“Classified: France ’44 had me meteen te pakken”

Ik ben een liefhebber van turn-based tactics games. Ik doe niets lievers dan lekker achteruitgezakt op mijn stoel mijn tactisch vernuft aanspreken, de situatie beoordelen, nadenken en mijn volgende move bepalen. Daarna is het aan mijn ventjes om mijn orders uit te voeren. Bijsturen waar nodig, herbeginnen als de missie faalt, of genieten als de missie slaagt. Wat kijk ik uit naar deze Classified: France ’44!

De missies in deze game zijn gebaseerd op Operatie Jedburgh. Dit was een geallieerde operatie tijdens de laatste jaren van de Tweede Wereldoorlog. Hierbij landden speciale eenheden per parachute of zweefvliegtuig achter de vijandelijke linies in Frankrijk, België en Nederland om sabotage- en guerrilla-acties uit te voeren tegen de Duitse bezetters en plaatselijke verzetsgroepen te organiseren. Altijd leuk om te weten voor geschiedenisliefhebbers, die ‘iets’ hebben met WOII zoals ikzelf.

Waarom Wel?

Je hebt maar 65 dagen…

Classified: France ’44 is een turn-based WOII tactics game die, zowel qua concept als gameplay, aanleunt bij een van mijn all time favorites, namelijk Commandos (1998 – 2006). Net als bij Commandos voer je ook hier het bevel over een squad special forces. Je taak is niet eenvoudig: landen in Normandië achter vijandelijke linies en samen met het verzet ervoor zorgen dat de Duitse troepen voldoende verzwakt zijn. De reden hiervoor: D-Day.

Goed om weten: je krijgt tijdens de campagne en de 45 missies, die allemaal gebaseerd zijn op waar gebeurde historische feiten naar aanloop van D-Day, 65 dagen de tijd om je opdrachten tot een goed einde te brengen. Slaag je niet in je opzet, of lukt het niet om die campagne in 65 dagen uit te spelen, dan is het maar de vraag of Operation Overlord kan/zal lukken… Het spel heeft immers verschillende eindes! Wil jij de mislukking van de landing in Normandië op je geweten hebben? Ik dacht het niet!

Heb je daarna de smaak te pakken, dan stopt het niet: Het zogenaamde Classified System geeft je toegang tot in-game tools om je eigen missies te maken en te delen met de community. (Iets wat ikzelf niet geprobeerd heb maar graag even meegeef.)

Uitgebreid teammanagement

Op overzichtskaart van noordwest Frankrijk, onderverdeeld in tien regio’s, kies je zelf welke van de beschikbare missies je wil aanpakken. Laat je je verleiden door de beloning, type missie of welke factie (Criminals, Gaullists of Radicals) je een handje wil helpen? Dat bepaal je zelf! Hou echter rekening met je hoofddoel: D-Day.

Daarna stel je een squad samen van vier strijders. Denk hier aan de XCOM- of Gears Tactics-aanpak: maak een keuze uit de beschikbare line-up van 8 ventjes, en de verschillende klassen die je ter beschikking hebt. Dit zijn de leader, support, heavy, scout en marksman. En al die ventjes hebben een achtergrond in het leger, bij het verzet of, waarom niet, in de criminaliteit. Het is tenslotte oorlog en dan is alle hulp welkom. Denk bij het samenstellen van je squad vooral goed na over de manier waarop je de missie wil aanpakken.

Ik koos in het begin voor een rotatie van mijn units. Waarom? Ze doen ervaring op en kunnen gewond of vermoeid geraken, en een tijdje buiten strijd zijn. Dan is het altijd handig om een vervanger in huis te hebben. Zo bouwde ik, net als voetbaltrainers dat doen, mijn vaste squad uit die op mekaar ingespeeld is. Het upgradesysteem, inclusief skills per personage, voor mijn units liet me bovendien toe om ze helemaal naar mijn hand, lees speelstijl, te pimpen. Door missies te voltooien verdien je XP, gear en wapens zodat je naar eigen smaak je team kan uitrusten. Yep, je kan je ventjes ook cosmetisch wat pimpen (verwacht hier niet te veel van), betere wapens geven en zelfs hun naam veranderen als je dat wil.

