“Qua verpakking ziet Biomutant er fantastisch uit, maar eens geopend…”

Outriders en Control Deluxe Edition uitgespeeld. Tijd dus om op zoek te gaan naar een nieuwe game om mijn tanden in te zetten. Waarom niet THQ Nordics Biomutant? De game is lang genoeg in ontwikkeling geweest en werd keer op keer uitgesteld. Nu hij eindelijk in de rekken ligt is het tijd om eens te checken of deze de (hoge) verwachtingen kan inlossen.

Biomutant neemt me mee naar een vrolijke en kleurrijke post-apocalyptische spelwereld. Een wereld waar het gras nog altijd groen is en de lucht hemelsblauw, en waar exotische en schattige wezens zich door het op het ritme van de wind wuivende gras voortbewegen.

Stop! Daar stopt de pret. Eeen chemiereus, genaamd Toxanol, heeft de wereld door een ecologische ramp (waar zitten Anuna en Greta als je ze nodig hebt) om zeep geholpen, een monster genaamd Lupa Lupin heeft mijn ouders vermoord, de Tree of Life is stervende, Worldeaters willen alles en iedereen vermoorden en als kers op de taart hebben de zes resterende Tribes ambras met mekaar. Tja wat doe je dan? In mijn geval mijn steentje bijdragen aan het redden van de wereld, of waarom niet, zijn ondergang…

En ja, maak je geen zorgen, er is loot!
Waarom Wel?

Uitgebreide personalisatiemogelijkheden

Laat me beginnen bij het begin: het aanmaken van mijn personage. Als je, net zoals ik, tientallen uren in een RPG steekt, dan moet je personage er cool, stoer, goed en gewoon plezant om naar te kijken uitzien. En man, ik ben zeker een uur bezig geweest met het aanmaken van mijn ventje. Je kan werkelijk alles aanpassen, verstellen, kleuren en zo kan ik nog even doorgaan. Er zijn standaard zes (mag ik zeggen knaagdierachtige) wezens waaruit ik kon kiezen. Ik koos voor Dumdon omdat hij met zijn strength en vitality het meest aanleunt bij mijn mep-en-schiet-er-maar-op-los speelstijl. Dus logischerwijze wat extra puntjes steken in strength en vitality en eigenschappen zoals intellect, luck en charisma links laten liggen. Daarna zijn genetische structuur wat bijschaven, weerstand tegen elementen zoals biohazard, cold en heat bijstellen.

Dan tijd om zijn vacht wat kleur(en) te geven en een klasse te kiezen. Zelf koos ik voor Dead-Eye (schieten en meppen remember?) omdat de andere klassen niet echt pasten bij mijn speelstijl. Denk hier aan Commando, PSI-freak, Sentinel en Saboteur. Al wil ik wel in een tweede run die PSI-dude wel eens een kans geven. Elke klasse beschikt bovendien over een unieke skill, in mijn geval Reload. Best handig om mijn schietijzer snel te herladen. En dan, last but not least, en misschien nog het belangrijkste: welk pad (mijn Aura) ga ik bewandelen, Dark of Light. Wel belangrijk omdat het een invloed heeft op de personages die je tegen het lijf loopt, de beslissingen die je neemt, kortom op de hele spelwereld. In Star Wars zou ik Light gekozen hebben, maar hier ga ik voor de Dark side.

Keuzestress, en dit is nog maar het begin…

Onderlinge stammentwist

De volgende keuze die ik moest maken was bij welke stam (Tribe) ik me zou aansluiten. Er zijn namelijk zes Tribes in de game, drie die naar Dark aanleunen en drie die naar Light aanleunen. Bad boy in wording die ik ben, besloot ik me meteen aan te sluiten bij de Jagni, een grappige mix van ninja’s en samoerai. Elk van deze Tribes leveren aparte quests en NPC’s op, en ook de manier waarop de gewone bewoners en de spelwereld op je gaan reageren hangt af van je keuze. Weet dat die keuze die je maakt niet onuitwisbaar is, maar als je alsnog besluit van Tribe te veranderen dan worden je eerdere vriendjes vijanden, en is het gedaan met de pret. Bovendien levert je aansluiting bij een Tribe je ook een uniek wapen en armor op. En zoals ik al zei die van Jagni was ook gewoon te cool om te negeren. Kan je daarna nog de unieke items van de andere Tribes scoren? Ja hoor! Je valt gewoon hun outposts aan, bestormt hun fort, verslaat hun leider en bingo! En ook de Tribes hebben hun eigen politiek, de ene wil omnipresent zijn, de Tree of Life redden of vernietigen. Maar uiteindelijk bepaal je nog altijd zelf hoe je het (politieke) spelletje speelt.

