“Anno 117: Pax Romana is een indrukwekkende, gelaagde citybuilder”

Ergens tussen marmeren tempels, zonovergoten akkers en het gezag van de senaat ontvouwt zich een nieuw hoofdstuk in de Anno-serie. Anno 117: Pax Romana neemt je mee naar het hoogtepunt van het Romeinse Rijk, een tijd waarin handel, politiek en cultuur samensmolten tot een fragiel evenwicht. Ik heb al een fractie van de grandeur van het Romeinse rijk onder mijn voeten kunnen voelen tijdens mijn preview. Ontwikkelaar Ubisoft Mainz kiest opnieuw voor de vertrouwde citybuilder-formule, maar met een historische twist. Check het snel in deze review van Anno 117: Pax Romana.

Waarom Wel?

Ambachtelijk en ambitieus bouwen

Aan de basis blijft de vertrouwde Anno­formule: grondstoffen winnen, productie­ketens opzetten, bewoners in dienst nemen en zorgen dat de stad kan bloeien. Hierbij word ik direct geconfronteerd met meerdere keuzes: begin ik in Latium als vertegenwoordiger van Rome, of trek ik naar Albion en geef ik ruimte aan Keltische invloeden?

Wat meteen vernieuwend is, is de toevoeging van subtiele maar effectieve variaties: zo kun je gebouwen nu ook diagonaal (45°) plaatsen, wat het stadsbeeld organischer maakt en nieuw ruimte­lijk denken vereist. Daarnaast hebben productie­gebouwen nu een invloed op hun directe omgeving, buff’s en debuff’s op basis van de plaatsing, waardoor mijn bouw­plan echte puzzel­elementen krijgt.

Voorzichtige aanzetjes

Ook de religieuze systemen, techniekbomen en culturele keuzes aantrekken: ik kan kiezen welke god(en) mijn volk vereert en welke technologische richting ik wil opgaan. Dit zijn geen lullige extra’s, maar geven daadwerkelijk verschil in hoe ik mijn rijk wil ontwikkelen. Dat gezegd zijnde: ik merk dat sommige aspecten nog een beetje ‘voorzichtige’ aanzetjes zijn. Het late-game verloop en de volledige productie­ketens komen in de beelden nog niet volledig uit de verf. Als speler moet je dus bereid zijn om zelf wat puzzelwerk te doen en mee te denken met de flow. Maar zodra die tandjes van de machine in elkaar grijpen, is het verslavende spellekestijd.

Rome in volle glorie

Visueel schittert Anno 117. De beelden tonen klassieke steden met zuilen, aquaducten, havengebieden vol schepen, landbouwvelden die zich uitspreiden langs kustlijnen. De keuze voor de Pax Romana-periode (die bijna twee eeuwen relatief vrede kende) is verstandig: het accent ligt op ontwikkeling, handel en welvaart, in plaats van pure oorlogvoering. Hierdoor voelt de game aan als een elegante, bedachtzame opbouwervaring. De omgevingen zijn rijk aan detail: van schaduwen op marmeren pilaren tot langzaam bewegende arbeiders in de velden. De muziek, het geluid van schepen die aanmeren, de stemmen die context geven, alles draagt bij aan een sterke immersie.

Besturing en gebruikerservaring

De besturing is in grote lijnen zoals je van een Anno-titel mag verwachten: logisch, transparant en doelgericht. De menu’s, het bouwen, het toewijzen van productie­zones, alles voelt vertrouwd. Voor nieuwe spelers is er begeleiding: tutorials, duidelijke tooltips, overzichtelijke web­UI. De diagonale bouwoptie maakt het bouwen niet alleen visueel mooier, maar ook intuïtiever, omdat je niet langer puur in een blokjes-grid gedwongen wordt.

Waarom Niet?

Lange termijnplanning

De game introduceert meer managementlagen dan ooit: religie, cultuur, invloed en loyaliteit. In de praktijk voelt dat soms log en onoverzichtelijk. De verschillende menu’s gaan diep, maar niet altijd intuïtief, je verliest gemakkelijk de draad van wat nu precies invloed heeft op welk gebouw of bevolkingslaag. Beginners zullen geregeld door submenu’s klikken op zoek naar een vergeten productieketen of een inefficiënte handelsroute.

De pacing is eveneens een discussiepunt. Waar Anno 1800 na een uur al een ritme vond tussen groei en uitdaging, laat Pax Romana zijn motor traag op gang komen. De eerste paar uur zijn voornamelijk micromanagement: goederen balanceren, wachttijden uitzitten, productie­lijnen finetunen. De game is een marathon, geen sprint, en verwacht dat je investeert in lange termijnplanning.

Daar komt nog bij dat de AI-gedreven bewoners zich soms grillig gedragen. Burgers klagen over tekorten die in werkelijkheid niet bestaan, of verlaten plots hun district omdat één productielijn even stagneert.

Trailer

---

Gespeeld op PC

7 Goed

Anno 117: Pax Romana is een indrukwekkende, gelaagde citybuilder die de grandeur van het Romeinse rijk prachtig vertaalt naar een strategische sandbox. De game schittert in zijn wereldopbouw, sfeer en mechanische diepgang. Maar net zo duidelijk zijn de ruwe randjes: een trage start en een soms overvolle interface. Heb je zin in een game waar rustig groeien, aanzien en keuzevrijheid centraal staan? Dan mag deze op je wishlist staan.

Pluspunten

1. Prachtige Romeinse setting
2. Rijke keuzevrijheid
3. Uitgebreid strategisch systeem

Minpunten

1. Trage pacing
2. Overvolle interface