“EA heeft met Wild Hearts een fantastisch nieuwe IP afgeleverd”

Je weet dat je een succesformule in handen hebt, als andere ontwikkelaars je ideeën in andere games overnemen. Die gedachte moest wel door het hoofd van de Monster Hunter-ontwikkelaars gegaan zijn toen Wild Hearts aan de wereld getoond werd. De gelijkenissen zijn niet te vermijden, maar gelukkig slaagt Wild Hearts er ook in meer dan een simpele kloon te zijn.

Waarom Wel?

Grinden en craften

Net als in de Monster Hunter-reeks zit er in Wild Hearts een heel verslavende loop van materialen vergaren en daarmee een reeks aan vette wapens en harnassen te kunnen maken. De levendige wereld exploreren en stenen mijnen of insecten verzamelen kan je een rustgevende tijd bezorgen, terwijl je voor de actie uiteraard op de vele Kemono mag gaan jagen. Hierbij moet je specifieke lichaamsdelen als doelwit uitkiezen om de juiste materialen te verzamelen voor je upgrades. Een iets overzichtelijkere UI dan Monster Hunter maakt het een plezier om hier uren aan te spenderen.

Karakuri als exploratiemiddel en vechtstrategie

De grootste troef die Wild Hearts beschikt tegenover Monster Hunter zijn de zogenaamde Karakuri. Dit zijn allerlei objecten en mechanismen die je via thread zo kan optoveren, en die je van het begin tot het eind enorm van pas zullen komen bij alles wat je doet. Tijdens het rondlopen kan een Karakuri je helpen een harpoen af te schieten, waarmee je zo enorme afstanden van hoog tot laag in een paar seconden kan overbruggen. Er zijn talloze Karakuri die voor heel wat andere doeleinden gebruikt kunnen worden.  Torens kunnen de monsters in de buurt detecteren, je kan een tent opzetten waar je maar wil, een grote ventilator kan je de lucht insturen en nog zoveel meer.

Daar eindigt het nut van de Karakuri nog niet. Ook tijdens de gevechten tegen de brute vechtmachines die ze in deze game Kemono noemen, komen deze mechanismen enorm goed van pas. Een Kemono die op bomen klimt, kan je bijvoorbeeld wegkatapulteren met een enorme hamer. Of je kan een rennend everzwijn blokkeren door een grote poort uit het niets te toveren.

Pittige gevechten in je eentje of met meer

De zwakke plekken voor iedere Kemono ontdekken en exploiteren is essentieel om ieder van deze monsters te kunnen vloeren. Wild Hearts laat er geen gras over groeien en stuurt je al snel in het pad van enkele bloeddorstige monsters die je zullen vellen als je niet goed oplet wat je doet. Nagenoeg het vierde hoofdgevecht in Wild Hearts liet mij al een quest falen met mijn vrienden, terwijl ik de keren dat ik een quest gefaald ben in Monster Hunter op één hand kan tellen. Monster Hunter is al geen gemakkelijke game, maar Wild Hearts doet daar nog een schepje bovenop. Denk hier dus aan als je een aanschaf overweegt.

Om de gevechten iets draaglijker te maken, raad ik je aan om de game in co-op te spelen. Net als Monster Hunter is Wild Hearts hiervoor gemaakt, en het is simpeler dan ooit om een andere speler op te roepen of met je vrienden samen te spelen. Ik moet overigens de ontwikkelaars een pluim geven om cross-play multiplayer aan de game toe te voegen, iets dat Monster Hunter ook ongetwijfeld zou kunnen gebruiken. In online multiplayer zijn de gevechten pas echt nagelbijtend, aangezien drie sterfgevallen in je party voor een game-over kunnen zorgen. Met één van de lastigere Kemono kan dat heel goed in één klap gebeurd zijn.

Waarom Niet?

Gedateerde textures

Op visueel vlak werd ik helaas niet wild van Wild Hearts. De omgevingen zijn ongetwijfeld sfeervol, en het ontwerp van de verschillende monsters durf ik zelfs subliem te noemen. Kijk je in detail, dan merk je echter snel op dat de lage resolutie textures de game gedateerd laten ogen. Vuur of explosies lijken alsof ze van een PlayStation 3-game komen, wat toch wel het cinematische effect van de gevechten verloren laat gaan.

Lichte performantieproblemen

Ik mocht Wild Hearts op de PlayStation 5 reviewen en ik moet zeggen, ik had maar een handvol problemen met de performantie. Tijdens mijn wandeltochtjes door de stad merkte ik de framerate even dippen, en dat gebeurde ook een aantal keer op de meest hectische momenten met meerdere spelers in online multiplayer. Op de pc blijken er echter veel meer problemen aan de hand te zijn met performantie, dus let op voor je kiest op welk platform je Wild Hearts wil spelen. Op de PlayStation 5 valt het reuze mee hoe vaak de performantie roet in het eten durft gooien.

---