“Samaritan bewijst dat er nog plaats is binnen het superheldengenre”

Of je nu van zijn films houdt of niet, het valt niet te ontkennen dat de ondertussen 77-jarige Sylvester Stallone een handvol iconische personages heeft vertolkt in zijn lange carrière. Denk maar aan de eeuwige underdog Rocky Balboa of de misnoegde Vietnam veteraan John Rambo. In zijn nieuwste prent duikt hij onder als gewezen superheld Joe. En of die rol even memorabel is als zijn vorige, lees je in de deze review.

Waarom Wel?

All you need zijn rollende spieren

Zoals vaak in Stallones’ films is het verhaal van de flinterdunne soort. Wanneer 13-jarige Sam ontdekt dat zijn mysterieuze buurman mogelijk de dood gewaande superheld Samaritan is, trekt hij op onderzoek. Onvoorzichtig als hij is, belandt de jonge kerel in de duistere onderbuik van Granite City en stoot hij op de reïncarnatie van Samaritan’s oude aartsrivaal Nemesis. En om diens snode plannen te stoppen, wil hij zijn buurman dus letterlijk en figuurlijk ontmaskeren.

De rol van superheld lijkt op het lijf te zijn geschreven van Stallone: hij speelt hij al zijn hele carrière dit soort personages. Als oude getormenteerde man, die in opmerkelijk goeie fysieke conditie is trouwens, wil hij het verleden vergeten en vooral gerust gelaten worden.  Joe, zoals zijn personage heet in de film, brengt zijn dagen door met dumpster diven en de oude elektronica die hij kan vinden lapt hij met veel plezier op om vervolgende te verpatsen in het lokale pandjeshuis. Joe sluit zijn ogen voor de misdaad om hen heen, maar wanneer zijn nieuwsgierige buurjongen Sam een paar stevige tikken krijgt, kan hij niet langer van aan de zijlijn toekijken.

Minder blits dan Marvel of DC

Samaritan is in vergelijking met zijn Marvel- of DC-broeders en zusters een veel simpelere film. Er zitten geen complexe verhaallijnen in en er zijn geen duizenden verwijzingen naar andere helden. Het is een hele verademing om terug naar de kern te keren van wat superhelden films zo aantrekkelijk maakt. En dat is de good guy die mept op de bad guy. Die eenvoud is typerend voor Stallone’s carrière en wordt in de hele film doorgetrokken. Geen intergalactische strijd tussen de sterren maar wel een goeie ouwe knokpartij in een vuil steegje. Geen flashy high-tech kostuum dat alles voor je doet behalve koffiezetten, maar wel een degelijk armor dat je beschermt tegen een gemene klap. En geen toverkrachten maar wel oerdegelijk spierkracht en een kogelvrije huid. Eenvoud is wat Samaritan typeert en siert.

De film doet meer dan eens denken aan de betere actiefilms van de jaren 90. Vooral dankzij zijn eenvoudige structuur, zijn voorspelbare opbouw en einde. Gegrond in veel meer realisme dan Marvel-films doet hij vaak denken aan de wereld van Nolan’s Batman trilogie. En Joe als personage lijkt erg hard op Logan. Je weet wel, die uitstekende Wolverine film.

Waarom Niet?

Special effects missen punch

Wat bezielt een relatief onbekende studio om anno 2022 in godsnaam een superhelden film te maken? Disney is al meer twintig jaar oppermachtig en beschikt overs zulke astronomische bedragen dat er menig Afrikaans land mee kan gevoed worden. Bovendien is het een genre dat vraagt om grote zakken geld. Special FX zijn namelijk niet gratis. Samaritan is een film die onvermijdelijk zal vergeleken worden met zijn tijdsgenoten en dan schiet hij op bepaalde vlakken schromelijk te kort.

De effecten zien er niet bepaald goedkoop uit maar missen wel wat punch. En de kostuums van zowel onze held als zijn aartsrivaal zijn niet meer dan geschilderde hockeymaskers en een stel stoere jeans. Het publiek is ondertussen gewend aan heel wat meer dan dat.  Dat maakt van Samaritan geen slechte film maar het bewijst wel dat het genre geëvolueerd is. Je kan de film het beste vergelijken met het drinken van een Heineken nadat je net een heerlijk frisse Jupiler hebt gedronken. Ja, het zijn beide bieren maar het één is wat slapper dan het andere.

VERDICT

6

Wat Samaritan bewijst is dat er nog plaats is binnen het superheldengenre voor andere spelers dan Marvel of DC. Dat een ouder wordende held nog steeds één laatste gevecht in zijn broze lijf heeft en dat je daar een goeie film uit kan puren. Maar ook dat je geen honderden miljoenen nodig hebt om een superhero flick te maken. Samaritan kan niet tippen aan de kwaliteit dat Disney consistent aflevert maar is wel moeiteloos beter dan de meeste DC-films. Dus fans van heldenfilms mogen deze niet links laten liggen. En ook niet rechts.

Pluspunten
+ Eenvoudige heldenfilm
+ Stallone als 77-jarige held
+ Korte speelduur

Minpunten
– Te eenvoudig voor moderne heldenfilm
– Weinig memorabele personages
– Geen Marvel of DC

Samaritan
Beschikbaar vanaf 26/08/2022
Beschikbaar op Amazon Prime Video
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Uitstekend
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door BrunoB

In het gezegende jaar 2000 verliefd geworden op JRPG's dankzij het fantastische Final Fantasy VIII op Playstation 1 en sindsdien fervent console gamer. Kijkt meer horrorfilms dan gezond is en koopt teveel speelgoed voor zijn kat Gandalf.