niet bedenken. Voeg daarbij de nieuwe Melee-wapens onder de vorm van bijlen, zwaarden, knotsen en je verkrijgt een geheel nieuwe dimensie op vlak van gameplay.

Subliem verhaal met topcast

In Tiny Tina’s Wonderlands speel je samen met enkele kameraden een spelletje Bunkers and Badasses; de Borderlands-interpretatie van Dungeons and Dragons. Die kameraden zijn niet de minste; want zo zijn jouw medespelers niemand minder dan Tiny Tina (vertolkt door Ashly Burch, de stem van Aloy), Valentine (Andy Samberg, The Lonely Island en Brooklyn 99) en Frette. We komen terecht in een van de pot gerukt verhaal waarin oude bekenden zoals Queen Butt Stallion en Mister Torgue naadloos samenvloeien met nieuwe gezichten. Je zal lachen, gniffelen en als een klein meisje zitten giechelen met de vele geniale referenties en vele kaka-pipi-mopjes.

Hoewel de side quests in een game geregeld worden gezien als extra’s rond het hoofdverhaal, zijn de nevenmissies in Tiny Tina’s Wonderlands de grote sterkte van de game. Ik trok erop uit met piraten, zat vast in een pyramide en mengde mij in een liefdesverhaal waarbij één van de twee hoofdpersonages uiteindelijk voor een rijmende trol koos. Het feit dat we ons in een potje Bunkers and Badasses bevinden, is de ultieme joker van de ontwikkelaar om de meest vreemde en gekke beslissingen te maken om het dan achteraf met een “alles kan in DnD”-sausje te overgieten. Er zit trouwens een leuke referentie naar een Belgisch franchise. Ik zal niet expliciet vertellen waarover de queeste gaat, maar ik kan vertellen dat een blauwe goblin met rode hoed een hoofdrol speelt…

Waarom Niet?

Overworld is een tempobreker

Waar deze Tiny Tina’s Wonderlands volgens mij de bal misslaat, is de Overworld. De Overworld kan gezien worden als het centrale speelbord van de game. Dat speelbord kun je wel zeer letterlijk nemen, want je krijgt jouw personage te zien in een isometrisch perspectief die effectief op een miniatuurbord rondhuppelt. Los van het feit dat de Overworld een leuk experiment is en heel wat potentiële moppen bevat (zoals een Cheetos op het bord die plots een obstakel in de DnD-wereld wordt), voelt het binnentreden van het bord aan als een ware tempobreker.

Vreemd, want Borderlands wist mij – ondanks het feit dat het eigenlijk niet echt over een open wereld gaat – mij een open world-gevoel voorschotelen. In voorgaande game werden allerhande trucjes in het leven geroepen om dat open world-gevoel te simuleren, terwijl de Overworld het gebrek eraan nu wel héél expliciet aan het licht brengt. Het spelbord toont ons een grote wereldkaart waarbij we naar verschillende zones kunnen wandelen in onze mini-isometrische zelve om vervolgens het echte werk (in het maniakaal rond schieten in first-person zoals Borderlands het betaamt) te beginnen. Voor mij persoonlijk haalt deze gigantische tussenstop het tempo uit die game; iets wat o zo belangrijk is voor Borderlands en bijgevolg Tiny Tina’s Wonderlands.

VERDICT

8

Iedere gamer, geek of nerd zal van Tiny Tina’s Wonderlands genieten. Het spel zit boordevol geniale moppen, gedurfde referenties en kenmerkende Borderlands-gameplay die ervoor zorgt dat de ontwikkeling ervan eigenlijk niet kon mislopen. In tegenstelling tot de voorgaande Borderlands-games werden de RPG-elementen dieper uitgewerkt waardoor de onderdompeling in het avontuur nog intenser aanvoelt. Het stemmenwerk (met kleppers zoals Andy Samberg en Ashly Burch) en de vernuftige zijqueesten maken van Tiny Tina’s Wonderlands één van mijn kanshebbers op de GOTY. Al zal dat van de end-game content afhangen…

Pluspunten
+ Uitgepuurde RPG-elementen
+ Gameplay
+ Geniale verhaalbrenging met een topcast op vlak van stemwerk

Minpunten
– Overworld


Tiny Tina’s Wonderlands
Beschikbaar vanaf 25/03/2022
Beschikbaar op PlayStation 4 / PlayStation 5 / Xbox One / Xbox Series X|S / PC
Gespeeld op PS5
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Uitstekend
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door Ardtieboy

Een paarse Game Boy Color en Pokémon Red deden de vonk zo'n 16 jaar geleden overslaan. Sindsdien vertoeft Ard menig avond voor zijn consoles om er helemaal op los te gaan, liefst zonder al te veel nadenken. Games die hem geregeld doen gniffelen staan bij Ard op de bovenste plank. Het is dan ook niet vreemd dat titels zoals Borderlands, Destiny, Animal Crossing en Hearthstone op zijn shortlist staan. Verder hackt en programmeert hij zich door het leven met Nalu 🐶 aan zijn zijde.