“Het unieke concept en de swingende gameplay zijn de troeven van Rollerdrome”

Rollerdrome

Het jaar is 2030. In een wereld vol wantrouwen en corruptie probeert een luguber bedrijf de wereld op z’n kousenvoeten over te nemen. Matterhorn, het achterbakse bedrijf, probeert z’n malafide praktijken bij het grote volk te verdoezelen door een gigantisch populaire nieuwe sport op poten te zetten: Rollerdrome. Het doel? De aandacht van pers en media richting de sport te trekken zodat het corrupte legertje Matterhorn-elites in alle rust hun gang kunnen gaan. Jij neemt de rol aan van Kara Hassan, een dame die vastberaden is de complotten bloot te leggen door het op te nemen in de Rollerdrome zélf; al kan dat haar leven kosten…

In Rollerdrome worden enkele hoofdspelers à la Karan Hassan in de arena gegooid als echte gladiatoren om het vervolgens op de nemen tegen de thuisstrijders van de desbetreffende arena. Aanvankelijk krijg je een arsenaal wapens aangemeten en een paar rolschaatsen; that’s it. Vervolgens is het aan jou om de tegenstand op wieltjes omver te maaien. Ammunitie verdien je door allerhande tricks uit te voeren en daarvoor beloond te worden door de Rollerdrome-jury. Hoe cooler de combo, hoe meer ammunitie je krijgt. En dat zijn grofweg de spelregels; halsbrekende stunts uithalen om te overleven in een skate-arena vol thuisstrijders met wapens. Je zou kunnen stellen dat het The Hunger Games op wieltjes zijn.

Op zijn Roll7’s

Wie de ontwikkelaar achter Rollerdrome kent, weet dat Roll7 al enkele leuke en unieke kleppers op zijn naam heeft staan. Vooral hun laatste titel, OlliOlli World, scheerde hoge toppen. Een side-scroller waarbij combo’s centraal staan was nu niet meteen zo’n uniek concept, al was de uitwerking ervan van de bovenste plank. De gameplay swingde de pan uit en het grafische stijltje wist iedereen wel te bekoren. Met Rollerdrome liggen de kaarten wat anders; het concept waarop de game gebouwd werd is namelijk iets geheel nieuws. En wie mij kent, weet dat experimenten wel gesmaakt worden ten huize Scheirlynck.

Rollerdrome kun je enerzijds wat vergelijken qua gameplay met de goede ouwe Tony Hawk Pro Skater-games; zowel op vlak van controls als de challenges die je doorheen een level tot een goed einde moet zien te brengen. Je skate in een dedicated locatie om daar wat stunts uit te halen, hoge combo-scores te behalen en een tiental challenges tot een goed einde te krijgen. Er is echter één groot verschil en dat is het feit dat er deze keer lood-pompende vijanden op het parcours vertoeven. Als beloning voor de tricks die je uitvoert krijg je punten én ammunitie die gebruikt kan worden om de thuisstrijders omver te knallen.

Herspeelbaarheid troef

Net zoals de ontwikkelaar dat bij OlliOlli World deed, werd er opnieuw sterk ingezet op de herspeelbaarheid van de levels. We worden sterk aangemoedigd om de levels keer op keer opnieuw te spelen om zo de ultieme high score te behalen of alle challenges te completen. Daarnaast wordt het geheel ook voorzien van een duister achtergrondverhaal waarbij Matterhorn de wereld in zijn greep probeert te krijgen. De game oogt zeer filmisch (en dan heb ik het niet alleen over de indrukwekkende slow motion-momenten) vanwege de geniale camerastandpunten en de tussenfilmpjes die vervangen werden door kleine point-and-click levels die het achterliggende verhaal blootleggen.

Ook het stijltje op zich weet me te smaken; een soort cartooneske meets de Michel Vaillant-strips-stijl weet me keer op keer van mijn sokken te blazen. Vooral wanneer ik het slow motion-luik in de lucht activeer om zo op z’n Cole Cassidy’s (voormalig Jesse McCree uit Overwatch) vijanden neer te halen, valt mijn mond keer op keer open. De physics kloppen gewoonweg altijd; ik kon ontwikkelaar Roll7 nooit betrappen op een verkeerd plooiende elleboog of knie. Hoe exotisch de sprong ook is die ik uitvoer; keer op keer zijn de slow motion shots waarheidsgetrouw en oogverblindend.

