“Destiny 2: The Witch Queen is verplichte kost voor elke Destiny 2-speler”

Februari 2021. Naast het feit dat er een lockdown boven ons hoofd hangt, komt Bungie met nog meer slecht nieuws op de proppen. The Witch Queen; de lang verwachte uitbreiding voor Destiny 2 wordt met maar liefst zes maanden uitgesteld. Gooide Covid-19 roet in het eten? Was Bungie bang voor een doemscenario à la Cyberpunk 2077? God knows wat er aan de hand was, de trouwe Guardians in Destiny waren de dupe. Een jaar later ligt de uitbreiding dan toch in de virtuele winkelrekken en wat blijkt? Het was de extra wachttijd meer dan waard!

The Witch Queen is een uitbreiding die leeft en constant nieuwe content vrijgeeft (zoals de Vow of the Disciple-raid) en dus nog niet alles vrijgeeft vanaf dag 1. Beschouw deze review dus als een snapshot van hoe de uitbreiding er uit ziet na één week speeltijd

Waarom Wel?

Storytelling van de bovenste plank

Het verhaal in de Destiny-franchise blijft voor mij toch steeds een hekel punt. Hoewel Bungie hardnekkig aan zijn originele cast en hoofdverhaal trouw blijft, bleef het tot voorheen voor mij moeilijk om te volgen. Het feit dat er ondertussen vier novels bestaan van om en rond 200 bladzijden maakt duidelijk dat het verhaal achter de franchise behoorlijk goed gefundeerd en op zijn zachtst gezegd complex is. Met de Witch Queen is dat niet anders; opnieuw krijgen we oude bekenden te zien en worden er links gelegd die we nooit hadden zien aankomen. Ook komt er een nieuwe en tegelijkertijd oude bekende terug als antagonist; Savathûn, The Witch Queen.

De Hive-god (tevens de zus van Xivu Arath en Oryx, the Taking King) is op de één of andere manier aan The Light geraakt, het meest kostbare goedje in het Destiny-universum, en heeft haar zinnen op de Traveler gezet. Als speler beland je voor het eerst in een verhaal waar onderlinge intriges en achterliggende frustraties tussen verschillende personages aan het oppervlak komen.

Voor het eerst heb ik het gevoel dat Zavala en Ikora échte mensen zijn die vol angst en twijfel zitten en simpelweg ook niet weten wat er aan de hand is. Ik leef ergens mee met hen en wil ook echt mijn beste beentje voor zetten om uit deze impasse te geraken. Het verhaal achter The Witch Queen-uitbreiding is geen flauw stukje dat aan het geheel werd gebreid. Integendeel; alle voorgaande content moest verteld worden alvorens dit magnum opus te kunnen aanvatten. Laat dat vooral nieuwe spelers niet afschrikken; de storytelling is van de bovenste plank waardoor je – mits wat wikis tussendoor – relatief snel de draad kan oppikken.

The Lucent Brood

Bungie durfde in het verleden al eens oude vijanden uit de kast halen om ze met een nieuwe likje verf terug in de game te vlammen. Aanvankelijk boezemde het feit dat de nieuwe Lucent Brood-vijanden een Hive-variant zijn mij dan ook wat angst in; zouden ze het weer durven doen…?

Mijn angst bleekt allesbehalve gegrond, daar de Lucent Brood écht wel andere vijanden zijn. Het gespuis werd namelijk door Savathûn zelve voorzien van The Light, wat betekent dat vijanden – net zoals wij – ook een stuk steviger in hun schoenen staan. Meer zelfs; de elite onder The Lucent Brood beschikken over de Super-krachten die wij als Guardian ook bezitten. Geloof me; de eerste keer dat een Lucent Brood zijn Super Ability cast, doe ik het in mijn broek.

Zit ik in het PvP-gedeelte van de game? Het kan toch niet dat een Hive Acolyte omringd wordt door een extra Light-schild? Ik sla eventjes helemaal door wanneer ik zie dat de elite Hive – net zoals wij – een Ghost dropt wanneer hij het loodje legt. Toen ik de eerste keer het voorgaande fenomeen met opengesperde mond observeerde, leerde ik een waardevolle les.

De Ghost in kwestie moet namelijk binnen de 10 seconden verpulverd worden, of het onding spawnt gewoon opnieuw! Dat aspect geeft een interessante insteek op jouw speelstijl; je moet het verpletteren van de Ghost goed plannen tussen het killen van mobs door. Een aangenamere Ghost die zijn opwachting maakt in de uitbreiding is Fynch. Fynch is een gecollaboreerde Hive-Ghost die net zoals Cayde indertijd geregeld een mopje maakt tussen het serieuzere werk door; een onmisbaar element in een Destiny-verhaal.

Gameplay-gewijs uniek in zijn soort

Ik dreig het soms te vergeten, maar tot op vandaag is er geen enkele game die doet wat Destiny ook doet. Bungie levert met The Witch Queen een verhaal op dat tegelijkertijd dieper en toegankelijker is dan ooit, een gameplay-ervaring die zo smooth is dat de pot Vaseline op jouw nachtkastje er iets van kan leren én dat allemaal op zes platformen die naadloos in elkaar overgaan. Toen Sony enkele weken geleden bekend maakte dat het Bungie over kocht, vonden velen dat een scheet in een fles. Ik daarentegen denk dat Sony een briljante zet heeft gedaan als je ziet van Bungie hier aflevert op vlak van IP en technisch kunnen.

