“Crown Wars: The Black Prince zorgde voor meer frustraties dan spelplezier”

Geschiedenis was een van mijn favoriete vakken op school, en turn-based tactics games behoren tot een van mijn favoriete genres. Crown Wars: The Black Prince tracht de geschiedenis van de Honderdjarige Oorlog (die eigenlijk 116 jaar duurde), met een twist, te verweven in een turn-based tactics game. Was het een aangename geschiedenisles of had ik beter gaan brossen?

In Crown Wars: The Black Prince dompelt Nacon ons onder in de Honderdjarige Oorlog. Tijdens deze oorlog bestrijden verschillende koninklijke families elkaar in bloederige conflicten. De inzet? De kroon van het machtigste koninkrijk van het Westen. Maar dat zou iets te simpel zijn. Dus duikt The Order op, een duistere organisatie die duidelijk andere plannen heeft. Aan jou om niet alleen de kroon, maar ook in samenwerking met de Brotherhood of Light, orde op zaken te zetten.

Waarom Niet?

Miserie troef!

Oei? Inderdaad, dit moet de eerste keer zijn dat ik een review begin met deze sectie. Waarom? Omdat ik ervan uitga dat een game af is en presentabel voor deze te koop wordt aangeboden. Dat is hier niet, en ik herhaal niet, het geval.

Ik kreeg te maken met een festival aan bugs, ontelbare Unreal Engine 4-crashes, en enemy turns die eindeloos bleven draaien. Op een bepaald moment werd ik helemaal zot. Mijn aanvalshond werd gedood en dat beest bleef de hele missie janken en schokken. En aangezien ik bijna op het einde zat, en in mijn opdracht ging slagen, had ik geen zin om opnieuw te beginnen. En dat is nog maar een greep uit het negatieve aanbod…

Maar dan, net voor het einde van de moeilijke missie: een zoveelste CRASH! Je wilt niet weten hoe luid ik gevloekt heb, maar ik ben er zeker van dat mijn buren (het raam stond open) het gehoord hebben. En dan heb ik het nog niet gehad over Extractions die niet werken, en het verdomde save systeem…

Lelijk!

Nu ik mijn fancy Acer Predator Helios NEO 18 gaming laptop speel ik weer meer pc-games. En uiteraard wil ik die graag in de mooiste grafische setting spelen. Maar hier gaat die optie niet hoger dan High. Met andere woorden: het spel ziet er lelijk uit. De omgevingen, gaande van forten en kastelen, tot dungeons, ondergrondse tunnels en (brandende) dorpjes zien er sfeerloos en onafgewerkt uit. Idem voor de binnenkant van de gebouwen.

Nochtans bewezen genregenoten als Classified: France ’44, Gears Tactics of King Arthur: Knight’s Tale dat het ook anders kan. Ook de personages, hun animaties en immer wederkerende quotes zijn een bron van frustratie.

Er is echter één pluspunt: dat zijn de animaties van de finishing moves. Wanneer iemand een tegenstander afmaakt, dan krijg je een heerlijk bloederige en gewelddadige animatie te zien. Mijn favoriet? Mijn aanvalsbeer die iemands strot doorbijt! De andere zijn ook wel nice om te zien. Ook de tussenfilmpjes en laadschermen zijn mooi, maar daar doe je het niet voor.

Waarom Wel?

Het familiedomein

Alles in Crown Wars: The Black Prince begint in je familiedomein. Hier stuur je jouw troepen aan en tracht je te regeren. Je domein omvat de Great Hall (waar je battles kiest), een prison, kapel (healen van je troepen), een marktplaats voor het aankopen van materialen, een forge (upgraden wapens en gear), een laboratorium (maken van potions) en het belangrijkste, de barracks. Door battles te winnen verdien je grondstoffen, zijnde goud, hout, leder en metaal. Deze kan je dan gebruiken om je gebouwen, wapens en gear te upgraden. En hoe hoger het level van je gebouwen, hoe meer je kan craften en upgraden.

Mix van turn-based combat en RPG

Net als in elke andere turn-based tactics game werk ook Crown Wars: The Black Prince met squads. Ik stel altijd een mix samen van een tank (Crusader), Beastmaster (inclusief aanvalshond of beer), een healer (alchemist) en afhankelijk van de situatie een (kruis)boogschutter of rogue-achtige unit. Het toffe is wel dat je twee squads kan uitbouwen.

Bovendien kan je door het levellen van je barracks extra companions inhuren om je troepen te versterken of aan te vullen wanneer je met doden of gewonden zit. Die doden zijn trouwens niet echt dood want in je kapel kunnen de gewonden healen en de doden rehabiliteren. Je bent ze dan wel voor een aantal dagen kwijt maar zoals gezegd kan je extra troepen aankopen.

