“Het basisidee van Tribes of Midgard is zeker goed, maar de gameplayloop gooit roet in het eten.”

Tribes of Midgard

Een goede roguelike doet je goesting krijgen om zoveel mogelijk van de spelwereld te ontdekken. Je wil je personage steeds sterker zien worden en beduidend verder zien geraken, keer op keer weer. En als je dan het loodje legt, wil je vol goesting opnieuw beginnen, ondanks dat dat betekent dat je weer van start moet vertrekken met slechts een fractie van wat je net verloren hebt.

Tribes of Midgard is geen roguelike, maar het teert wel op hetzelfde principe. Jammer genoeg mist er steeds één belangrijke schakel: de goesting om alles steeds opnieuw te doen.

Waarom Wel?

Goede basis

Begrijp me niet verkeerd, ik heb me behoorlijk geamuseerd met Tribes of Midgard. Wie de features van de game leest, zou net zo goed een checklist van ‘dingen die Lazlo graag heeft in games’ aan het aflezen kunnen zijn. Vikingen? Check. Diablo-style combat? Check. RPG-like character development gebaseerd op verschillende unieke classes? Check, check, dubbel check.

Het beste aspect van Tribes of Midgard, is zonder twijfel de procedurally generated spelwereld waarin je verschillende biotopen kunt ontdekken, elk met hun unieke vijanden. Daarin ga je op zoek naar resources om je arsenaal uit te breiden of je thuisbasis te kunnen upgraden, en breng je quests tot een goed einde.

Tribes of Midgard_20210815204309

Race tegen de klok

Dit alles doe je echter niet op je dooie gemak. Waar het verkennen van de spelwereld, en het upgraden en levellen van je character, duidelijk in de richting van een traditionele roguelike neigt, is Tribes of Midgard ook een tower defense titel. Nu ja, tree defense in dit geval, aangezien het steeds je doel is om een mythologische boom, ontsproten uit een zaadje van de allomgekende wereldboom Yggdrasil, te beschermen van Helthings en andere ongure wezens. Die Helthings zijn een voorbode van Ragnarök, een apocalyptische eeuwige winter waar de game’s Saga mode naar opbouwt.

Het resultaat: je moet je avontuur steeds onderbreken om terug te keren naar je thuisbasis; een dorpje met drie grote poorten en enkele lokale handelaren, zoals een wapensmid en armorer, dat rond de prachtige boom werd opgetrokken. Niet alleen kun je met de Diablo-style combat de Helthings – die iedere nacht verschijnen – eigenhandig een kopje kleiner maken.

Je kan ook de in-game currency Souls inschakelen om de inwoners van het dorp te levellen – wat ze sterker maakt – of om zaken zoals poorten en wachttorens te bouwen. Doordat de Helthings met regelmaat van de klok verschijnen, is iedere dag in de game een race tegen de klok. Dat maakt Tribes of Midgard nog meer een game over time management, dan over wondere mythologische monsters verslaan en Midgard verkennen.

Tribes of Midgard_20210817134123

Knap stijltje

Wat meteen opvalt aan Tribes of Midgard, is z’n presentatie. De game heeft een aangenaam, comicbook-style grafisch stijltje waar ik helemaal achter kan staan. Combineer dit met de knappe landschappen die je in de procedurally generated spelwereld tegenkomt en Tribes of Midgard wordt al snel een oogappeltje om duimen en vingers bij af te likken.

Zeer cool zijn ook de Yötnar – meervoud van Yötun, als in reuzen die jouw ‘Seed of Yggdrasil’ een kopje kleiner willen maken – die geregeld jouw versie van Midgard komen binnen gewalst. Het heeft wel iets, wanneer de camera uit vogelperspectief nog net dat tikje meer uitzoomt om zo’n grote rakker dan toch maar in beeld te krijgen.

Tribes of Midgard Digital Deluxe Contents_20210801124437
Waarom Niet?

Combat is mager

Dat gezegd zijnde, wanneer het op combat aankomt, zijn de Yötnar een pak minder interessant. Hoewel deze als grote tussenbazen in de game worden gepositioneerd, zijn de meeste ervan relatief makkelijk neer te krijgen doordat ze zo’n trage manier van bewegen hebben. Je ziet hun aanvallen dus al van ver aankomen.

Maar ook voor jou als speler is de combat eerder een magere bedoening. Je hebt één standaard aanval die je mana doet opbouwen om soms een special attack te doen. Vechten komt dus neer op twee knoppen te spammen en af en toe een dodge-roll te doen. Niet bepaald diepgaand.

