“DOOM: The Dark Ages is véél over-the-top bloederige fun”

Ik was er bij, 3000 jaar geleden toen Doom werd uitgebracht op PC en ook nu ben ik van de partij voor The Dark Ages. Wie had er ooit gedroomd dat de Doom franchise 25 jaar later nog relevant zou zijn? Ik alvast niet, maar toch zijn we hier aanbeland. The Dark Ages  – een first person shooter, hoe kan het ook anders –  ontdoet zich van alle online franjes en focust alleen op single player-geweld. 2025 is nog niet eens halfweg en het zal moeilijk worden om nog een game te vinden die meer bloederige fun biedt dan deze. Waarom? Dat lees je in mijn review van Doom: The Dark Ages.

Waarom Wel?

Doom is niet gedoemd

Technisch gezien is The Dark Ages een prequel op Doom uit 2016 en Doom Eternal waarin de Slayer het ditmaal opneemt tegen het hels gespuis in een middeleeuwse setting. Dat mag je overigens met een korrel zout nemen want de wereld van Doom ziet er toch aardig modern uit. Dit is een single player game net zoals het origineel en zijn voorgangers. En daar hoort natuurlijk een verhaal bij. De Slayer wordt ingezet in de strijd tegen een generaal uit de hel en zijn soldaten. Die duivelse slechterik wil niks liever dan komaf maken met de Slayer en zo de wereld naar zijn demonische hand zetten. Maar ik moet jullie uiteraard niet vertellen dat de Slayer niet zonder slag of stoot gaat liggen.

Onze zwijgzame held bindt de strijd niet alleen aan met zijn vuisten en wapens, hij krijgt ook een heuse mech tot zijn beschikking. Jaahaaa, dat lees je goed. De Slayer kruipt Pacific Rim-gewijs in een torenhoge robot om daarmee ass the kicken in the name of the Lord! Bij Bethesda moeten de ontwikkelaars gedacht hebben: wat is er nog cooler dan een reusachtige robot? Een gigantische draak met mechanische vleugels en een stel kanonnen op zijn hoofd misschien? CHECK! 

Glorieus over de top!

Gigantische robots, vliegende draken, je kan het zo zot niet bedenken of je kan het besturen in The Dark Ages. De game is zalig over de top. Het cartooneske geweld, de gierende gitaarriffen, de kleffe one-liners. Een droom die uitkomt. Om dan nog maar te zwijgen over het arsenaal aan guns. Alle klassiekers zijn aanwezig maar het is de meest recente toevoeging aan het arsenaal van de Slayer die het meeste indruk maakt. En het is geenszins wat je zou verwachten. Alle vorige DOOM games stonden in het kader van moorden, slachten en alles moet kapot. Wat vreemd dan ook dat in The Dark Ages de Slayer een schild krijgt.

Een wàt?  EEN SCHILD! Dat lees je goed, de killer der killers krijgt een heus schild en laat me jullie vertellen dat zo’n ding belachelijk veel fun is. Niet alleen hoef je veel minder als een randdebiel van links naar rechts te strafen, je kan het ook zoals Captain America werpen om een Imp, of een stel Impen, een kopje kleiner te maken. Het verandert de speelstijl veel meer naar een soort van tank build. Onstopbaar, onklopbaar en onkwetsbaar dankzij een gevarieerd wapenarsenaal en een schild dat toelaat om projectielen terug te kaatsten naar die lelijke helspawn. Een soort van satanistische padel!

Veel gelaagder dan je zou verwachten

Maar waar DOOM: The Dark Ages zich onderscheid van zijn concurrentie is in zijn variatie aan vijanden en de manier waarop ze moeten gemold worden. Niet alle wapens zijn even efficiënt tegen dezelfde vijanden. Switchen tussen je verzameling boomsticks is een noodzaak. En daar komt dan nog eens de strategie van het gebruik van je schild bij. Een wel getimede dodge of shieldbash maken het verschil op leven en dood. DOOM gaat er trouwens prat op om zich aan te paasen aan het niveau van alle spelers. En bovendien kan je je hele arsenaal upgraden met het goud, wat opnieuw zorgt voor een persoonlijke speelstijl en extra taktiek.

Ben je in voor een wat minder stevige uitdaging dan is dat perfect mogelijk door op éénvoudige wijze de juist sliders aan te passen. En heb je wat tijd nodig om in de game te geraken? No problemo, de progressie in DOOM zit er pal op. Op de juiste momenten worden nieuwe technieken uitgelegd in een mini-tutorial en ook nieuwe wapens (en het zijn er héél wat) worden mondjesmaat toegevoegd aan de virtuele rugzak van de Slayer.

Technisch perfect

Laat me jullie tenslotte nog even warm maken voor de indrukwekkende technische motor van de game. Niet alleen draait The Dark Ages als een goed geoliede machine, het ziet er ook nog eens erg mooi uit. Tijdens mijn playthrough kwam ik geen enkele bug tegen, iets wat een waarachtige zeldzaamheid is in de moderne gamesindustrie. De laadtijden op PS5 zijn nagenoeg onbestaande en de mechanics van de shooter staan zo scherp dat dit perfect ook een onlinemode zou mogen krijgen, maar waarom is die er dan niet?

Waarom Niet?

Niks online

Kan een first person shooter anno 2025 nog weggeraken met het ontbreken van een onlinemode? Geen Deathmatch, geen pvp, niks, nada, ziltch. Toch vreemd en eerlijk gezegd ook gewaagd. Want de laatste jaren vieren de live services games hoogtij. Niet zozeer bij de spelers, vooral ontwikkelaars en publishers lijken het nieuwe goud geroken te hebben. DOOM doet daar niet aan mee en geraakt er wonderwel mee weg, maar vervreemdt daarmee ook wel een deel van zijn doelpubliek. En hoewel ik geen fan ben van online shooters – ik ben oud en traag, oordeel zoveel je wil jonge snaak – had ik deze wel graag met een team van Slayers gespeeld. Desnoods niet tegen mekaar maar wel tegen de computergestuurde duivels uit de hel. En daarmee sluit ik naadloos aan bij het volgende topic.

Hoe hoog is de herspeelbaarheidsgraad van DOOM?

Een single player game met een story mode, kan je die eigenlijk nog wel herspelen? Je kent het verhaal, de plottwists zijn niet langer geheim, wat rest er dan nog om te herspelen. Daar hebben ze bij ID al jaren geleden iets op gevonden. Namelijk het verzamelen van bepaalde collectibles zoals goud, en lore en dat soort shit. Ik vrees echter dat dat niet genoeg zal zijn om de gemiddelde speler te doen terugkeren eens hij de story heeft uitgespeeld.

Klein verzoek

Trouwe lezers van mijn reviews, mijn lief dus, weten ondertussen dat ik al eens graag een verzoekje in de lucht stuur. Hopelijk komt het aan de oren van Bethesda/ID. Hoewel de finishing moves van de Slayer vandaag al erg cool zijn, had ik gehoopt op wat meer variatie vanaf het begin. Een lekkere voetstomp of een skullsplitter of één die echt héél vet is voor de hell lords. Ach ja, je weet maar nooit wie er meeleest.

Trailer

---