Ook belangrijk om weten is dat het moraal van je units (en die van de vijand) een grote rol speelt in deze game. Maak van de rustpauzes in het basecamp ook gebruik om met je strijdmakkers bij te praten en hun achtergrond te ontdekken. Dat heeft zo zijn voordelen.

Naast de missies kan je de teamleden die je ‘op overschot hebt’ ook een training laten volgen (voor extra XP), op verlof sturen om te healen/moraal bij te tanken of het verzet een handje te gaan helpen. Hou er dan wel rekening mee dat ze een tijdje niet beschikbaar zijn voor missies.

Niet geschoten is altijd mis!

Eén ding moet je onthouden in deze Classified: France ’44: de moraal! Elk schot telt. Zelfs als je mist verzwakt vuur het moreel van vijandelijke troepen wat het tij doen keren in het heetst van de strijd. En dat geldt omgekeerd natuurlijk ook! Mijn manier van aanpak? Stealth! Toch om te beginnen…

Bij elke missie, gaande van sabotage en spionage tot het vermoorden van een hoge Duitse pief of het bevrijden van een mogelijke compagnon, die ik aanving trachtte ik in het begin met stealth zoveel mogelijk Duitsers om te leggen. Om gaten in hun defensie te creëren, numeriek overwicht uit te buiten of om gewoon mijn ventjes zo ongezien mogelijk over het terrein te doen vorderen. En als mooie extra: goed voor hun moraal. Wat ik wel erg tof vind is vooral de variatie aan locaties en het feit dat ik helemaal zelf kan bepalen hoe ik die missies aanpak.

Maar stealth, gebruik die struiken, heeft ook een ander voordeel: door tegenstanders geruisloos met je mes af te maken, bespaar je ook op kogels. Die zal je wel nodig hebben eens de hel losbarst… Slaag je erin de Duitsers te Ambushen, dan krijg je gratis en voor niks, een extra beurt cadeau. En die kan soms heel bepalend zijn.

En voor wat het waard is: ik ben een absolute fan van de Overwatch-tactic. Mijn ventjes in een ideale positie zetten, als het kan volledige of halve dekking, en dan wachten tot de vijand in hun vuurlijn verschijnt. Zelfs bij het extracten hield ik altijd iemand in Overwatch om rugdekking te geven aan mijn team.

Tip van het huis: opgelet voor friendly fire! (En Sappers…)

Vingervriendelijke besturing

Normaal speel ik dit soort games altijd op pc. Dat is gewoon handiger vind ik. Deze keer moest ik het echter doen op Xbox Series X, en dat schrikte me aanvankelijk wat af. Maar het valt mee, al gaat het iets trager.

Je verplaatst en bestuurt je units met de sticks, de kaart draai je met je D-pad en acties uitvoeren doe je met je trekkers. Die acties variëren van het kiezen van en switchen tussen je wapens (inclusief aanvalsvuur), granaten en melee tot het openen van deuren, door ramen springen, goodies oprapen, explosieven plaatsen of prikkeldraad doorknippen.

Schakelen tussen mijn units deed ik dan met de schoudertoetsen. In het begin verliep dat allemaal wat stroef maar eens het in mijn vingers zat, voelde ik me precies majoor Richard (Dick) Winters. (Als je die mens niet kent, dan heb je niets met WOII)

Waarom Niet?

Schermvervuiling

Ik heb graag veel info op mijn scherm maar het moet nut hebben, overzicht bieden en vooral niet alom present zijn. Natuurlijk weet ik graag wat het hit percentage is van mijn aanvallen, hoe het met de moraal en gezondheid van mijn troepen gesteld is, enzovoort.

Maar als die informatie overdreven veel plaats van mijn scherm inpakt, waardoor ik bijvoorbeeld het overzicht verlies of geen goed zicht heb op de positie van de vijand, dan is dat vreed ambetant. Zeker als daardoor mijn ventje geraakt zou worden of ik door een verkeerde move de missie om zeep help.

Grafisch flets

Wat me ook opviel waren de fletse kleuren en dito graphics. Op de mappen waarop je speelt valt het allemaal nog wel mee. Het is enkel bij de animaties die gepaard gaan met het uitvoeren van je aanval dat het precies onscherp en flauw overkomt. Het is niet storend maar het zorgt ervoor dat de beleving wat minder is. Duitse soldaten, of zelfs mijn eigen crew, had soms zelfs hun wapen achterstevoren of ondersteboven vast.

Trailer

---