Tribes of Midgard_20210817134047

Difficulty scaling is kaduuk

Tribes of Midgard is ontworpen rond samenspel. Je kan met tien spelers samen op één server. Dat wil zeggen: tien personen die tegelijkertijd eropuit trekken om resources te verzamelen en quests te vervolledigen om dan samen één settlement te upgraden en verdedigen. Het spreekt voor zich dat je voor servers met tien spelers een beetje meer uitdaging moet creëren dan op een server waar iemand solo aan de slag gaat. En die difficulty scaling zit gelukkig ook in de game.

Jammer genoeg werkt deze niet naar behoren. Eerst en vooral scaled die moeilijkheid niet dynamisch. Dat wil zeggen dat als je met tien spelers begint en gaandeweg haken vijf af, dan blijft de moeilijkheid van de server vast zitten op die voor tien spelers. Daarnaast is de balancing niet helemaal juist wanneer je van één speler naar twee stapt. Alleen kan het spel behoorlijk eenvoudig lijken. Vanaf dat je met twee aan een avontuur begint, switcht het spel meteen naar een soort van hard mode. Gelukkig lijkt dit niets dat een paar welgemikte patches niet kunnen fixen.

Tribes of Midgard_20210817133959

Gameplayloop is niet heel aantrekkelijk

Fundamenteler is het probleem dat de gamelayloop z’n haken nooit bijster goed in me wist klem te zetten. Ik heb het dan voornamelijk over de Saga modus, aangezien je in de andere speelbare modus – survival – de parameters van de game naar je eigen hand kan zetten. De eerste paar potjes waren behoorlijk intrigerend en smaakten steeds naar meer, maar na m’n account een goede vijf levels te laten stijgen (er is een soort meta-progressie buiten de levels die je vergaart in ieder spelletje) begon de goesting steeds meer weg te ebben. Het probleem zit zich in het begin van ieder spelletje. Het duurt me net iets te lang voor je aan de interessante content komt. Het voelt telkens weer als het herstarten van een survival game. Ik weet dat dit voor sommigen niet zo weerzinwekkend klinkt, maar voor iemand die survival games niet bijster goed weet te smaken, is het toch wel een grote drempel.

Om dit leed wat te verzachten, speel je na verloop van tijd meer classes vrij kun je na een tijdje starter kits vrijspelen. Dankzij zo’n kit krijg je bijvoorbeeld al een rudimentaire pickaxe en bijl, of een eerste outfit (normaal begin je in je nakie). Dat helpt om die sleur al wat te doorbreken, maar dan nog duurt het behoorlijk lang voor je aan de interessante resources – zoals silver – toekomt.

Om het gatheren van zulke resources te versnellen kun je ruïnes van bouwwerken als een lumber mill of quarry herstellen, maar ook hiervoor moet je danig veel souls, verwerkt hout, steen en iron verzamelen dat je ook weer gemakkelijk een half uur tot een uur verder zit. Dat komt voornamelijk door de klemtoon op het steeds weer terugkeren naar je dorp om de Seed of Yggdrasil te beschermen. Naar mijn gevoel mag die klemtoon toch net iets meer op resources gatheren en je kamp upgraden liggen aan het begin van de game. Dat zou de boel al een hoop versnellen.

VERDICT

6

Na het bekijken van de eerste gameplay trailers, had ik behoorlijk veel zin in Tribes of Midgard. En de basis van de game zit zeker ook goed. Het kenmerkende karakter van de game – de bikkelharde time management – is echter meteen ook haar Achilleshiel. Het verschuift de klemtoon net iets te veel van exploratie naar combat om jouw settlement tegen onheil te beschermen. En laat dat nu net het minder leuke aspect van de game blijken. Gelukkig lijken de meeste problemen met enkele updates en patches opgelost te kunnen worden

Pluspunten
+ Sterke basis waarop verder gebouwd kan worden
+ Leuke visuele stijl

Minpunten
– Gameplayloop enthousiasmeert niet genoeg om steeds opnieuw te beginnen
– Slecht geïmplementeerde difficulty scaling
– Beetje oppervlakkige combat

Tribes of Midgard
Beschikbaar vanaf 27/07/2021
Beschikbaar op PlayStation 4 / PlayStation 5 / PC
Gespeeld op PlayStation 5
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Geweldig
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door MrRolfson

MrRolfson draait al heel wat jaren mee in de gameswereld. Hij startte zijn carrière bij GUNK als journalist, vaste cameraman en monteur voor GUNKtv. Games met raceauto's en voetballers in de hoofdrol speelt hij het liefst. Maar hij is ook altijd te vinden voor een goede RPG en action/adventure game. Nintendo en Mario draagt hij een bijzonder warm hart toe, maar zijn favoriete game aller tijden is toch zonder enige twijfel Bioshock.