“Disco Elysium: The Final Cut (PS5) laat een diepe indruk na”

Disco Elysium The Final Cut

“Ugh, wat is die stekende pijn in mijn hoofd? En waarom voelt dat schuurpapier in mijn mond alsof ik een asbak heb gekust en waarom lig ik hier in godsnaam naakt?!” Begin er alvast maar aan te wennen want in Disco Elysium ben je zelfs op je ééntje nooit alleen. Het dozijn stemmen in je hoofd zorgt er namelijk voor dat je altijd en overal gezelschap hebt. Klinkt misschien leuk voor de eenzaten onder ons maar weet dat je eigen gedachten er vooral op uit zijn om je zo hard mogelijk te saboteren. Dus onder het mom van zelfhulp guru’s over de hele wereld: Denk positief.

Waarom Wel?

Dronken en verward

Als dronken detective word je verdwaasd en in je blootje wakker in je vervallen hotelkamer. Je hebt geen idee wat je naam is of wat je daar doet. De lege whiskyflessen op de grond beloven niet veel goeds. Bovendien weet je ook niet waar je vandaan komt of waarom een rottend lijk aan de boom in de tuin hangt te bengelen. Wanneer je in Disco Elysium ontwaakt van een nacht vol ontucht sta je voor je eerste belangrijke keuze: welk soort detective wil je graag spelen. Je hebt de keuze uit drie persoonlijkheden: de intellectueel, het soort speurneus dat raadsels oplost met onwrikbare logica, met zijn superieure redeneringsvermogen en mentale volharding. Geen uitdaging is te groot voor het superbrein van deze held.

Is denken niet je ding? Ok, misschien wel overtuigen. Persoonlijkheid twee is die van de charmeur. Hij overtuigt de meest onwrikbare keikoppen en charmeert elke vrouw. Wat hij mist aan intellect en spierkracht maak hij ruimschoots goed aan onvervalst charisma. Of je kiest voor persoonlijkheid drie: de spierbundel. Hij is amper in staat om zijn eigen naam te schrijven maar hij kan wel drie zakken zand van vijfentwintig kilo opheffen en is niet vies van een goeie knokpartij.  Hij laat liever zijn vuisten het woord voeren dan veel te moeten praten en het denkwerk laat hij het liefst aan zijn partner over.

Dobbelstenen en weirdo’s

Kim Kitsuragi is de naam van je partner. Een collega politieagent belast met het onderzoek naar het hangende lijk én met de ondankbare taak om jouw hersenspinsels onder controle te houden. En geloof me, de man zal zijn handen vol hebben. Disco Elysium zit vol weirdo’s. Van de nukkige uitbater van het hotel tot de onbeschofte krantenverkoper, er is van iedereen wel een spreekwoordelijke hoek af. En niet in het minst van het hoofdpersonage. Het duurt een goeie dertig uur om Disco Elysium uit te spelen en in die tijd zal je kennis maken met de vierentwintig delen van je brein die elk op hun beurt proberen om je gesprekken negatief te beïnvloeden. Sommige stemmen doen dat subtiel en met de nodige humor. Andere schreeuwen luid en sporen je aan om het toch maar gewoon op te geven. Via de verschillende dialoogopties kan je dan kiezen hoe jij je gedachten onder controle houdt en hoe je een gesprek wil sturen. Geef je toch toe aan één van je wilde gedachten dan is Kim K. er nog altijd om je uit de nood te helpen. Want dat is wat echte vrienden doen.

Disco Elysium is een mix van boardgame mechanics en RPG-elementen. Om een dialoogoptie tot een goed einde te brengen heb je twee dingen nodig: skillpoints en geluk. Je XP en daarbijhorende punten steek je, zoals in elke RPG-game, in je verschillende skills. En net zoals in Dungeons & Dragons rol je twee dobbelstenen in de hoop het juiste aantal ogen te gooien. Er speelt dus een zekere geluksfactor mee in de manier waarop je gesprekken verlopen. Dat geeft een onvoorspelbare maar niet onaangename dimensie aan de game. Het dwingt je als speler om een andere manier van aanpak te zoeken, vaak door met andere personage te praten of bepaalde voorwerpen te gebruiken. Zo kan ik als intellectule detective een container openrammen, maar helaas heb ik te weinig punten in Physical Instrument gestoken. Dus krijg ik een fail na een dobbelrol. Dan maar toch de koevoet gaan halen. Als charismatische detective had ik de conciërge al overtuigd om de container te openen en als spierbundel, tja, dan gebruik je gewoon die armkanonnen. The Final Cut biedt tal van oplossingen voor dezelfde puzzels en breekt daarbij nooit de essentie van jouw gekozen personage. Ook de skills tree speelt hier een belangrijke rol in.

