“Returnal is een meedogenloze sci-fi shooter die agressieve, vlijmscherpe combat serveert maar snel repetitief wordt”

Returnal is een game die zijn titel absoluut niet gestolen heeft. Terugkeren uit de doden zal je veelvuldig mogen doen. Crashen op een vreemde planeet zal snel heel vertrouwd aanvoelen. “Is die hier nu weer? Had ik haar niet net uit elkaar getrokken als een oud elastiekje?” De aliens van Atropos moeten het constant denken. Slaagt Returnal er ook in om gamers te doen terugkeren voor een sterke sci-fi shooter?

Waarom Wel?

Crashen Voor Gevorderden

Returnal verkwist geen tijd om je in de actie te droppen. Je bent Selene, je bent een astronaute en je crasht met je schip op de ongekende planeet Atropos. Eenmaal bekomen van de zware bonk vind je een lijk van jezelf. Blijkt dat elke keer je sterft je opnieuw crasht en ontwaakt aan je wrak. Tijd om die cyclus te verbreken, al ga je daar héél wat runs voor nodig hebben.

Developer Housemarque laat heel duidelijk z’n invloeden voor Returnal zien. De xeno-type aliens en omgevingen zetten je meteen in een “Alien”-film. De setting is grauw en donker, vijandig en ongemakkelijk. Elke keer je opnieuw crasht op Atropos verandert de omgeving, waardoor je steeds een nieuwe spelwereld moet ontdekken en zelden een “speedrun” kan voorbereiden.

Bullet Hell

Verhaalsgewijs dien je heel wat te ontdekken via audio logs en andere vindbare items. Net zoals bij soulslike games wordt weinig gegeven en valt alles te ontdekken. En jongens, je mag Returnal absoluut een soulslike noemen. Je krijgt enorm coole wapens en gadgets om mee te werken maar je zal ze verdomd goed moeten benutten.

De old-school aanvallen van vijanden doen denken aan Housemarque’s eerdere titel Resogun. De bullet hell gameplay houdt je constant in beweging. Knallen, dodgen en sprinten vormen de sleutel tot succes. Doorheen je runs vind je coole geweren, onmisbare gadgets en kan je zo een eigen loadout vormen. Opnieuw is deze elke keer uniek, aangezien je andere zaken tegenkomt.

Gruwelijk Knappe Planeet

Naarmate je vordert in de game kom je in andere omgevingen terecht. Al verlies je héél veel wanneer je sterft, bepaalde zaken die je hebt aangepast op Atropos blijven behouden. Deze planeet ziet er enorm knap uit en laat de grafische kracht van de PS5 naar boven komen. Ook vijanden zijn te bewonderen, mocht je daar ooit de tijd voor vinden. Audio zit strak en enemy desings zijn gevarieerd, slim en afwisselend.

De gameplay zit enorm vlot en laadtijden heb ik nauwelijks gevonden. Returnal speelt als een enorm vloeiende shooter die minder horror bevat dan het eerst liet uitschijnen, op enkele P.T.-achtige first person delen na. De belangrijkste mededeling die ik hier kan neerpoten is: wéét wat je in huis haalt. Returnal is allesbehalve een casual game ervaring. Één die jammer genoeg wat mij betreft niet genoeg verantwoordt waarom je zou blijven doorknokken.

Waarom Niet?

Tot Binnen Een Half Uur, Baas

Sterven is nooit leuk en de ene game straft je hiervoor harder dan de andere. Returnal gaat hard. Je loadout is weg, enkel wat zaken zoals audiologs blijven behouden en je mag terug naar start. De wereld is veranderd en alle vijanden zijn terug. De eerste runs is dit allemaal geen probleem maar het werd snel een punt van frustratie voor mij. De reden hiervoor is tweeledig.

Enerzijds had ik de merde om drie keer te sterven tijdens een bossfight. De eerste keer was ik énorm dichtbij victorie. Als je dan het onderspit delft wil je gewoon opnieuw tegen die eikel vechten. Laat hem mij nog tien keer tegen het canvas meppen, geen probleem. Laat me gewoon niet een half uur opnieuw spelen simpelweg om terug een kans te hebben.

Constant Veranderend Hetzelfde

Anderzijds wijst Returnal je maar al te graag op het feit dat Atropos “constant verandert”. Dat klopt tot op een bepaalde hoogte, al heb je na een vijftal runs elke ruimte wel al eens gezien. De rotatie verandert, maar elke keer had ik het gevoel hetzelfde level te spelen tot ik een nieuwe wereld bereikte. Het plafond van deze veranderingen is enorm snel bereikt.

Verwacht ook niet om een half uurtje Returnal te kunnen spelen. Er is geen tussentijdse save functie. Je game afzetten is hetzelfde als sterven. Je reset. Ben je dus een uur bezig maar moet je echt wel weg, dan zal je opnieuw heel wat progress in rook zien opgaan. Al gaat het elke keer wel een béétje vooruit, het blijft een slakkengang.

Mysterieus Minder Boeiend

Het verhaal is bij aanvang intrigerend maar enorm dun. Returnal doet hierna weinig om me geboeid te houden, wat opnieuw tweevoudig te verklaren is. De audio logs die je vindt rammen zo lang door over je eigen onwetendheid dat het gaat vervelen. Ook is Selene geen powerhouse qua main character, met weinig memorabele attributen of kenmerken. Haar lot liet me al snel koud.

Ik nam me voor om niet zwaar te bashen op de “reset”-mechanic van Returnal, omdat er evenzeer spelers zullen zijn die zo’n mechanic geweldig vinden. Waar Returnal wél punten verliest voor mij is omdat er weinig redenen zijn om steeds opnieuw te proberen verder te pushen. Tegenover een vloeiende combat staat vervelende repetitie en het verhaal verliest heel snel de charme die het maar kortstondig voor de dag legt.

VERDICT

7

Returnal is een meedogenloze sci-fi shooter die agressieve, vlijmscherpe combat serveert waarbij vingervlugge reflexen noodzakelijk zijn. Atropos ziet er prachtig uit, net als de vele verschillende aliens. De “reset”-mechanic wordt het favoriete speeltje van masochisten maar een hel voor andere gamers. Wéét dus wat je hier koopt. Returnal geeft uiteindelijk niet veel redenen om constant opnieuw te proberen. De gameplay is vloeiend maar de “veranderende” omgevingen snel repetitief. De storyline eerst mysterieus maar snel vergeetbaar.

Pluspunten
+ Heel vloeiende gameplay
+ Atropos ziet er grafisch heel knap uit
+ Coole en gevarieerde enemy designs
+ Heel wat opties qua loadouts

Minpunten
De “nieuwe wereld” na elke reset is niet meer dan dezelfde omgevingen in een andere orde
Verhaal verliest heel snel z’n charme en gaat verder aan een slakkengang
Weinig redenen om elke keer opnieuw verder te beuken
Frustraties (nota voor de masochisten: verplaats dit naar pluspunten)

Returnal
Beschikbaar vanaf 30/04/2021
Beschikbaar op PlayStation 5
Gespeeld op PS5
Website: Housemarque.com


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Geweldig
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door RoMa

RoMa was een gamer vooraleer hij een tiener werd. Hij groeide op met Tony Hawk en Kratos als helden. Jaarlijks spendeert hij uren met shooters zoals Battlefield of Doom. Frustraties in racegames en FIFA blijven niet altijd onderdrukt. Een grote sandbox à la GTA is z’n favoriete speeltuin. Ook geniet hij enorm van een diepgaande single player RPG en heeft hij een zwak voor sterke horror. Dead Space aanbidt hij als de beste gamereeks ooit gemaakt.