Een verfrissende toets

In de preview kon ik met de eerste zes levels van de game aan de slag. Zoals ik reeds vermeldde gebeurt dat op zijn THPS’s; ik krijg stuksgewijs arena’s voorgeschoteld met een tiental challenges die op hun beurt nieuwe arena’s unlocken. Die challenges zijn zeer uiteenlopend; gaande van het verzamelen van alle combo-tokens of de gespecificeerde highscore behalen tot een vijand neer te knallen vanuit een wallride. Die vijanden komen trouwens voor in alle vormen en maten. Zo heb je bijvoorbeeld venijnige scherpschutters die ervoor zorgen dat je met de O-toets een stunt vroegtijdig moet afbreken om kogels te ontwijken. Ook thuisstrijders met een knuppel of een futuristisch lasergeweer zijn van de partij; het gespuis is van alle markten thuis.

Daartegenover staat een arsenaal wapens dat je zelf kan selecteren doorheen de levels. Ergens halfweg de preview wist ik naast mijn pistolen en shotgun een grenade launcher te bemachtigen. De wapens maken de daaropvolgende levels een stuk leefbaarder voor jou, maar maken het tegelijkertijd ook mogelijk om terug te keren naar de eerste levels om daar die enkele challenges of high scores tot een goed einde te brengen.

De gameplay waarin het geheel omhult zit swing écht als een tiet; Roll7 heeft duidelijk ingezet op de mechanics en controls waardoor de rolschaatsen quasi 1 op 1 geprojecteerd worden op mijn controller. Ook de DualSense-features zoals sound, vibraties en de haptic feedback komen volledig tot zijn recht in Rollerdrome. De levels zelf voelen daarbij aan als een evenwichtsoefening waarbij je challenges en high scores in evenwicht moet houden met in leven blijven.

Kale omgevingen en gebrek aan multiplayer

De preview-sessie gaf een vrij goed beeld van het concept waardoor ik al snel de link ging leggen met THPS. Jammer genoeg zijn de arena’s bijlange niet zo levendig en kleurrijk als die uit de Pro Skater-games. Omgevingsgewijs oogt het allemaal wat dood; een kale skate arena of enkele pools en ramps in Antarctica geven mij niet dezelfde vibe uit de THPS-games. Uiteraard is dat normaal ook; er moet minder afleiding zijn om te kunnen focussen op de thuisstrijder. Hoe dan ook mis ik een tikkeltje levendigheid in de maps.

Daarnaast ontbreekt het hem ook aan personalisatiemogelijkheden tout court. In tegenstelling tot wat Roll7 in OlliOlli World liet zien, kan ik mijn personage (althans in de preview) niet naar mijn hand zetten. Een gemiste kans naar mijn mening; de challenges lenen zich namelijk perfect om een beloningssysteem met cosmetics op poten te zetten. Ook het gebrek aan een multiplayermodus schort wat, al besef ik dat met al de slow motion-elementen het quasi onmogelijk wordt om alles vakkundig te implementeren in een multiplayer.

VERWACHTINGEN

Ik kijk alvast uit naar 16 augustus om dan aan de slag te gaan met de volledige versie van Rollerdrome. Het unieke concept, de THPS-achtige mechanics en -speelstijl gecombineerd met de swingende gameplay kregen mij alvast warm voor de volledige Rollerdrome-versie. Wie weet leest een ontwikkelaar hier mee en leest hij mijn puntjes van kritiek waarna hij die vakkundig countert met een kleine patch? Ik laat jullie in augustus alvast weten hoe de uiteindelijke game rolt!

Rollerdrome
Beschikbaar vanaf 16 augustus 2022
Beschikbaar op
PlayStation 4 / PlayStation 5 / PC
Gespeeld op
PS5

Gepubliceerd door Ardtieboy

Een paarse Game Boy Color en Pokémon Red deden de vonk zo'n 16 jaar geleden overslaan. Sindsdien vertoeft Ard menig avond voor zijn consoles om er helemaal op los te gaan, liefst zonder al te veel nadenken. Games die hem geregeld doen gniffelen staan bij Ard op de bovenste plank. Het is dan ook niet vreemd dat titels zoals Borderlands, Destiny, Animal Crossing en Hearthstone op zijn shortlist staan. Verder hackt en programmeert hij zich door het leven met Nalu 🐶 aan zijn zijde.