Wung-Fu like a pro jongens en meisjes!

Knappe en geloofwaardige post-apocalyptische spelwereld

Grafisch ziet de game eruit als een mix van bovenvermelde titels. Denk hier dus aan een mix van cartoony tekenfilmstijl, even mooi als Zelda maar minder mooi dan Ratchet and Clank, comic book (woordjes die in beeld verschijnen), Borderlands (schadecijfers) en dit alles in waanzinnig kleurrijke taferelen die je nog het best met Fenyx Rising kan vergelijken. Ook de animaties van Dumdon (mijn personage remember) zijn vlotjes en vloeiend. Hij rolt, loopt (op vier poten) springt en klimt alsof hij zijn hele leven niets anders gedaan heeft. En wanneer hij in combat verzeild geraakt heb ik ook geen ene moeite om hem vlotjes te laten hakken, schieten, springen, dodgen en rollen. Dat gaat allemaal lekker vloeiend en zonder haperingen.

Ook de omgevingen, post-apocalyptisch met vervallen huizen, verlaten treinsporen en treinwrakken, een dam die op scheuren staat, vernielde autosnelwegen, ruïnes en desolate industriële sites, riooltunnels en achtergelaten voertuigen bevatten heel wat sfeer. En zeker de gevarenzones, ijskoude temperaturen, te heet, radioactief besmet of vol giftige stoffen werden netjes in beeld gebracht. Ook al is het maar als in een tekenfilm getekend, het ziet er allemaal sfeervol, en zelfs geloofwaardig, uit. Weet trouwens dat je om deze door vier factoren besmette zones te betreden over unieke gear moet beschikken die je beschermt tegen de elementen. Zoals ik eens proberen om de sneeuwzone of radioactieve zone in te spurten, de loot of het missiedoel te pakken en me dan weer vliegensvlug uit de voeten te maken heeft geen nut. Eens de gevarenteller rechts in beeld begint te lopen kan je maar beter weggaan en later voorbereid terugkomen.

Met de fotomodus kan je lekker post-apocalyptische screenies nemen.

Looten, craften en modden

Zoals dat hoort in een game van dit type valt er natuurlijk heel wat loot te scoren. Naast de gebruikelijke health- en energy packs valt er ook gear, in de gebruikelijke RPG-kleuren en inclusief legendary, te scoren. Daarnaast ook heel wat losse onderdelen waarmee je jouw gear en wapens kan upgraden/modden, of als je uitrusting je niet aanstaat, zelf je uitrusting in mekaar kan knutselen. Reken qua loot en gear niet op gigantische schilden met spikes, stoere pantsers of andere bad ass dingen die je kent uit RPG’s. Denk hier eerder aan wollen mutsen of duikershelmen, hoodies, lederen jekkers en andere doordeweekse kledij. Elk hebben ze eigen stats en weerstand die ik zelf kan modden door add-ons toe te voegen. Hetzelfde voor mijn schietwapens, die wat mij betreft niet zouden misstaan in het Ratchet and Clank-universum en die ik ook kan modden. Groter magazijn? Check! Betere scope? Check! Kortom voor de creatievelingen of knutselfans valt er heel wat coole stuff in mekaar te steken.

