“Slender: The Arrival is bij aankomst ten dode opgeschreven”

Voor de 10^de verjaardag van Slender: The Arrival komt Blue Isle Studios met een lijvige update. De game werd niet alleen visueel in een nieuw jasje gestoken. We krijgen ook een nieuw hoofdstuk voorgeschoteld en dat allemaal op tijd voor Halloween. Tijd om te griezelen!

Waarom Wel?

Wie of wat is Slender?

Slender – ook gekend als de Slender Man –  is een personage dat als creepypasta (een griezelig internet kortverhaal) in 2009 ontstond tijdens een fotowedstrijd. De bedoeling van de wedstrijd was om foto’s te bewerken zodat er iets bovennatuurlijk op te zien was.

Eén van de deelnemers voegde een grote man toe met griezelig lange armen en een gezicht zonder ogen, neus of mond. De kinderen die met deze reus op de foto stonden afgebeeld, zouden kort daarna verdwijnen. De creepypasta sloeg aan en zo werd een angstaanjagende legende geboren. In 2013 volgde er een game waarvan we dus nu een decennium later een update krijgen.

Simpel maar angstaanjagend

Het verhaal van de game is eenvoudig. De Slender Man zit je op de hielen. Om aan hem te ontsnappen dien je 8 pagina’s te vinden, die verspreid liggen over 11 locaties. Als naamloos personage wandel je hiervoor door de bossen, velden en een verlaten fabriek. De game voegt als extraatje, ten opzichte van het origineel, nog een ondergrondse locatie toe. Je hebt geen wapens om je te verdedigen tegen de Slender Man. 

Het enige wat de game je geeft zijn je benen om weg te lopen en een zaklamp om in zijn ogen te schijnen. Niet erg handig wanneer je vijand er geen heeft. Zonder kaart en zonder gevoel van richting loop je doelloos van de ene locatie naar de andere. De belangrijkste gameplay zit hem in de zoektocht naar die verdoemde 8 pagina’s en daarvoor dien je elke hoek van de map grondig uit te kammen.

Waarom Niet?

De hype voorbij

Hebben we anno 2023 nog een remaster nodig van een game die in 2013 al niet al te best was? Het eerlijke en vooral ontnuchterende antwoord op die vraag is: nee. De hype rond Slender Man was in 2010 al uitgedoofd. En het origineel of deze remaster zal daar geen verandering in brengen. De game brengt gewoon te weinig.

Grafisch is het geen hoogvlieger ondanks het extra opsmukwerk van Blue Isle Studios en de gameplay die is bijna onbestaande. Leg je Slender: The Arrival naast pakweg een Outlast of meer recent naast een Ad Infinitum (lees onze review hier) dan schiet de game schromelijk te kort op alle vlakken. The Arrival voelt eerder aan als een halfbakken studentenproject dan een volwaardige game.

Doelloos rondjes lopen

Ondanks dat Slender zijn stinkende best doet om een angstaanjagende sfeer op te roepen, wordt de game te vaak onderbroken door die ronduit vervelende zoektocht. In essentie wordt The Arrival één grote fetchquest. En er zitten te weinig mechanics in de game om die interessant te houden.

Er zijn maar twee acties die je als speler kan uitvoeren: een kast of deur openen en weglopen. Dat is gewoon te weinig. Het ontbreken van een map is een doelbewuste keuze het verstrekt het gevoel om gedesoriënteerd te zijn. Maar dat gevoel slaat snel om in frustratie wanneer je de weg kwijt bent of voor de 12^de keer naar dezelfde plaats terugkeert.

Geen dreiging, geen verhaal

Maar bovenal straalt de game te weinig dreiging uit. De Slender Man staart vooral vanop afstand en wanneer hij dichter bijkomt, begint het scherm onophoudelijk en irritant te schudden. Iets wat meer op een technisch probleem lijkt dan op een angstaanjagend feature. Komt daarbovenop nog eens dat je de game op een goeie twee uur uitspeelt en dan wordt het wel héél moeilijk om deze aan te raden.

Trailer

---