“Wie zijn frustratie-meter na Elden Ring nog niet helemaal gevuld is, mag Stranger of Paradise: Final Fantasy Origin een kans geven”

De timing van de release van Stranger of Paradise: Final Fantasy Origin kon niet slechter vallen. Nu de games-wereld al enkele weken in de ban is van het fantastische Elden Ring (lees de review van Luca hier) brengt Square Enix zijn eigen Soulslike game uit. Of dat een goeie zet is lezen jullie in onderstaande review.

Waarom Wel?

Stranger of strange?

Al 35 jaar staat Final Fantasy garant voor de beste JPRG’s op je console. Een hele generatie gamers is opgegroeid met FFVII en FFVIII op Playstation 1, hebben hun examens vergooid door te veel FFX te spelen op PS2 en zijn nog altijd boos over het ondermaatse Final Fantasy XIII op PS3. Fast forward naar 2022. Stranger of Paradise is een game die radicaal breekt met de JRPG-traditie. Square Enix trekt voor het eerst de kaart van het immens populaire Soulslike genre. Dat is op zich een vreemde zet van een studio die er niet om bekend staat zijn spelers aartsmoeilijke games voor te schotelen. Eén die namelijk vooral heeft ingezet op prachtig uitgewerkte karakters en indrukwekkende werelden. Laat het duidelijk zijn: FromSoftware heeft diepe indruk gemaakt op de bonzen in het hoofdkwartier in Tokio.

Stranger of Paradise windt er geen doekjes om. Vanaf de openingsscène wordt hoofdrolspeler Jack midden in de actie gedropt met maar één boodschap en dat is: asskicken. Geen lange cinematics, geen voorstelling van de personages. Nee man, hier is een zwaard, begin maar te hakken. Het verhaal is bijzaak. Jack mag dan wel een paar bondgenoten hebben maar die kerels, genaamd Ash en Jed zijn niet meer dan ééndimensionale vechtersbazen. Ze maken deel uit van de wereld van Cornelia die wordt belaagd door een gozer met de naam Chaos. De vaak cringy dialoog tussen de verschillende personages probeert ons nog te doen geloven dat er iets meer achter zit.  Maar hoe hard Square Enix en Team Ninja benadrukken dat er in de game ook een verhaal zit, hoe meer ze door de mand vallen. Wie dus verwacht om een meeslepende backstory te krijgen zal teleurgesteld zijn want Stranger of Paradise draait hoofzakelijk om loot verzamelen en knokken.

Vechten, vechten en nog eens vechten

Van een Soulslike game mag je verwachten dat je het overgrote deel van je tijd al vechtend en al stervend zal doorbrengen. Gelukkig zal je in SoPFFO een pak minder het loodje leggen dan in een Dark Souls game. En dat dankzij de mogelijkheid om de moeilijkheidsgraad drastisch te verlagen. Ja, ja, ik hoor de puristen al zuchten. Niet nodig jongens, je kan nog altijd op hard spelen hoor. Nieuwkomers kunnen voorzichtig hun eerste stappen zetten dankzij de Story difficulty en de Casual modus. Een moeilijkheidsgraad die meer vergevend is dan wat we gewoon zijn in dit soort games en die fouten veel minder afstraft. Het zorgt alvast voor een meer relaxe game-ervaring.

Square Enix en Team Ninja hebben hun uiterste best gedaan om de combat zo uitdagend mogelijk maar tegelijk ook robuust en vloeiend te maken. Tot mijn eigen grote verbazing, ik ben namelijk geen FromSoftware kenner, gaat dat alles verrassend diep. Een robbertje vechten kan dus behoorlijk ingewikkeld worden.  Stranger of Paradise vuurt namelijk een massa opties op je af. Niet alleen heb je de standaard RPG-elementen zoals een skills tree, die is namelijk nog eens onderverdeeld in verschillende jobs. En je wapens en armor hebben een affinity bonus die helpt om extra abilities te unlocken én extra jobs én extra combo’s en extra…pfffew als het allemaal wat veel wordt, geen nood, de game geeft je alle tijd om op je eigen tempo te leren.

Square-Enix komt met die enorme variatie tegemoet aan ieders speelstijl.  Je start de game met de Swordsman en Mage jobs. De namen spreken voor zich. Je personage strijdt met zwaarden of schiet vuurballen op je tegenstanders af. Na een goeie vier uur zal je niet alleen meer jobs voor jezelf unlocken, je zal er ook één aan je twee kompanen kunnen toekennen.  Wie nog nooit een Final Fantasy game gespeeld zijn, mag zich gerust wat overweldigd voelen want als spelerlijkt het wel of je een lexicon nodig hebt om alle termen te begrijpen. Voor de doorwinterde fans zullen begrippen als crit hit, break gauge en max mp dan weer als muziek in de oren klinken.