Bref, genoeg over de Destiny-franchise, terug naar The Witch Queen. De uitbreiding levert acht volwaardige missies af die het verhaal van Savathûn en het gestolen Light vertellen. Voor het eerst in een uitbreiding voelen de missies aan als kleine maar volwaardige Dungeons. Waar voorgaande uitbreidingen mij missies voorschotelden met een diepgang die valt te vergelijken met die uit een Peppa Pig-aflevering, brengt The Witch Queen tonnen diepgang. De levels zijn stukken verticaler opgebouwd, er bevinden zich volwaardige puzzels doorheen de niveaus én doorheen de missie zijn er enkele tussenstops die jou een loot chest voorschotelen waar dat voorheen slechts één kist op het einde was. Dat alles werd quasi perfect geïntegreerd; ik spotte geen enkele glitch, bug of onlogisch element in het level design. Wat zijn deze missies één voor één echte parels.

Maar er is meer! Het nieuwe verhaal kan in twee categorieën worden verorberd; classic of legendary. Die laatste modus zorgt ervoor dat er (net zoals in de Nightfall) verschillende modifiers worden geactiveerd die het jou moeilijk proberen te maken. Ook wordt jouw personage in de legendary-modus gecapped tot een zeker Light-level; wat wel een opvallende keuze is. Dit zorgt er namelijk voor dat je na verloop van tijd (mits een hoog genoeg Light-level) nog steeds niet door het level kan wandelen. Bungie wil dat enkel spelers met voldoende skills en samenwerking de top notch varianten tot een goed einde kunnen brengen.

Waarom Niet?

Glaives en Crafting-systeem stellen teleur

Jammer genoeg zijn er ook enkele minpuntjes aan deze uitbreiding. Zo introduceerde Bungie een nieuwe wapenklasse in de game; de Glaives. Deze Glaives zijn een hybride vorm van speer/lans/schild/toverstaf die jou toelaten vijanden te raken vanop afstand, ze van dichtbij neer te steken én een schild tevoorschijn te toveren wanneer nodig. Het wapen kan veel, maar allemaal op een middelmatige manier. Jammer, want de bogen die we enkele jaren geleden in een uitbreiding kregen, vind ik – zeker met de DualSense – één van de leukste wapens voor PvE. Ook het assortiment nieuwe wapens loopt niet over, al voelen ze één voor één extreem goed aan.

Daarnaast komt het nieuwe weapon crafting-systeem zeer overweldigend over als casual speler van de game. Quasi ieder wapen in de uitbreiding kun je zelf opnieuw in elkaar knutselen en aanpassen naar jouw normen. Op zich een leuk idee; al wordt het nogal vroeg in de game op jouw bord gegooid waardoor velen (inclusief mezelf) afhaken tot we het volledige verhaal er hebben doorgejaagd. Hetzelfde is van toepassing op het Void 3.0-systeem die net zoals de Stasis-subklasse heel wat meer customisations toelaat. Opnieuw; leuk voor endgame-content, maar overbodig ingewikkeld voor casual spelers.

Verdammte seasons

Toen Destiny met de Vault op de proppen kwam, zag ik wel degelijk in wat ze wilden bereiken. Bungie wil en zal geregeld content uit en in de Vault steken om zo de game fris te houden. Hetzelfde gebeurde met het Light-level, zo start iedereen het nieuwe seizoen met een Light-level van 1350 en lijken die hard verdiende 2 à 3 Light-levels uit de vorige uitbreiding voor niets geweest. Opnieuw; dat snap ik en daar heb ik het volste begrip voor. Waar ik het echter moeilijk mee heb zijn de zogenaamde Season Passes die ook in Destiny sinds enkele jaren zitten vervat.

Bepaalde content uit de Season Passes zijn voor een echte Destiny-fan onmisbaar. Het is dan ook een doodzonde dat Bungie spelers gijzelt hun ene game te spelen voor de komende drie maanden. Waarom niet alle content open laten staan tot de volgende uitbreiding zodat Ard met de pet ook wat leuke loot kan verzamelen op zijn tempo? Hoe dan ook heeft dit staaltje galspuwerij weinig te zien met Destiny an sich, al blijft het een algemene jammerlijke ontwikkeling in videogameland.

VERDICT

9

The Witch Queen is meer dan een uitbreiding op de basisgame. De funderingen voor dit verhaal werden jaren teruggelegd in het hoofdverhaal en dat zie je ook. Bungie is een echte heerser op vlak van storytelling én level design, maar met The Witch Queen zijn ze er voor het eerst in geslaagd beide naast elkaar af te leveren.

Pluspunten
+ Sublieme storytelling
+ Gameplay-gewijs de beste in zijn genre
+ Gloednieuwe vijanden en Legendary-modus
+ Er is nog meer content onderweg

Minpunten
– Glaives stellen teleur
– Weapon crafting en Void 3.0 zijn nodeloos complex

Destiny 2: The Witch Queen
Beschikbaar vanaf 22/02/2022
Beschikbaar op PlayStation 4 / PlayStation 5 / Xbox One / Xbox Series X|S / PC
Gespeeld op PS5
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Uitstekend
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door Ardtieboy

Een paarse Game Boy Color en Pokémon Red deden de vonk zo'n 16 jaar geleden overslaan. Sindsdien vertoeft Ard menig avond voor zijn consoles om er helemaal op los te gaan, liefst zonder al te veel nadenken. Games die hem geregeld doen gniffelen staan bij Ard op de bovenste plank. Het is dan ook niet vreemd dat titels zoals Borderlands, Destiny, Animal Crossing en Hearthstone op zijn shortlist staan. Verder hackt en programmeert hij zich door het leven met Nalu 🐶 aan zijn zijde.