“Ik ben meer dan ooit bang en sceptisch voor de multiplayer van Call Of Duty: Modern Warfare 3”

Call Of Duty: Modern Warfare 2 was in 2009 dé COD die voor mij alles naar een hoger niveau knalde. Het was de COD die me voor het eerst echt honderden uren kon bezighouden en de multiplayer was gewoon topkwaliteit. Meer zelfs: het is de game waarin ik heel wat van m’n real-life vrienden die ik vandaag nog steeds ken heb ontmoet. Het is ook deze titel die de grondsteen van het succes van COD anno 2023 moet vormen, vreemd genoeg. Hoe speelt de multiplayer béta van Call of Duty: Modern Warfare 3?

Jeugdsentiment

Afgelopen weekend kon ik uitgebreid aan de slag met de Beta van Call Of Duty: Modern Warfare 3. Wat deed het deugd om terug te knallen in de klassieke maps Favela, Skidrow, Estate en Rust. Voor wie het nog niet weet: MW3 zal álle originele maps van MW2 uit 2009 gemoderniseerd in deze game brengen. Dat betekent langs de ene kant: hoera, allemaal geweldige toppers! Maar langs de andere kant: godmiljaar, geen originele content.

Het is dus best lastig om een eenduidige mening te vormen over deze Beta zonder te vervallen in jeugdsentiment. De gekende maps zijn mooi modern gemaakt zonder er “wauw” uit te zien. (Het blijft COD en geen Battlefield.) Er zijn kleine, subtiele aanpassingen die het vers houden. De gunplay is uiteraard anders en vooral “simpeler”. Dat is helaas géén goed nieuws: heel wat geweren schieten hetzelfde en kennen verrassend weinig recoil. 

Niks origineels 

Het mag duidelijk zijn dat Activision volledig de kaart van het jeugdsentiment trekt. Dit is de eerste COD ooit (na 20 games!) die geen énkele originele multi-map op launch zal tellen. Het blijft een vreemde constatatie. Uiteraard is het team ook bezig met Warzone 2.0 en is er dankzij Treyarch een zombie-mode, maar hierdoor stel ik enkel méér vragen.

Warzone 2.0 is intussen een volledig op zichzelf staand geheel en meng ik dus niet in deze preview. Het is wel steeds moeilijker om onderscheid te maken, aangezien COD zijn game-naam op consoles nu ook heeft aangepast naar simpelweg “Call Of Duty”. Het is pas in-game dat je navigeert naar één van de vele games in hun universum. Dat noem ik eenheidsworst, en zo begint het helaas ook aan te voelen.

De geruchtenmolen gonst 

Zonder originele maps is er één hamvraag: is dit nu écht een volwaardige nieuwe titel? Er doen laagdrempelige geruchten de ronde dat deze versie eerst als DLC-bundel zou uitkomen, maar dat men voor verkoopcijfers toch anders besloten zou hebben. Ik zal niet claimen dat dit gerucht waarheid is, maar het is wél het gevoel dat je meekrijgt. Er lijkt nog nooit zo weinig verschil te hebben geweest tussen de nieuwe en de vorige COD. 

Ook de zombie-mode lijkt te teren op elementen van de Warzone-map, waardoor de hutsepot enkel smakelozer wordt. Op een persoonlijke noot voeg ik graag toe dat ik het simpelweg ver – schrik – ke – lijk vind dat de maps van de originele MW2 nu in MW3 zitten en niét in de MW2 van vorig jaar. Respecteert er dan echt niemand nog de ongeschreven waarden, normen en logica?

Hoe speelt het dan?

Je kan het allemaal bestempelen als randzaken en je simpel de vraag stellen “maar spéélt het niet gewoon lekker?” En het antwoord is: best wel. Het lijkt me zeker niet de beste COD-ervaring in jaren te worden, maar een oké gameplay-ervaring gemixt met legendarische maps zorgt wel voor heel wat uren plezier. Het is geen origineel concept dat tonnen respect verdient, maar het werkt wel.

De Ground War-modus kon me (zoals in eerdere games) maar matig bekoren. COD moet het ondanks alle probeersels online nog altijd hebben van z’n hyper kinetische 6v6 matches waarbij je elke tien seconden in de actie gesmeten wordt. Vérse actie, daarop moeten we blijkbaar nog een hele poos wachten. Maar solide actie, die is absoluut present.