Git gud maar dan samen

Mocht het nog niet duidelijk zijn uit bovenstaande paragraaf, dit is een game die een investering van je vraagt. Makkelijk om te starten maar oh zo moeilijk om perfect onder de knie te krijgen. Niet alleen vraagt het de nodige vingervlugheid maar om alle spelmogelijkheden te begrijpen en te beheersen, kijk je al snel tegen een learning curve van een dikke tien uur aan. En wat is nu leuker dan leren met twee? Gamen met z’n drieën natuurlijk. Stranger of Paradise is namelijk op zijn best wanneer je met twee vrienden een dungeon kan induiken en samen ontdekken welke jobs het beste bij mekaar passen. Team Ninja legt overigens de nadruk op online spelen want de loot, XP en crystals die je kan verdienen liggen een pak hoger dan in de single player.

De game nodigt ook echt uit om te experimenteren met verschillende builds en je zit als speler nooit gevangen binnen één bepaalde job. Het is bijzonder makkelijk om te switchen en zo dus volop te testen welke speelstijl het beste bij je past. En heb je geen zin om door je honderden gears items te scrollen dan is er de optimizer die met één druk op de knop jouw personage uitrust met zijn best wapens en armor. Handig!

Waarom Niet?

Wat had deze game beter gemaakt?

Om te beginnen: SoP is echt veel te donker. En dan spreek ik niet alleen over de toon van de game. Die is in vergelijking met vorige Final Fantasy games veel minder hoopvol. Het lijkt erop dat de studio mikt op een wat meer volwassen publiek. Dat merk je ook aan de brutale kills, die atypische zijn voor wat Square Enix in het verleden heeft gemaakt. Maar waar ik over schrijf, is letterlijk hoe donker de game is. Overdag spelen bleek een echt huzaren stukje te zijn. Vaak zag ik de vijanden niet op me afkomen of zocht ik uren tevergeefs naar de uitgang van een dungeon. Mits hier en daar wat tweaken van de HDR kan je die issues wel oplossen maar het kan wel voor de nodige frustraties zorgen.

Waar is die verdomde map?

En zou het overigens teveel gevraagd zijn om een map te krijgen? Ik weet dat deze niet standaard is in een Soulslike game maar uren verdwaald rondlopen is niet bepaald mijn idee van a good time. Wat beter aangegeven waar je naartoe moet lopen is anno 2022 toch geen overbodige luxe meer? Zeker in de Easy en Story difficulties, waar spelers geen uren willen grinden, zou dit als een standaard moeten aanstaan.

Ik had trouwens na een goeie vijf uur gamen al een volle inventory. Met maximum vijfhonderd pieces ben je al snel aan de limiet en dan begint het nodeloos klikken en vergelijken. Ik vond de filter opties alvast verouderd en moeilijk te bedienen. Daar had wat meer denkwerk mogen in kruipen of nog beter een soort van auto-sell functie waarin je low-level gear wordt gescrapt of verkocht.

Maar het grootste issue met Stranger of Paradise is echter het fantastische Elden Ring, want waarom zou je voor Final Fantasy kiezen als je die toekomstige klassieker kan spelen?

VERDICT

7

Stranger of Paradise is niet wat je van een Final Fantasy game verwacht maar dat is niet noodzakelijk slecht. Het betekent dat je met andere verwachtingen naar dit experiment moet kijken. Het overgrote deel van wat de fans appreciëren aan de franchise (de geweldige personages en vaak ingewikkelde verhaallijnen, de oogverblindende cinematics die werelden scheppen waar je mond wijd van openvalt) hebben plaats geruimd voor brutale actie en non-stop grinding. Het is niet ondenkbaar dat de fans van het eerste uur deze zullen laten links liggen. Maar SoPFFO is geen slechte game, het brengt geen vernieuwing maar is wel op technisch, gameplay en grafisch vlak een degelijke maar onopmerkelijk Dark Souls kloon. Wie zijn frustratie-meter na Elden Ring nog niet helemaal gevuld is, mag deze dus gerust een kans geven.

Pluspunten
+ Diep en complex combat systeem
+ Technisch piekfijn
+ Niet wat je van een Final Fantasy game verwacht

Minpunten
Wie gaat deze game spelen?
Te donker
Niet wat je van een Final Fantasy game verwacht

Stranger of Paradise: Final Fantasy Origin
Beschikbaar vanaf 18/03/2022
Beschikbaar op PlayStation 4 / PlayStation 5 / Xbox One / Xbox Series X|S
Gespeeld op PS5
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Uitstekend
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door BrunoB

In het gezegende jaar 2000 verliefd geworden op JRPG's dankzij het fantastische Final Fantasy VIII op Playstation 1 en sindsdien fervent console gamer. Kijkt meer horrorfilms dan gezond is en koopt teveel speelgoed voor zijn kat Gandalf.