Naast het illustere Stuntman: Hollywood, maakt er nog een arcade ‘racegame’ zijn comeback. Want ja hoor, Crazy Taxi is helemaal terug! En vanaf het moment dat ik de controller vast nam zat ik weer helemaal in die typische arcade‑roes. Gas geven alsof m’n leven ervan afhing, bochten aansnijden die geen enkele rijschool zou goedkeuren én uiteraard passagiers oppikken die altijd nét iets te enthousiast in je taxi springen. Het is pure nostalgie, maar dan in een nieuwe, grotere speeltuin. Check hieronder m’n bevindingen na m’n hands-on met Crazy Taxi: World Tour.
Welcome to Zjermanie
De demo start op een plek die je niet meteen met Crazy Taxi associeert: een gigantisch Duits vliegveld. Het is wel een slimme keuze, want de open ruimte laat je meteen voelen hoe soepel de wagen reageert. De klassieke manoeuvres, de Crazy Dash, de Crazy Drift en de Crazy Stop, zitten er nog altijd in, en ze voelen verrassend vertrouwd. Je trekt op, breekt uit, slipt door bochten en merkt dat de game je opnieuw dat heerlijke gevoel geeft dat je eigenlijk te snel gaat, maar toch perfect in controle blijft.
Vanuit het vliegveld reed ik naadloos door naar de rest van de nieuwe Duitsland‑map. De stad, de ommuurde oude wijk, de bergpassen en de Autobahn vormen samen een soort “best of Germany”. Het zou de nickname van Rammstein kunnen zijn, maar past ook bij deze Crazy Taxi: World Tour. Het is niet altijd realistisch, maar past wel perfect bij de over-the-top arcade‑stijl. De wereld nodigt je ook uit om te buiten de lijntjes te kleuren: sluiproutes zoeken, verkeer ontwijken, tijd winnen door zotte sprongen te nemen. De tijdsdruk blijft aanwezig, maar het klassieke Game Over‑scherm is verdwenen. Wanneer je timer leegloopt, word je niet terug naar een menu gegooid. Nope, ik reed gewoon verder in de open wereld, klaar voor de volgende rit of uitdaging.
Variatie troef
Wat deze nieuwe World Tour‑aanpak extra kracht geeft, zijn de kleine missies die overal in de stad verstopt zitten. Soms bezorg je pizza’s, soms pik je paashazen op of je jaagt een excentrieke passagier door de stad op terwijl zijn jaloerse ex‑partners achter hem aan zitten. Het is ridicuul, maar het is de juiste soort geschiftheid. De soort die Crazy Taxi altijd uniek maakte. De demo wisselde vlot tussen pure snelheid, korte uitdagingen en vrije verkenning, waardoor ik nooit het gevoel had dat ik vast zat in één ritme.
Verwachtingen
Ik heb me ontzettend goed geamuseerd met deze hands-on van Crazy Taxi: World Tour. De kern is intact, de chaos is terug, en de nieuwe open‑wereldstructuur geeft de reeks eindelijk de ruimte die ze altijd verdiende. De vraag is nu vooral hoe SEGA deze formule verder gaat verfijnen richting release in 2027. Dat wordt dus afwachten. Tot die taxi er eindelijk is…
Pragalicious wordt ondersteund door affiliate-opbrengsten. Als je op bepaalde links klikt via onze site, kunnen we daar aan verdienen. Zo help je ons deze website te onderhouden en te verbeteren.
Ontdek meer van Pragalicious
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
