“The Dark Pictures Anthology: House of Ashes is de perfecte Halloween game”

House of Ashes speelt zich in tegenstelling tot zijn voorgangers niet af op een spookschip of in een verlaten spookstad maar wel in de onheilspellende ondergrondse catacomben van de grote Arabische woestijn in Irak anno 2003.  De naïeve studenten en party people ruilen we in voor een stel brutale Amerikaanse soldaten die niet liever wil dan een kogel door het hoofd van Sadam jagen. Wat de killers echter ondergronds ontdekken, is vele malen erger dan de gevaarlijkste man ter wereld. Of jij de ballen hebt om af te dalen in de hel kan je beslissen na het lezen van deze review.

Waarom Wel?

Zelfde formule, zelfde gezichten

Deel drie borduurt verder op de succesvolle formule van zijn beide voorgangers. Je kan de game solo spelen, online met een vriend of vanuit je luie zetel met tot z’n vijven. Of je nu alleen speelt of samen het doel blijft hetzelfde: overleven. Je krijgt de controle over vijf verschillende personages, die je overigens zal herkennen uit de vorige games. In delen één en twee werd er beroep gedaan op een beroemdheid. In Man of Medan wordt de hoofdrol vertolkt door Shawn Ashmore. Gamers zullen hem onmiddellijk herkennen als Jack Joyce uit de XBOX exclusive Quantum Break en superhelden fans zien in hem de koele Ice-Man uit X2 en Lamplighter uit het hyper-gewelddadige The Boys. Voor Little Hope wist Supermassive Games niemand minder dan Will Poulter te strikken. Je weet wel die kerel van de meme: You guys are getting paid… En vanaf volgende jaar te zien in Guardians of the Galaxy 3. Echter voor House of Ashes is er geen Hollywoordster. Dat is jammer maar mogelijk zit de big C daar dus voor iets tussen.

Geen bekende naam? Geen probleem! De rest van de bende is namelijk wel van de partij. Zo ook de Curator. Een creepy kerel die als een volleerd poppenspeler de touwtjes in handen heeft en die je beoordeeld én veroordeeld voor de keuzes die je al dan niet maakt. Want ook in House of Ashes hebben al jouw beslissingen gevolgen voor wie leeft en vooral ook voor wie sterft. Een aangename verandering ten opzichte van de vorige delen is dat het in deel drie veel duidelijker is welke gevolgen jouw acties hebben. Het laat je toe om meer doordachte beslissingen te maken en zo wordt het dus ook wat makkelijker om de eindmeet levend met iedereen te halen.

Ode aan de horrorfilm

Het derde deel in de Dark Pictures Anthology is geen game voor de kids en heeft dan ook niet voor niks een 18+ label gekregen. Meer dan in de vorige delen is de horror bloederig en ligt het hectische tempo van de game veel hoger dan in Man of Medan of Little Hope. House of Ashes haalt zijn inspiratie uit de beste horrorfilms ooit gemaakt. Fans van het genre zullen de knipogen herkennen naar onder meer genre-klassiekers zoals The Exorcist, The Thing en Alien. Het mag dan door sommige critici bestempeld worden als een gebrek aan originaliteit maar het is overduidelijk dat de developers zelf grote horrorfans zijn. En dat schijnt niet alleen door in elke frame van de game maar ook in de muziek van Jason Graves, die na drie Dead Space soundtracks nu de derde Dark Pictures game componeert.

Waarom Niet?

Onsympathieke en stereotiepe personages

House of Ashes komt erg moeizaam op gang. Voor een game die het vooral moet hebben van zijn goed geschreven personages blijken ze vooral aan de start allemaal erg onsympathiek te zijn. Het maakt de beslissingen om iemand te laten sterven wel makkelijker maar het is jammer dat er niet meer wordt geïnvesteerd in het opbouwen van een goeie band met de vijf hoofdrolspelers. De soldaten zijn erg stereotiep: macho’s die bevelen blaffen, koele kikkers zonder gevoelens. Het is pas wanneer ze echt in de rats zitten dat ze een menselijke kant krijgen. Dat is dan ook wanneer House of Ashes echt op zijn best is. Eens de game voorbij de obligate set-up raakt en zijn personages echt de hel in duwt, vallen de maskers af. Het is mogelijk een bewuste keuze van de makers, ééntje die redelijk wat risico’s inhoudt want het stelt het geduld van de speler op de proef. Maar het is ook een keuze die zijn vruchten afwerpt voor wie voorbij de trage start kan kijken en doorbijt.

