Multiplayer hands-on “Crazy Taxi: World Tour biedt gebalanceerde chaos op wielen”

Afgelopen weekend had ik het genoegen om met Axel in een taxi te springen en helemaal loco te gaan tijdens de closed network test van Crazy Taxi: World Tour. MrRolfson kon zich alvast goed vermaken met deze arcade racer tijdens Gamescom, benieuwd of deze mij ook warm kon maken. Ik sprong in de typische gele klasbak en scheurde zo mijn weekend in.

Pickup Race: Driften, droppen en sprinten naar de finish

Tijdens deze netwerk test lag de focus natuurlijk op de multiplayer en voornamelijk op twee game modes. Beginnen doen we met Pickup Race. Dit is een race met 5 andere taxi’s waarbij je zo snel mogelijk van A naar B moet rijden. Het zou Crazy Taxi niet zijn als er hier geen typische twist aan hing. Zo moet je natuurlijk onderweg mensen ophalen en afzetten en dit sneller dan de tegenstanders. Een leuke race mode die mij wel even bezig hield. Onderweg is het mogelijk om nitro op te halen om zo je meter sneller te laten vollopen in tegenstelling tot de crazy drifts.

Nitro betekent snelheid, en snelheid in een race is belangrijk, toch? Jazeker! Al moet je wel opletten wanneer je deze gebruikt. Het ding waar ik mij aan stoor is dat je niet meteen ziet waar de volgende passagier staat te wachten, en ik zo meermaals mijn nitro gebruikte en voorbij mijn klanten vloog. Terugkeren is de boodschap, want je nitro stopzetten is geen optie, een kleine ergernis met momenten die je al snel de 1e plek kost.

Cops’n Cabbies: Kat en muis in de achtervolging

De andere game mode heb ik mij stiekem, en tot mijn verbazing meer mee geamuseerd. Cops’n Cabbies is het vertrouwde kat-en muisspel tussen taxi’s en de politie. Het concept is vrij eenvoudig. Als team taxi moet je de politie zoveel mogelijk ontwijken. Dit terwijl je als team een maximum van dertig passagiers moet afzetten. Als politie is het je taak om de crazy taxi’s te stoppen. Dit doe je door ze zoveel mogelijk te rammen met nitro tot hun blinkende bolide kapot is. Enkel zo vliegen ze achter tralies in het midden van de map.

Als politie kan je op twee mogelijke manieren winnen. Door alle vier de taxi’s tegelijk gevangen te nemen, of door te voorkomen dat de taxi’s dertig passagiers kunnen afleveren binnen de tijdslimiet. De balans tussen de taxi’s en de politie voelde enorm goed aan, als politie krijg je veel sneller nitro aangezien je dit nodig hebt om de taxi’s te rammen. Maar de taxi’s zijn veel flexibeler door middel van de crazy dash, drifts en stops.

Gebalanceerde arcadefun

Ik genoot van de gameplay en dat arcade gevoel van vroeger, maar toch zijn er zaken die voor mij matig aanvoelen en de immersie wat wegnemen. Zo heb je de Duitse map die, buiten zijn naam, verder weinig Duits met zich meebrengt. Her en der wat Duitse verkeersborden maar daar stopt het dan ook. Het zijn nog steeds dezelfde passagiers in het Engels, dezelfde wagens en geen enkele “danke”. Een gemiste kans om de immersie op de mappen wat groter te maken, het zou evengoed België kunnen geweest zijn. Beide mappen zijn ook wat inspiratieloos en missen iets, geef het iets Duitser, laat ons knallen door een pretzel of wat dan ook maar geef het iets meer kenmerken.

Verder heb je keuze uit verschillende taxi’s. Dit van de typische gele taxi tot een Volkswagen busje en elk met zijn eigen kenmerken. De ene is wat sneller of robuuster opgewassen tegen botsingen, de ander kan sneller op gras of ander terrein rijden. Voor iedere situatie is er wel iets. Zo koos ik voornamelijk voor de cabio tijdens de races en de typische taxi of het Volkswagen busje als ik het opnam tegen de politie. De statistieken van je wagen veranderen dus, maar dit heeft niet zo veel invloed op de gameplay waardoor de balans nog steeds goed zit.

Verwachtingen

De closed network test van Crazy Taxi: World Tour biedt een vermakelijke arcade-actie, al laat het op sommige vlakken steken vallen. Van de twee geteste spelmodi overtuigt de tactische kat-en-muisstrijd Cops’n Cabbies het meest dankzij een uitstekende balans tussen politie en taxi’s. Pickup Race levert eveneens snelle actie, al zorgt het onhandige nitro-systeem soms voor frustratie wanneer je voorbij passagiers schiet.

Het grootste minpunt zit in de spelwereld: de mappen missen sfeer, karakter en echte immersie. Zo voelt de Duitse kaart nauwelijks Duits aan. De keuze uit verschillende wagens en hun specifieke eigenschappen is een leuke toevoeging die de gameplay gebalanceerd houdt, maar het kan de inspiratieloze omgevingen niet volledig compenseren. Alles bij elkaar levert de test nostalgisch rijplezier op, maar er is werk aan de winkel voor de definitieve releasedatum.

Pragalicious wordt ondersteund door affiliate-opbrengsten. Als je op bepaalde links klikt via onze site, kunnen we daar aan verdienen. Zo help je ons deze website te onderhouden en te verbeteren.

Affiliate