Echoes of the End is de eerste grote release van Myrkur Games, een onafhankelijke IJslandse studio uit Reykjavík. De studio werd opgericht om zich te focussen op games die blijvende ervaringen creëren en diepgaande verhalen vertellen. Met Echoes of the End streven ze dat doel met verve na maar nemen ze ook te veel hooi op hun vork. In deze review lees je hoe Echoes of the End slachtoffer wordt van zijn eigen torenhoge ambities.
Waarom Wel?
Een magische wereld
Je kruipt in de huid van brompot Ryn, een vestige, dat zijn personen die geboren worden met onstabiele magische krachten. Wanneer na een routinetaak haar broer gevangengenomen wordt door een bloeddorstige krijgsheer, zal niets of niemand haar verhinderen om haar broer te bevrijden. Tijdens haar avontuur moet ze een samenzwering zien te ontrafelen die de wereld van Aema in chaos kan doen storten. Zoals je kan lezen is dit redelijk standaard voor aan third person action adventure. Wat maakt dan dat Echoes of the End zich kan onderscheiden van de andere games in dit genre? Wel de focus ligt veel minder op combat en véél meer op puzzelen en dat is op zich wel verrassend.
Omgevingspuzzels bij de vleet
In tegenstelling tot andere games in dit fantasy avonturen genre, zal je het overgrote deel van de tijd puzzels moeten oplossen. Je kent ze wel het soort waarbij je de ene brug moet openen om een platform te laten afdalen om dan door een verborgen deur te kunnen stappen. Echoes of the End doet er alles aan om die puzzels interessant te maken zonder dat ze frustrerend moeilijk worden.
Mocht je bovendien vast komen te zitten, dan kan je nog steeds hulp vragen van één van je kompanen. Die tips gaan van vaag tot letterlijk verklappen wat je moet doen, dus geen vrees, je komt nooit vast te zitten. De combat verhuist hierdoor naar de achterplan en dat merk je aan zowel het tempo als de manier waarop de gevechten verlopen, maar daarover later meer. Wie houdt van dit genre en zich vooral wil bezighouden met puzzelen dan is Echoes volledig op je lijf geschreven.
Standaard game
Het actie/avontuur genre is niks nieuws en op dat vlak innoveert Echoes of the End niet, maar ze maken wel goed gebruik van wat zijn voorgangers al deden. De Ryns abilities laten toe om puzzels op te lossen en de combat wat gevarieerder te maken. Levelen doe je door te vechten, of door items te vinden en zo kan je goed gebruik maken van een skills tree om meer abilities te unlocken. De game heeft op alle vlakken torenhoge ambities maar verslikt zich keer op keer in wat het wil zijn. Het overgrote deel van deze review zal dan ook te lezen zijn in de Waarom Niet? En dat zegt dan weer veel over de uiteindelijke score.
Waarom Niet?
Het verhaal en de personages
Voor een studio wiens ambitie het is om memorabele momenten neer te zetten, slagen ze er bijzonder slecht in om goeie personages uit te denken. Ryn is een ronduit irritant karakter dat vooral veel aan het jammeren en klagen is. Dat haalt de sfeer helemaal naar beneden. Geralt en Kratos, waar de makers duidelijk op mikken zijn bromberen maar geen zagers. Mykur Games worstelt met originaliteit. Alle personages zijn zo generiek, niet alleen van karakter maar ook van looks. Voor een game dit zich afspeelt in een fantasy setting hebben de makers zelf bijzonder weinig fantasie.
Dat merk je ook aan de voice-acting, die is niet slecht, maar ontbreekt vooral wat verfijning. De acteurs kunnen te weinig emotie brengen in hun vaak erg vlakke dialoog.
De balans zit niet goed
Er zal enorm veel moeten gepuzzeld worden in Echoes of the End en ik durf zelfs te stellen, té veel als ik af ga op mijn speeltijd voor deze review. De balans tussen het verhaal progressen, de combat en de zoveelste puzzel zit niet goed. Het tempo wordt helemaal onderuitgehaald en de game voelt hierdoor aan alsof hij aan een slakkengang vooruitgaat. Bovendien zijn al die omgevingen ongeloofwaardig in de wereld waarin dit avontuur zich afspeelt en dat zorgt ervoor dat het heel ‘gamey’ aanvoelt en niet gegrond in de realiteit van Aema zelf. Hier had een betere balans tussen de verschillende elementen kunnen helpen.
Timing in combat
Ik kan nog begrijpen dat de eerste game van een studio niet onmiddellijk een meesterwerk is, zeker met het beperkte budget waarover Myrkur Games beschikt, maar technische issues dat is echt een no go. En die vallen vooral op tijdens de combat. Niks zo irritant als button prompts die niet tijdig werken en zo werd dodgen vaak een complete nachtmerrie. Hopelijk wordt dit opgelost in een volgende patch want dit lijkt me niet meer dan wat bijschroeven.
Bovendien is de combat het zwakste aspect van de hele game. Het voelt niet belangrijk aan, speelt niet vlot, het gaat snel vervelen en de extra’s die je kan unlocken zijn waardeloos. Ze zien er cool uit maar hebben te weinig impact.
Waarom geen co-op?
Tenslotte lijkt Echoes of the End ook alle kansen op een goeie co-op game niet te willen benutten. Er ging geen kwartier voorbij dat ik me niet afvroeg waarom je deze game niet gewoon met twee zou kunnen spelen. Samen puzzelen gebeurt niet zo vaak en het had deze game een extra duwtje in de rug kunnen geven. Ik snap echt de technische implicaties van het bouwen van een co-op game, en dat dit helaas niet in de mogelijkheden ligt van een beginnende studio. Maar het is en blijft wel jammer.
Trailer
Gespeeld op PlayStation 5
Myrkur Games mikt met Echoes of the End op een game die moet concurreren met God of War: Ragnarok en de Uncharted games. En dat is nobel maar ronduit onmogelijk. Wat overblijft is een generieke game die op zich niet veel misdoet maar die ook nooit echt zal overtuigen. De wereld van Aema ziet er knap uit maar mist op alle vlakken verfijning. Het is de River Cola van de cola’s en dat is genoeg om je dorst te lessen maar heeft toch niet dezelfde smaak als de enige echt Coca Cola. De ontwikkelaars hadden duidelijk torenhoge ambities maar kunnen de verwachtingen niet inlossen. Wie houdt van games zoals Banishers: Ghost of New Eden of Avowed zal een fijne tijd hebben met Echoes of the End.
Pluspunten
- Mooie landschappen
- Juiste balans moeilijkheidsgraad puzzels
- Simpele game
Minpunten
- Te generiek
- Timing in combat zit niet goed
- Mist overal wat verfijning
