“Voice of Cards The Isle of Dragon Roars is een traditionele RPG vermomd als kaartspel”

Voice of Cards The Isle of Dragon Roars

In Voice of Cards draait alles om de kaarten en dat mag je gerust letterlijk nemen. Van de personages en de maps tot de gedetailleerde menu’s, alles wordt voorgesteld door middel van kaarten. Is het alleen een gimmick of is het ook een goeie game? Dat lees je in deze review.

Waarom Wel?

De fellowship vertrekt

Elke zoektocht, euhm avontuur, nee ik bedoel queeste heeft een fellowship nodig. En zo trekken we de wijde wereld in met het trio Ash, Mar en Melanie. Het hoofdpersonage Ash, die je overigens zelf een naam kan geven, is een jonge bounty hunter. Hij leeft maar voor één ding en dat is de mythische witte draak slayen en zo dus schatrijk worden. Onafscheidelijk is zijn kompaan Mar, een kruising tussen een nijlpaard een stegosaurus dat niet spreekt maar wel de stem van rede is voor een team dat veel te onstuimig reageert op zijn omgeving. Melanie is een gereserveerde tovenares die tegen wil en dank het team vervoegt. Ze heeft namelijk haar eigen redenen om de witte draak een kopje kleiner te willen maken. Op hun avonturen zullen ze een dertigtal personages ontmoeten. Waarvan ongetwijfeld de meeste memorabele Bruno is. Een man met het lichaam van een Griekse god maar het verstand van een tafelpoot. Hij laat geen kans onbenut om zijn glimmende spieren te laten rollen. Tot groot vermaak van Ash en Mar alleen Melanie is niet bepaald onder de indruk.

Klinkt de naam Yoko Taro je bekend in de oren? Dat is inderdaad de mastermind achter het fantastische Nier en zijn opvolgers Automata en Replicant. Een creatief genie dat vooral veel diepgang geeft aan zijn personages en daarbij een flinke dosis humor en zelfspot niet schuwt. En hoewel Voice of Cards een korte game is -je speelt hem uit op een goeie tien uur- benut Taro elke minuut om die zo memorabel mogelijk te maken. Ik heb een paar keer hard moeten lachen maar ook een traan moeten wegpinken. Eén van de sterktes van The Isle of Dragon Roars ligt hem in zijn grappige, moedige maar soms ook snode personages.

Old School board game

In Voice of Cards wordt alles voorgesteld door middel van kaarten. Het voelt aan alsof je een digitale versie van een board game speelt. Meer dan eens kreeg ik flashbacks naar het legendarische Heroquest, uitgebracht eind jaren 80 en nog steeds in de harten van vele fantasy liefhebbers. De mechanics van The Isle of Dragon Roars zijn erg vergelijkbaar. Combat gebeurt turn-based en je gebruikt je kaarten samen met je kristallen -waarvan je er één per beurt krijgt- om je aanval in te zetten. Het voelt allemaal heel erg vertrouwd aan. Er is geen tutorial nodig want dit zijn de principes waarop RPG’s al dertig jaar draaien. Voeg daar je gear aan toe, je potions en een dosis gezond verstand en je zal zonder veel moeite de game tot een goed einde brengen. Wat betreft zijn moeilijkheidsgraad biedt de game amper een uitdaging behalve dan de eindbaas, die is belachelijk overpowerd en dat zorgt wel voor wat frustraties.

Waarom Niet?

Verouderde gameplay

Voice of Cards voelt aan als een warm dekentje op een koude winteravond. Met zijn lage moeilijkheidsgraad en zijn herkenbare elementen is er niet veel nodig om snel van start te kunnen gaan en je plaats te vinden in de prachtig getekende wereld. Maar dat zalige gevoel van herkenbaarheid is van korte duur. Isle of Dragon Roars blijft steken in zijn verouderde gameplay. Vooral de random combat encounters werken op de zenuwen en zorgen ervoor dat de korte speelduur nodeloos wordt uitgerokken. Ook het eindeloze dungeon crawlen en het bewust wegnemen van quality of life verbeteringen werken niet bevorderend. Zo wordt de fast travel op bepaalde maps afgezet en kan je bewust niet meer saven in bepaalde hoofdstukken. Het haalt de luchtigheid van de game totaal onderuit en is anno 2021 eigenlijk onbegrijpelijk.

Isle of Dragon Roars is geen triple A titel wel te verstaan. Overduidelijk gemaakt met een bescheiden budget en met veel liefde zijn er helaas niet zoveel redenen om de game te herspelen. Je unlockt wel een game+ mode waarbij je opnieuw door het verhaal kan spelen en andere dialoogkeuzes kan maken. Maar ik had alvast genoeg aan één playthrough om alle gear en collectibles te verzamelen en zelfs de nieuwe boss die je vrijspeelt kan me niet overtuigen om opnieuw te beginnen.

Het gebrek aan multiplayer wordt opgevangen door een card game die je zowel in local co-op als online kan spelen. Denk aan Gwent van The Witcher game maar dan vele malen slechter en vooral gebaseerd op geluk en niet op skill. Helaas zal ook die game snel tot frustratie leiden en Voice of Cards geeft je ook geen enkele reden om die te spelen. Geen nieuwe gear of potions of een cool stuk armor, nope! Dat is niet alleen jammer maar ook echt een gemiste kans.

VERDICT

6

Square Enix maakt nooit een lelijke game en Voice of Cards bewijst nog maar eens wat een knappe designers ze daar in Tokyo in dienst hebben. Yoko Taro aan boord halen om het verhaal te schrijven is sowieso een schot in de roos want de mans’ pen is van goudwaarde. Wie de verouderde gameplay en de random combat encounters kan vergeten staat een vertrouwde luchtige game te wachten die met een korte speelduur nooit verveelt maar die je wel doet hunkeren naar een potentieel dat het nooit verwezenlijkt.

Pluspunten
+ Geweldige humor
+ Eenvoudige game
+ Kaarten zien er echt mooi uit

Minpunten
Random combat encounters
Eindbaas is te moeilijk
Verouderde gameplay

Voice of Cards The Isle of Dragon Roars
Beschikbaar vanaf 28/10/2021
Beschikbaar op PlayStation 4 / Switch / PC
Gespeeld op PS5
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Uitstekend
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door BrunoB

In het gezegende jaar 2000 verliefd geworden op JRPG's dankzij het fantastische Final Fantasy VIII op Playstation 1 en sindsdien fervent console gamer. Kijkt meer horrorfilms dan gezond is en koopt teveel speelgoed voor zijn kat Gandalf.