De items die je loot en niet nodig hebt kan je natuurlijk verkopen in ruil voor ‘green,’ de in-game currency, of afbreken waardoor je nieuwe onderdelen in ruil krijgt. Want om te kunnen modden en craften heb je ook onderdelen nodig zoals hout, plastiek, moeren, nagels, enzovoort. Die kan je trouwens ook scoren door afvaltotems neer te leggen. Cool is ook dat in deze game het ‘green’ wel aan bomen en planten groeit. (Een ezel die geld kakt heb ik nog niet ontmoet in het spel). Iets moeilijker, maar zeker doenbaar, is het vinden van de items (fruit vermoed ik), die je nodig hebt om mounts te temmen. Sommige mounts kan je trouwens ook scoren door een bepaald attest te kopen in een nabijgelegen dorp. Hou dus steeds je doppen open om mounts, die links en rechts staan te grazen, of geldplanten te spotten. Je kan nooit geld genoeg hebben, en die mounts zijn best funny. Je kan ze gebruiken om te reizen, en je kan ze upgraden, maar je kan ook vechten terwijl je erop zit. Mijn dingdier blijft staan waar ik hem achterlaat of ik kan hem oproepen met mijn D-pad. Lekker handig en nooit veraf.

Het gras, sorry het water, is altijd groener aan de overkant…

Er zit wat humor in ook

Biomutant lijkt bij momenten wel op een mix van de Fabeltjeskrant en het Beestenbos. Het zijn echt wel funny gemuteerde dieren met MMA-skills, die het midden houden tussen de TMNT’s, Gremlins en Rocket Raccoon uit Guardians of the Galaxy. Mijn personage dat tegen een vlaggenpaaltje plast om het te claimen. Grappige en originale namen voor huistoestellen of gebouwen. Zo is een shopperia een winkel(centrum), een Fry Sparker een microgolf, een Eye Box is een televisie, enzovoort. De game toverde meer dan eens een glimlach op mijn lippen.

Say hello to my little friend!

Dynamische en vloeiende combat

In de spelwereld vinden er heel wat schermutselingen plaats tussen de diverse Tribes, vallen er nederzettingen, kampen en forten te veroveren, lopen er heel wat beesten, monsters, bandietleiders en hun trawanten rond en zijn er nog de Worldeaters om mee af te rekenen. Er zit dus ook een flinke portie combat in de game. In mijn geval, Dead-Eye, vergelijk ik de combat wat met een softe versie van Devil May Cry.

Met mijn vuurwapens tracht ik de tegenstand(er) uit te dunnen, waarna ik met mijn zwaard close ga om combo’s te kunnen scoren. Zoals ik al snel aan den lijve ondervond staat de tekenfilmstijl niet garant voor easy peazy combat. Op tijd rollen en dodgen, soms afstand bewaren, soms ‘huggen’ of een combinatie van beide, en zeker mijn combometers in de gaten houden zijn de boodschap hier. Zoals ik leerde in (MMO)RPG’s, is het geen slecht idee om eerst de kleintjes uit te schakelen vooraleer ik de grote aanpak.

En vooral: je health zal niet automatisch regenereren in combat. Hou die gezondheid- en energiemeter in de gaten en vergeet zeker niet op tijd even bij te vullen. Want net toen ik op het punt stond een baas de vernieling in te meppen, en ik de overwinning al dacht te proeven, besloot het onding met een super move uit te pakken waardoor ik eraan was voor de moeite.

Dat wordt knokken!

Pimp My Dead-Eye

Het is dus zeker ook zaak om niet alleen de stats van je wapens en KI-energie in de gaten te houden, maar ook goed op te letten waarin je jouw PSI-punten steekt, welke mutaties of perks je wilt activeren, hoe je je Wung Fu-stijl (inclusief super Wung Fu-move) gaat uitbouwen en waarin je je weerstandspunten gaat investeren. Mijn raad, investeer ze niet te snel, en hou wat in de gaten wat lukt en niet goed lukt voor je punten gaat spenderen. De speciale moves activeer je trouwens net zoals in Valhalla met de linkertrigger en afbeeldingstoets.

Zelf ben ik nogal gierig in het spenderen van punten en geld in games. Ik wacht liever af tot ik het spelletje doorheb en ga dan pas beginnen spelen met stats en skills. Hier heb ik gewacht tot level 12 en pas wanneer ik naar het tweede gebied afreisde ben ik beginnen pimpen. In mijn geval dus health, damage, vitality en crit. Speel je met een andere klasse dan zullen dat uiteraard andere elementen zijn. Maar nogmaals door te spelen met al deze eigenschappen kan je zowel je personage als speelstijl helemaal naar je goesting aanpassen. Dat is ook het leuke in deze game, niets is in steen geschreven, en je kan nog altijd aanpassen of veranderen als je daar zin in hebt.