Vernieuwing is nodig

We zijn ondertussen toe aan het derde hoofdstuk in de Dark Pictures reeks en je voelt heel duidelijk dat er wat vernieuwing nodig is voor deel vier. De QTE’s (Quick Time Events) zijn leuk maar voelen ongeïnspireerd aan. Het is vaak niet meer dan op één bepaalde knop drukken. Nieuwkomers zullen die eenvoud zeker appreciëren maar die-hard gamers kunnen best wel wat meer uitdaging gebruiken. Op de hogere moeilijkheidsgraden wordt de timer iets korter, maar er mag gerust wat meer gaming aspect in House of Ashes komen. Te vaak nog vervalt deel 3 in zijn interactieve film modus en dat wordt mogelijks niet door iedereen gesmaakt.

Ook de Curator, die we al in een vorige paragraaf vermeldden, heeft een make-over nodig. Behalve dan de game onderverdelen in hoofdstukken en commentaar geven op de door jouw gemaakte keuzes is zijn rol eerder beperkt en voegt hij te weinig toe aan de game in zijn geheel. De gimmick was leuk in deel één, was nog ok in deel twee maar voelt erg verouderd en ronduit waardeloos aan in deel drie.

VERDICT

8

Hoewel de formule van interactieve horrorfilm na drie hoofdstukken best wat vernieuwing zou mogen gebruiken, staat House of Ashes nog wel steeds garant voor een stevig potje huiveren. In hoofdstuk 3 worden alle registers opgetrokken. De game is een bloederige hectische rollercoaster ride die zowel gamers als niet gamers zal bekoren. Je hebt er wel een stevige maag voor nodig want House of Ashes is het spannendste deel en niet voor gevoelige zieltjes. Wie dus nog op zoek is naar een leuke Halloween activiteit met vrienden zit zeker goed met The Dark Pictures Anthology: House of Ashes. Blijf zeker ook hangen tot na de eind credits want je krijgt naar goeie gewoonte de aankondiging van deel vier. Mysterieus getiteld: The Devil in me.

Pluspunten
+ Vette en vooral brute actie
+ Zeker niet voor gevoelige gamers
+ Het laatste hoofdstuk is batshit crazy

Minpunten
Onsympathieke personages
Had wat vernieuwing kunnen gebruiken
Komt erg traag op gang

The Dark Pictures Anthology: House of Ashes
Beschikbaar vanaf 22/10/2021
Beschikbaar op PlayStation 4 / PlayStation 5 / Xbox One / Xbox Series X|S / PC
Gespeeld op PS5
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Uitstekend
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door BrunoB

In het gezegende jaar 2000 verliefd geworden op JRPG's dankzij het fantastische Final Fantasy VIII op Playstation 1 en sindsdien fervent console gamer. Kijkt meer horrorfilms dan gezond is en koopt teveel speelgoed voor zijn kat Gandalf.

4 gedachten over ““The Dark Pictures Anthology: House of Ashes is de perfecte Halloween game”

  1. euhmm… house of ashes geen bekende hollywoodster? En Ashley Tisdale dan?

    1. Waar moet ik die van kennen @SpacXp626? Miscshien heb ik nog een paar goeie dingen gemist. Op IMDB staat dat ze vooral voice-over werk doet.

      1. Van onder andere de High School Musical films (Sharpay) en the suite life of zack & cody. En heeft ook een kleine rol gehad in Sons of Anarchy en nog andere TV series.

      2. en volgende films nog vergeten: Scary Movie 5, Aliens in the Attic, Merry Happy Whatever

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: