“Cronos: The New Dawn staat garant voor een goeie twintig uur huiveren”

Iets minder dan een jaar na de release van het creepy Silent Hill 2 komt het Poolse Bloober team met een thirdperson horror survival game die zich afspeelt in het Polen van de jaren 80. Onze eigenste MrRolfson mocht de demo spelen op GamesCom maar deed dat met zijn ogen dicht en het volume op nul. Wat zeggen we dan: PUSSY! Of Cronos: The New Dawn ons daadwerkelijk de stuipen op het lijf kon jagen, dat lees je in deze review.

Waarom Wel?

Originele IP

Wanneer Cronos co-regisseur Wojciech Piejko in een interview vertelde dat de meeste inspiratie voor de game komt van de Resident Evil franchise was ik onmiddelijk getriggerd, op twee vlakken. Eén: wat een uitspraak om te doen én je legt zo de lat wel héél hoog, maar hey, you have my attention. En twee: welke Resident Evil game? Originele RE of Resident Evil 4, knallen maar? Wel, ik kan jullie vertellen dat Cronos: The New Dawn een mix is geworden van de originele RES-games voor PS1 en Deadspace.

Het verhaal speelt zich af in een vervallen Polen waar een gebeurtenis genaamd “The Change” de wereld heeft ondergedompeld in eeuwigdurende duisternis. Alles valt uit mekaar: auto’s, gebouwen maar ook mensen. De bewoners van deze wereld zijn veranderd in een soort van wandelende vleeshompen. Een samenstelling van lijken met twee of soms drie hoofden en met evenveel armen en benen. Het soort schepsels waar je nachtmerries van krijgt.

Je stapt in de schoenen van één van de Travelers. Dat zijn personen belast met de taak om The Change ongedaan te maken. Maar dat is niet eenvoudig in een wereld waar letterlijk alles je wil kapot maken. Gelukkig ben je daarvoor van kop tot teen uitgerust.

To knallen or not to knallen? Dat is de vraag!

Cronos: The New Dawn is een game die zowat alles steelt van de Resident Evil franchise en dat merk je aan twee héél aanwezige zaken: de saverooms en de combat. De Traveler ziet er trouwens uit als het kleine broertje van de Big Daddy uit Bioshock die een pistool kreeg van Jesse Faden uit Control. Wie een run-and-gun shooter verwacht zal van een kale reis thuiskomen. Combat in Cronos is niet van de poes. Jezus Bruno, stop eens met al die spreekwoorden. Elke vijand wordt een letterlijk gevecht op leven en dood. Ammo is schaars, dus elk schot telt. Vooral de eerste uren van Cronos, waar je alleen nog maar over een pistool beschikt, (vreemd genoeg de Sword genoemd in deze game) zijn brutaal hard.

Om jullie een inkijk te geven in het leven van een reviewer, vertel ik jullie graag een kleine anekdote rond het spelen van deze game. Naar gewoonte krijgen we de game en paar dagen op voorhand om tegen release een goeie review klaar te hebben. En zoals altijd begin ik vol goesting aan een horror game, dat is mijn ding. Maar deze keer was anders… Nog geen twintig minuten ver begin ik mezelf al af te vragen of Cronos echt zo moeilijk is of dat ik gewoon niet meer kan gamen.

Ik kan nog wel gamen PAUL!

Tot wel tien keer toe probeer ik om de eerste vijanden te mollen en keer op keer faal ik. Maar: mijn moeder voedde geen losers op! Doorbijten dus en onthoofden die handel! De dag erna op kantoor vertel ik dit een aan goeie vriend en collega en die zegt me doodleuk: “Als reviewer heb je gewoon te veel op easy gespeeld, je bent het niet meer gewoon om moeilijke games te spelen.” Steek in mijn hart. Nu het klopt dat we als reviewer vaak een game op Easy spelen om zo ver mogelijk in het verhaal te geraken maar komaan, zo slecht ben ik nu ook weer niet! En dit is geen From Software titel. 

Gelukkig kwam de dag erna het verlossende bericht dat PS5 eigenaars een verkeerde versie van de game hadden gekregen. Eén die veel te moeilijk was en te ongebalanceerd. Dus kijk PAUL, zo heet die ex-vriend: IK KAN NOG WEL GAMEN!

Gedurende speeltijd van Cronos: The New Dawn krijg je verschillende wapens ter beschikking. De Sword als eerste en daarna de Hammer, dat is een shotgun. Maar de combat is niet rangend ondanks wat je zou denken. Je vecht het overgrote deel van de tijd in kleine gangen en kamers. En omdat de game je amper resources geeft, heb je ook nog een mep en een voetstomp gekregen. Maar daarover later meer.

Constante angst in een creepy wereld

Met The Medium bewees Bloober Team al dat ze een angstaanjagende omgeving kunnen creëren. Met de Silent Hill 2 remake wisten ze dat te verheffen tot een masterclass en met Cronos gaan ze, onverwacht, nog een stap verder. Er heerst een constante dreiging en dat komt omdat alle vijanden zomaar ineens tot leven kunnen komen. Wanneer je dus door gangen wandelt, ik liep bewust niet om niet zomaar overvallen te worden, twee meppen en je bent er namelijk aan, zie je overal die gedrochten liggen en hangen en de eerste keer dat ze tot leven komen, staan de haren in je nek recht, geloof me. Voeg daar nog eens aan toe dat niemand beter is dan Bloober Team in gruwelijke geluidseffecten te maken. Elke minuut hoor je wel ergens een doodsreutel wat maakt dat je àltijd op je hoede bent want die monsters kunnen letterlijk uit het niets komen.

Maar Cronos: The New Dan klinkt niet alleen goed. De game ziet er bovendien knap uit. Iets wat moeilijk te geloven is als je spreekt over een stad in verval. En toch is het zo. Dit is visueel een parel. Maar niet alles blinkt aan Cronos, de game bevat helaas wat verkwanseld potentieel en ook wel een stevige dosis frustratie.

Waarom Niet?

Wat is het toch met Bloober Team en combat?

Dit is ondertussen de derde game van de Poolse ontwikkelaar die ik mag reviewen en alle drie recensies bevatten dezelfde kritiek: de combat is ondermaats. Ook in Cronos levert dat aspect van de game mij behoorlijk wat frustraties op. Ik begrijp heel goed dat dit een ode is aan de survival horror games waarmee de makers zijn opgegroeid, maar games zijn ondertussen zo geëvolueerd.

Waarom dan geen gebruik maken van de innovaties van de afgelopen jaren? Er is geen enkele reden om bijvoorbeeld geen dodge te voorzien in deze game. Vooral in boss fights is die broodnodig want die klootzakken zijn vaak zo snel dat je hun aanvallen niet kan ontwijken of, wat ik dan uiteindelijk deed, je begint als een gek rond te rennen rond obstakels en je speelt als het ware tikkertje kus met een boomlange vleeshomp die je wil opeten. Dat klinkt onnozel en zo ziet het er ook uit.

Daarnaast kan je dus ook meppen en stompen. Laat het me jullie vertellen: beide zijn waardeloos in combat. Ze doen amper damage, zorgen niet voor een stun en zijn dus alleen goed om kratten open te meppen waar resources inzitten. Omdat de combat zo close range is, hadden beide een gamechanger kunnen en moeten zijn, maar dat zijn ze niet. Heel frustrerend.

Daarnaast heeft elke wapen twee vuurmodi: gewoon en extra punch. De heavy damage doe je door je triggers langer ingedrukt te houden. Maar de gewone mode is zo waardeloos dat je die nooit zal gebruiken. WAAROM ZIT DIE DAN IN DE GAME Bloober Team?!

En weet je nog Resident Evil waarin je zo heel makkelijk een 180 graden draai kon doen en weglopen om je dan vliegensvlug terug om te draaien en alle hel los te laten op je achtervolgende duivels? Nope, die zit niet in Cronos. WAAROM Bloober Team? WAAROM? Als je dan toch bij alles steelt van die games, waarom die move dan niet?