Weet dat je die KI-energie, stamina dus, net zoals in Zelda of Fenyx Rising, ook nodig hebt om te zwemmen en te vechten. Gelukkig sta je er niet alleen voor, al is dat misschien overdreven. Je beschikt trouwens ook over een zogenaamde Automation, een mechanische krekel die in het begin een handige zaklamp is in donkere ruimtes, maar die je daarna kan pimpen tot een turret die je bijstaat in de strijd, een glider om te, euhm gliden (Zelda dus) en andere handigheidjes waarvan je in het begin niet veel verwacht maar die uiteindelijk soms wel het verschil kunnen maken.

Tijd om is wat punten te investeren.
Waarom Niet?

Brabbeltaaltje

De wereld zit vol exotische, bizarre, grappige personages, en die brabbelen (is het Japans?) erop los dat het een lieve lust is. Het gevolg is dat elke conversatie twee keer zo lang duurt. Enerzijds heb je de brabbelaar die zijn ding doet, waarna de verteller alles nog eens in mensentaal zegt.

Waarom niet werken met ondertitels? Of nog gemakkelijker: geef ze gewoon zoals in het geweldige Mutant: Year Zero een verstaanbare stem. Probleem opgelost! Bovendien lult de verteller bij momenten plots flink uit zijn nek, en denk je “WTF zegt die nu?

Daarbovenop hebben we het verhaal van het klimaat en het milieu de voorbije maanden al genoeg door onze strot geramd gekregen. Ik wil me amuseren tijdens het spelen en niet verweten worden dat ik als stoute mens schuldig ben voor de ondergang van het milieu. Dat het milieu om zeep is, de ozonlaag flinterdun en dat mijn ecologische voetafdruk te groot is, daar wijzen Anuna en Greta me reeds genoeg op.

Ik besloot toch maar voor een voertuig te kiezen dat goed is voor het klimaat.

Been there, done that

Je hebt het misschien al door. Biomutant bevat heel wat elementen uit een pak andere games. Denk aan Zelda, Fenyx Rising, Ghost of Tsushima, Devil May Cry, Ratchet and Clank, Fable, en zo kan ik er nog een paar opnoemen, waardoor het spel soms iets te veel aanvoelt als been there, done that. Het giet dit alles wel in een heerlijk en entertainend cartoony/comic book-sausje maar je zal geen wow-gevoel hebben tijdens het spelen. Het spel bevat niet echt iets vernieuwends of verrassends. Bovendien lijkt het wel alsof Anuna en Greta, je weet wel de klimaatmeisjes, mee aan het verhaal geschreven hebben. Het is immers allemaal de schuld van de industrie en de mensen dat de wereld om zeep is gegaan. En ik wil tijdens het spelen geen schuldgevoel aangemeten krijgen, bij wijze van spreken.

Link? Is that you? Nope, het is Mega Mindy, oeps ik bedoel Dumdon.

Verlos me uit mijn lijden aub

Daar waar je in een pak andere games met een open spelwereld het gevoel hebt in een levendige spelwereld te vertoeven die bruist van de activiteiten, voelt het hier allemaal bij momenten wat levenloos aan. Zoals ik al zei de personages die brabbelen maar wat, en staan er meestal (of altijd) bij voor Piet Snot. Vaak spreek je ze aan, en hoop je dat ze iets nuttig te vertellen hebben, maar ook dat is vaak niet het geval.

Het lijkt wel alsof ze me bij momenten smeken om hen uit hun lijden te verlossen omdat ze daar staan omdat ontwikkelaar Experiment 101 hen daar geplaatst heeft, maar ze daar zelf absoluut geen zin in hebben. De enige reden om die dorpjes te bezoeken is omdat ik er moet zijn voor een quest, de lokale missies doe, wat loot kan scoren en mijn gear/wapens kan upgraden. Voor de rest valt er hier weinig of niks te beleven, en vooral te vertellen.

