“Chernobylite is een ruwe diamant die straalt met z’n unieke sfeer, setting en vrijheid”

Er zijn zo van die momenten in het leven waarop de puzzel gewoon perfect in elkaar valt. Enkele dagen voor ik op een zeer aparte trip naar Chernobyl vertrek valt de consoleversie van Chernobylite in mijn schoot. De perfecte game om me extreem hyped én bang te maken voor de reis. Als de sfeer en vijandigheid van de exclusiezone in realiteit even eng is moet ik toch plaats maken in m’n valies voor pampers en first aid kits.

Waarom Wel?

Welkom in de exclusiezone

Chernobylite speelt zich af in de exclusiezone in en rond de wereldberoemde kerncentrale die in 1986 een grote knal gaf. Chernobyl, Prypiat, Kopachi en andere gekende locaties werden via mappen, scans en foto’s heel knap waarheidsgetrouw nagebouwd. Nadien werden ze iets minder waarheidsgetrouw (hoop ik?) bevolkt met vijandige militairen, griezelige monsters en angstaanjagende hallucinaties.

De sfeer in deze titel is enorm geslaagd. De desolaatheid en constante creepy ongemakkelijkheid van de omgevingen laten je nooit los. De sombere, haast melancholische sfeer wordt knap gebalanceerd met intense thriller-momenten. Het tempo ligt relatief laag maar dat betekent niet dat je snel zal geeuwen.

De vrouw van de fysicus

Deze thriller-horror titel vertelt het verhaal van Igor, een voormalige fysicus die dertig jaar na de ramp terugkeert naar de exclusiezone, op zoek naar z’n vermiste vrouw. Gameplay-gewijs vertaalt zich dit naar een survival FPS waarbij je een team samenstelt waarmee je jouw zoektocht in goede banen leidt. Vanuit je basis delegeer je taken en missies, stuur je vrienden op pad, verdeel je voedsel en bouw je handige units.

Radioactieve zandbak

Chernobylite is verre van een straight-forward ervaring. De combat is vrij gekend en vertrouwd maar de base building mechanics, RPG-elementen en survival-tactieken klikken allemaal goed in elkaar.

Deze game geeft je enorm veel vrijheid. In de kleine sandbox-gebieden die je kan verkennen ontmoet je vrienden, vijanden en struikel je over tientallen question marks. Je kiest ook welke missies je aan anderen toevertrouwd én neemt beslissingen die het hele verhaal boetseren. Elke dag in Oekraïne begint met een duchtige planning.

Stralende ervaring

Het verhaal van Igor start simpel maar gooit al heel snel ingewikkelde materie naar je hoofd. Tijdreizen, mind control, portals en loopholes: je moet haast nadenken als een fysicus om je kop niet te breken. Naarmate je vordert gaat het meer om de ervaring dan de storyline. Die ervaring is solide, positief én redelijk goed van PC naar console gebracht, al zijn er schoonheidsfoutjes.

Waarom Niet?

Ruw gebied

Chernobylite op console is een PC-port, al zou je dat niet meteen merken. The Farm 51 heeft een uitstekende indie-ervaring gebracht en met beperkte middelen realiseren ze een heel knap eindresultaat. Je merkt gewoon dat het geen triple A titel is. Grafisch is het best ok maar ruw. Ik speelde de PS4-versie op m’n PS5 en had nog heel wat screen tearing, occasionele framedrops en iets langere texture load-in times.

Van tijd tot tijd kwamen vijanden ook wel héél plotseling in m’n weg te staan. Ik dacht even in centrum Prypiat de slechtst beveiligde loot box ooit te hebben gevonden. Halfweg tijdens het plunderen stonden er ineens twee soldaten voor m’n neus, klaar om me te doorzeven. Het gebeurt niet vaak maar ook niet eenmalig.

De Russische sleur

De missiestructuur is vrij basic. Ga naar daar en druk op een knop om iets te doen. Daar komt het veelal op neer. Het verzamelen van resources, het verdelen ervan en je kameraden tevreden houden is diepgaand. De opbouw van missies helaas niet. Na enkele uren steekt repetitie absoluut de kop op, al wordt het dagelijkse leven in de voormalige USSR nu ook geen sleur.

In het Russisch beleef je de beste ervaring qua verhaal, al zwakt het af richting de finish. Opnieuw is duidelijk dat deze game het moet stellen met minder dan een honderdste van het budget van pakweg The Last Of Us Part 2. Nog een reden extra om de makers respect te geven, want dit is geen onafgewerkt product. Mijn enige bedenking die openblijft: kan ik met al m’n resources écht niet dat prachtige reuzenrad weer aan de praat krijgen?

VERDICT

7

Chernobylite is een ruwe diamant die straalt met z’n unieke sfeer, setting en vrijheid. Je bouwt je eigen basis in de exclusiezone, managet je kameraden en plant je missies. De kleinde sandbox levels zitten vol interessante nevenmissies. Deze knap uitgewerkte gameplay mechanics verliezen wat charme door repetitieve quests maar het leven in Chernobyl is nooit een sleur. De angstaanjagende desolaatheid en psychologische horror wordt knap gebracht via sterke audio en matige graphics. Occasionele bugs dempen de vreugde maar dit radioactief avontuur geeft uiteindelijk een zeer positieve straling. Check hier ook onze pc-review.

Pluspunten
+ Prachtige sfeer, grave psychologische horror
+ Goed uitgewerkte survival FPS-gameplay
+ Sterke, solide base building mechanics
+ Mooi gevulde mini-sandbox levels vol interessante vraagtekens
+ Geslaagde open structuur

Minpunten
Screen tearing, tragere texture load-in times
Occasionele bugs
Repetitieve missies
Slomer richting de finish van het verhaal

Chernobylite
Beschikbaar vanaf 28/09/2021
Beschikbaar op PlayStation 4 / PlayStation 5 / Xbox One / Xbox Series X|S / PC
Gespeeld op PS5
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Geweldig
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door RoMa

RoMa was een gamer vooraleer hij een tiener werd. Hij groeide op met Tony Hawk en Kratos als helden. Jaarlijks spendeert hij uren met shooters zoals Battlefield of Doom. Frustraties in racegames en FIFA blijven niet altijd onderdrukt. Een grote sandbox à la GTA is z’n favoriete speeltuin. Ook geniet hij enorm van een diepgaande single player RPG en heeft hij een zwak voor sterke horror. Dead Space aanbidt hij als de beste gamereeks ooit gemaakt.