Geen resources is geen fun

Ik ben al lang van mening dat een game dient om gespeeld te worden en een speler dus bewust onthouden van resources om te spelen is een ronduit slechte tactiek én een kunstmatige manier om de moeilijkheidsgraad omhoog te duwen. Cronos is erg spaarzaam met het uitdelen van ammo, dus wat hebben ze daar gedacht bij Bloober, laten we de Traveller een machinegeweer geven dat kogels uitspuit alsof het een lieve lust is. WAAROM Bloober Team? WAAROM?

Komt er dan nog eens bij dat Cronos soms letterlijk een kamer afsluit tot je een subbaas hebt verslagen. Als je al weinig ammo hebt en unarmed vechten is geen optie, want hey dat doet geen schade, dan sta je daar met je spreekwoordelijk broek op je enkels en het enige wat je kan doen is reloaden. Je wordt dan geforceerd om een eind terug te gaan, hopende dat je niet te veel ammo gebruikte in de vorige gevechten en dat je dus net genoeg hebt om die subbaas te kloppen.

Ook je inventory is beperkt, iets wat de eerste RES-games ook deden, maar dat een sleutel evenveel plaats inneemt als een shotgun, dat vind ik ronduit belachelijk. Doe daar bovenop ook nog dat eens je inventory vol is je geen belangrijk items meer kan meenemen en dus verplicht wordt om een item te discarden (en dus ook te vernietigen, want je kan niks droppen) en de frustratie stapelt zich op. En ja, in een game waarin je spullen schaars zijn, er één moeten vernietigen, dat voelt echt heel slecht aan.

Kleine verbeteringen nodig

Cronos heeft geen volledige herwerking nodig maar mist wel de final touch, die de meeste toppers uit het genre net wel hebben. Zo zit de balans niet goed op vlak van moeilijkheid. Er is geen difficulty setting, dus je speelt op wat de makers voor je beslissen en in de eerste uurtjes voelt dat wat te moeilijk aan. Ook het onthouden van energy en cores om je wapens te upgraden is geen goeie keuze. Waarom geef je me speeltjes als ik er niet mee mag spelen? Daarbovenop mag je niet zomaar  upgraden wat je wil, bepaalde upgrades zitten verborgen achter progressie. Zo wou ik snel mijn pistool sterker maken maar werd ik al snel afgestopt doordat de makers mij maar één keer de upgrade toelieten. Ook hier heerste het gevoel dat ik de Traveler naar hun stijl moest spelen en niet naar de mijne.

Het verhaal en zijn personages zijn bovendien onderontwikkeld en dat is een stap terug van de uitstekende Silent Hill 2 remake. Het duurt te lang alvorens de game op gang komt en eens hij op kruissnelheid zit, begrijp ik er amper iets van. Kan iemand mij ook eens uitleggen waarom die Polen allemaal perfect Engels spreken? En waarom hun Poolse accenten te pas en te onpas wegvallen?

Trailer

Gespeeld op PlayStation 5

7 Goed

Het is klaar en helder dat de Poolse ontwikkelaar Bloober Team de kaart blijft trekken van de angstaanjagende horrorgames en ook met Cronos: The New Dawn zetten ze een titel neer die vele fans van het genre zullen bekoren. De videogame is echter lang niet perfect. De meeste inspiratie komt overduidelijk van de originele Resident Evil games gemengd met wat elementen van Dead Space. Echter de juiste balans zoeken in moeilijkheidsgraad en progressie blijkt een stevige opdracht te zijn. Ook het verhaal en zijn personages zijn niet veel soeps. Waar Cronos wél in uitblinkt, is world building. Het post-apocalyptische Polen van de jaren 80 ziet er fenomenaal uit. Gooi daar nog eens bovenop dat de game je geen seconde laat ademen en oprecht angstaanjagend is en je krijgt een derde persoons horror survival die zich niet kan meten aan de absolute toppers van het genre maar die wel garant staat voor een goeie twintig uur huiveren.

Pluspunten

1. Oprecht angstaanjagend
2. Uitstekende soundtrack en geluidseffecten
3. Visueel verstikkend

Minpunten

1. Niet bepaald origineel
2. Combat mist verfijning
3. De balans zit op vele vlakken niet goed