.Wij gaan geen vrienden worden

Wie de actie zoekt, zal die (beperkt) vinden

De wereld van Biomutant, die door de wortels van de Tree of Life (centraal gelegen) in vier grote delen is verdeeld, is kleurrijk, uitgebreid en geloofwaardig. En dat is net het probleem. Wanneer je pot en pan van het vuur hebt gehaald en met volle goesting wil beginnen smullen, ontdek je dat je bord nog niet half gevuld is.

Als je dan net zoals ik iemand bent die in games van dit type elke quest en side quest wil doen, elk icoontje wil opzoeken, elk fast travel-punt wil vrijspelen en elke puzzel wil oplossen, dan blijf je met een halflege (en geen halfvolle) maag achter.

Er valt wel het een en het ander te beleven en te doen, het is nu ook weer niet zo dramatisch natuurlijk. Zo zijn er de rotatiepuzzels waar je bepaalde onderdelen (wit/geel) met een beperkt aantal moves op mekaar moet doen aansluiten om machines te activeren, ruimtes te openen of items vrij te spelen.

Er is het bevrijden van Captives en over hun lot beslissen (Dark/Light-keuze), bandietenkampen veroveren en hun leider verslaan, Shrines opzoeken en eren (Ghost of Tsushima iemand?), en zo kan ik nog even doorgaan. Ook heeft elk gebied of dorp dat je bezoekt wel een aantal te completeren doelen. Dus er is wel iets te doen…

…maar je moet zelf de moeite en de tijd nemen, en soms goed zoeken om de actie/activiteiten te ontdekken. Wat je kan doen is wel plezant, maar het is gewoon te weinig, zeker voor zo een grote en sfeervolle spelwereld.

VERDICT

7

Is Biomutant de moeite? Wat mij betreft wel. Uitgebreide personalisatiemogelijkheden, funny wezens, dynamische en vloeiende combat, een geloofwaardige post-apocalyptische omgeving, uitgebreide crafting en RPG-mogelijkheden, en een spelwereld waar heel wat te beleven valt. Al zal je de actie wel zelf moeten gaan opzoeken. Daarnaast voelt het verhaal iets te belerend aan en heeft de game te weinig eigen smoel om zich te onderscheiden van zijn genregenoten. We hebben het allemaal al wel eens ergens gezien en gespeeld. Audiovisueel zit alles goed in mekaar, niet echt veel bugs, glitches of andere storingen maar je merkt wel dat wat meer gaartijd, creativiteit en inspiratie de game zeker geen slecht had gedaan.

Pluspunten
+ Uitgebreide personalisatiemogelijkheden
+ Schitterende post-apocalyptische spelwereld
+ Dynamische en vloeiende combat
+ Looten, craften en modden
+ Teenage Mutant Ninja Turtles gekruist met Gremlins en Rocket Raccoon

Minpunten
– Been there, done that
– Betekenisloze personages
– Open spelwereld voelt leeg aan
– Brabbel, brabbel, brabbel

Biomutant
Beschikbaar sinds 25/05/2021
Beschikbaar op PlayStation 4 / PlayStation 5 / Xbox One / Xbox Series X|S / PC
Gespeeld op Xbox Series X
Website: Biomutant.com

Gepubliceerd door Praga

De ouderdomsdeken van Pragalicious maar daarom zeker niet minder delicious dan het jonge grut van de crew. Wilde als kleine jongen een console kopen maar mocht niet van zijn papa. Dus sprak hij de gevleugelde woorden "Later als ik groot ben koop ik het allemaal zelf" Als jonge snaak was hij met zijn korte broek, witte sokken en sandalen vaste klant bij de lunaparken aan zee en op de kermis. Raakte in de ban van Snake en Pong, ging al snel door naar Quake, Hexen, Doom, Wolfenstein 3D en Delta Force. Maar de grote game changers waren Quake 3 Arena (1999) en Unreal Tournament (1999). Favoriete genres (MMO)RPG, shooters en adventure games. Praga beweert trouwens dat hij het buitenechtelijke (of moeten we buitenaardse zeggen) kind is van Indiana Jones en Lara Croft. We zullen hem maar in zijn geloof laten... (of tijdig zijn medicatie geven)