Door gevechten te winnen verdienen je ventjes XP. Deze kan je dan gebruiken om hun skills uit te bouwen. Elke klasse heeft twee skill trees. Zo kan je de Crusader uitbouwen tot een Templar of een Inquisitor, je Flayer tot een Saboteur of Scoundrel, enzovoort. Bovendien ontvouwen ze op die manier ook speciale skills. Bouw dus een klasse en squad uit die het best bij je speelstijl past.

Daarbovenop kan je jouw units in deze Crown Wars: The Black Prince ook customizen. Kleuren aanpassen van kledij en huis, geslacht, gezicht en littekens, war paint aanbrengen, huidskleur en kapsel. Verwacht hier echter geen zotte dingen…

Tijdsdruk en keuzes maken

Alles wat je bouwt, upgrade, van plan bent en zelfs het healen van je personages in Crown Wars: The Black Prince heeft tijd nodig. Ook het reizen naar de locatie van een veldslag en terug vereist een aantal dagen. Hou hier ook rekening mee bij het plannen van je acties want de layout van je strategische map verandert mee. Zo is het mogelijk dat je beslist om een aantal dagen te wachten tot een bepaalde unit genezen is en weer mee op pad kan. Anderzijds geven die extra dagen de vijand tijd om zijn posities te versterken of zijn gebied uit te breiden.  

Idem voor het upgraden/craften van gear en wapens. Ga je wachten tot je armor op punt staat of je wapens sterker zijn, of trek je alsnog ten strijde? Het heeft allemaal een invloed op het verdere spelverloop, en het verhaal.

Idem voor de missies want bij sommige beschik je maar over een bepaald aantal moves om deze tot een goed einde te brengen.

Diversiteit aan missies

Zoals gezegd verdien je in Crown Wars: The Black Prince grondstoffen en XP door het voltooien van missies. En daar is zeker keuze genoeg. Je hebt veldslagen die verbonden zijn met het verhaal, aangevuld met Escorteermissies, Assassinations (kill en extract), Skirmishes, missies waar je een bepaalde vijandelijke unit moet gevangennemen, enzovoort. De missies die verbonden zijn aan het verhaal blijven altijd beschikbaar, de andere zijn slechts een aantal dagen (zie hierboven) beschikbaar. Snel wat XP en grondstoffen grinden of toch die verhaalmissie spelen?

Voor volk en vaderland

Dan de combat zelf. Zoals bij elke game in dit genre stel je eerst je troepen op. Ik maak ook hier altijd gebruik van de omgeving. High ground en dekking zijn King en Queen en ik probeer die te veroveren op de vijand. Wat ik altijd deed was ervoor zorgen dat ik eerst de vijandelijke ranged units uitschakelde en mijn eigen ranged units beschermde. Ik liet hen eerst zo veel mogelijk damage doen waarna mijn Crusader of Flayer hen afmaakte. Plaats ook altijd je Beastmaster en zijn, euhm, beast, samen. Dat levert extra mogelijkheden op.

Beschik je over gif- of fire-potions? Goed! Deze komen zeer handig van pas wanneer de vijand achter een houten wand of schutting schuilt. En hou ook health potions bij de hand want ook die zal je nodig hebben om jezelf/maatjes te healen. Net als jij beschikt ook de vijand over dodelijke extra’s als gif of perks als bleed. En geloof me, it sucks wanneer je net dat ene puntje te kort komt om je unit in leven te houden…

Ook hier werd nagedacht over interactie met de omgeving. Zie je een ballista of katapult staan, tracht die dan te veroveren voor de vijand dat doet. Altijd handig om zwaardere units te verzwakken of uit te schakelen, en tactisch voordeel te halen.

Jammer genoeg kan ik hier niet doen zoals in Classified: France ’44 en dat is stealth gewijs de vijand uitdunnen en dan de rest afmaken. Hier zijn het voornamelijk lijf-aan-lijf gevechten en hij die het eerst kan aanvallen, zal meestal ook winnen. Wat ik wel deed was gebruik maken van de Overwatch-functie, een van mijn favoriete features in dit soort games. Altijd tof om een nietsvermoedende vijand een zwaardslag te verkopen of een pijl door het hoofd te boren.

Eerlijk is eerlijk: de besturing in Crown Wars: The Black Prince werkt vlekkeloos en dankzij de positionering van de camera behield ik altijd een overzicht van de mappen.

Maar nogmaals het crashen, de bugs, en alle andere eerder aangehaalde frustraties maakten vaak dat de combat niet plezant was. Zeker die Extraction feature die meer dan eens foert zei, of het crashen van de game wanneer ik aan de winnende hand was in een moeilijke positie (en moest herbeginnen) zorgden ervoor dat ik niet veel speelplezier beleefde…

Trailer

---