“Anno 117: Pax Romana heeft heel wat potentieel in huis”

Ik dook voor deze preview een aantal uren in Anno 117: Pax Romana, Ubisofts nieuwste historische citybuilder. Welkom in een Romeins rijk dat veelbelovend aanvoelt, maar nog niet volledig zijn keizerlijke grandeur toont. Ik vertel er je alles over in deze preview.

Mijn eerste stapjes als gouverneur

Tijdens een gesloten preview kreeg ik de kans om zowel het eerste deel van de campaign als een stuk van de sandbox mode van Anno 117: Pax Romana uit te proberen. De campagne bestond uit zo’n vier uur aan story-driven gameplay, waarin ik als gouverneur Marcus (of Marcia) mijn eerste stappen zette in de complexe wereld van het Romeinse bestuur. Vanaf het openingsmoment ademt de game die typische Anno-sfeer: oog voor detail, serene muziek, en een kalm tempo waarin elk gebouw, elke beslissing en elk bevolkingsniveau een tandwiel vormt in een veel groter geheel

Marcus of Marcia: macht met een gezicht

In tegenstelling tot eerdere delen introduceert Anno 117 een verhalende insteek met twee speelbare protagonisten: Marcus en Marcia. Marcus worstelt met zelftwijfel en de druk van zijn nieuwe ambt; Marcia probeert zich als vrouw staande te houden in een wereld gedomineerd door mannen.

Hun verhaallijnen zijn subtiel verweven in de missies, die vooral draaien om economische groei, diplomatie en morele keuzes die bepalen wat “Romeins zijn” eigenlijk betekent. Dialogen en tussenfilmpjes zijn degelijk geacteerd, met ingetogen stemwerk dat past bij de toon van de game. De cutscenes hebben een filmisch gevoel misschien niet op AAA-niveau qua animatie, maar wel sfeervol en zorgvuldig geregisseerd.

De campagne: klein van schaal, groot in potentieel

In deze preview versie Anno 117: Pax Romana liep de campaign tot het einde van Part One, die eindigt met een indrukwekkende cutscene (geen spoilers uiteraard). De verhaallijn was beperkt, maar gaf een goed idee van het tempo en de structuur die Ubisoft nastreeft: een mix van verhaalgestuurde keuzes, stadsopbouw en politieke dilemma’s.

Toch blijft het klassieke Anno-DNA voelbaar. Het voelt als vanouds om productielijnen te optimaliseren, overschotten te balanceren en bewoners tevreden te houden. Alleen is er nu een laag van morele betekenis toegevoegd: keuzes over handel, slavernij, belastingen en infrastructuur krijgen een ethisch gewicht dat verder reikt dan efficiëntie.

Trailer

Sandbox: vrijheid met grenzen

Naast het verhaal kreeg ik toegang tot de sandboxmodus, waarin ik vrij kon spelen tot Tier 3 (Equites). Hier begint Anno 117: Pax Romana echt te schitteren. De provincies Latium en Albion bieden contrasterende landschappen en grondstoffen, waardoor elke startlocatie een andere strategie vergt. De interface oogt vertrouwd, maar is subtiel verfijnd en dankzij de Romeinse stijl en architectuur is het fantastisch om de stad langzaam te zien groeien van nederige nederzetting tot marmeren pracht.

Visuele grandeur en technische standvastigheid

Grafisch is Anno 117 ronduit prachtig. De lichtval over de daken van Romeinse villa’s, de levendige markten, de wind die door olijfgaarden waait, het is een visueel feest. De previewversie draaide stabiel, zonder noemenswaardige bugs of performanceproblemen. Alleen de camerabesturing voelde nog iets stroever aan bij het draaien over heuvelachtig terrein.