Ik hoor stemmen

De skills tree in de game bestaat uit vier rijen van zes. Vierentwintig in totaal dus. Elke skill heeft zijn eigen vaardigheid en hoe meer punten je in een skill steekt, hoe groter de slaagkans bij het kiezen van die specifieke dialoogoptie. In mijn eerste playthrough koos ik voor een intellectueel en stak ik veel punten in Logica waardoor ik logische maar vooral ook saai dialoogopties kreeg voorgeschoteld. Mijn tweede ronde koos ik voor een meer nonchalante aanpak met Drama, Suggestie en Empathie als belangrijkste skills. En hoewel de game in zijn essentie hetzelfde blijft, had ik het gevoel een ander verhaal gespeeld te hebben. Personages reageren verschillend, er unlocken zich nieuwe dialoogopties en het oplossen van bepaalde puzzels kan dus ook op een heel andere manier. Je zou denken dat een whodunnit op zich geen herspeelbaarheid heeft, maar ondanks dat je het verhaal wel kent, is een tweede of derde ronde iets waar je kan naar uitkijken. Het is nog maar eens een bewijs van de fantastische originaliteit en gelaagde complexiteit van de game.

Specifiek voor The Final Cut werden er ook vier optionele Political Vision Quests toegevoegd aan de game. Politiek is een erg aanwezig thema en nu kan je dus ook resoluut voor een bepaalde strekking kiezen. Kies je bijvoorbeeld voor het fascisme -gulp, ja dat is een optie – dan wordt het grootste deel van je dialoogopties hierdoor beïnvloed. En afhankelijk van ideologie krijg je dus mogelijk vier verschillende eindes.

Waarom Niet?

Niet voor iedereen

Disco Elysium: The Final Cut is geen game voor een breed publiek en eigenlijk al helemaal niet voor de doorsnee console gamer. Het is het soort Indie titel dat thuishoort op PC. Het bevat geen combat, er zitten letterlijk miljoenen lijnen dialoog in verwerkt waardoor je eigenlijk continue zit te lezen. En daarbovenop deinst de game er dus niet voor terug om de politieke toer op te gaan. Het geheel staat lijnrecht tegenover games zoals Fortnite en FIFA die vooral bedoeld zijn om te entertainen, die licht en luchtig moeten zijn. Disco Elysium is hun tegenpool. Met zijn spitsvondige dialogen, vaak zware thema’s en een slakkentempo gaat dit mogelijk niet bij iedereen in de smaak vallen.

Er zit geen moeilijkheidsgraad in de game en je hebt er dus geen echte gaming-skills voor nodig. Dat zorgt ervoor dat game voor iedereen toegankelijk wordt maar dat de meer traditionele gamers het geduld niet zullen opbrengen voor een game die soms aanvoelt als een interactieve film. Of op zijn slechtste momenten aanvoelt als een audiobook waarvan je het transcript moet lezen.

VERDICT

9

The Final Cut is de beste versie van Disco Elysium. Het is de eindbestemming waar deze top-game rechtmatig hoort te zijn. Niet alleen werden de graphics opgesmukt, ook hebben alle dialoogopties de langverwachte voice-over gekregen. Dat geldt trouwens ook voor alle NPC’s. En dat zorgt vanzelfsprekend voor nog meer immersie en versterkt het gevoel dat je niet alleen bent, ook niet in dat hoofd van je.

Wie deze verborgen parel een kans wil geven zal op stap gaan met een cast van vreemde snuiters en ondergedompeld worden in een fictieve metropool die een blijvende indruk op je zal nalaten. Het is het soort game dat helemaal niet thuishoort op een current-gen console en dat maakt The Final Cut net zo godverdoms speciaal.

Pluspunten
+ Fantastische voice-cast
+ Onverwacht humoristisch
+ Een Indie game pur-sang maar dan op console

Minpunten
Weinig actie, correctie: geen actie
De miljoenen lijnen tekst zijn erg vermoeiend
Indie game die niet voor de doorsnee console gamer is bedoeld

Disco Elysium: The Final Cut
Beschikbaar vanaf 19/11/2021
Beschikbaar op PlayStation 4 / PlayStation 5 / Xbox One / Xbox Series X|S / PC
Gespeeld op PS5
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Uitstekend
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door BrunoB

In het gezegende jaar 2000 verliefd geworden op JRPG's dankzij het fantastische Final Fantasy VIII op Playstation 1 en sindsdien fervent console gamer. Kijkt meer horrorfilms dan gezond is en koopt teveel speelgoed voor zijn kat Gandalf.