Wanneer ik de naam Game Freak hoor, dan schieten Pokémon en heel wat games hiervan op de Nintendo door mijn hoofd. Deze keer moet je geen eigenaardige beesten vangen, maar eerder een kopje kleiner maken. Beast of Reincarnation is een totaal andere game dan Pokémon. Toen ik welgeteld één minuut gameplay zag, en het me duidelijk werd dat parrying een belangrijk onderdeel is van de combat (Sekiro for the win), wist ik voldoende. Alle ingrediënten zijn aanwezig om samen een onvergetelijk avontuur te beleven met protagonist Emma en haar metgezel Koo in deze actie-RPG. Tot ik de game op mijn PlayStation 5 Pro opstartte… Waarom? Dat ontdek je in mijn Beast of Reincarnation review.
Waarom Wel?
Een ware beestenboel
Beast of Reincarnation speelt zich af in een postapocalyptisch Japan in het jaar 4026. Blijkbaar hebben we toch niet geluisterd naar al die rakkers die ons jarenlang hebben gewaarschuwd omtrent het klimaat. De natuur heeft uiteindelijk wraak genomen en dat merk je meteen wanneer je de eerste stappen in deze wereld zet. Dorpen liggen er verlaten bij, de natuur is volledig ontspoord en de hoop bij de overgebleven mensen lijkt met de dag kleiner te worden.
Je kruipt in de huid van Emma. Zij leeft afgezonderd in het bos, omdat ze om een bepaalde reden niet wordt geaccepteerd door de dorpsgenoten. Naast deze ongelukkige situatie leidt ze ook nog eens aan geheugenverlies. Tijdens haar avontuur komt ze in contact met Koo, een hond die uiteindelijk veel meer wordt dan zomaar een trouwe viervoeter. De band tussen beiden groeit steeds verder en zonder te overdrijven durf ik zelfs te zeggen dat Samson en Gert hier wel eens jaloers op kunnen worden.
Ondanks het feit dat Emma door velen wordt uitgesloten, wordt ze toch naar voren geschoven als degene die de wereld moet proberen te redden. Haar opdracht is duidelijk: verschillende gigantische beesten (The Nushi) verslaan en hun krachten overnemen. Op deze manier wordt Emma steeds sterker en komt ze dichter bij haar uiteindelijke doel: de confrontatie aangaan met The Beast of Reincarnation. De verantwoordelijke voor de dodelijke plaag.
Natuurlijk komt er nog heel wat meer kijken bij dit verhaal, maar zoals jullie ondertussen van mij gewend zijn, laat ik de grootste verrassingen liever aan jullie over. Want soms is het net de ontdekkingstocht die ervoor zorgt dat een avontuur blijft hangen.
Geen Soulslike, maar een volwaardige actie-RPG
Voor de release werd Beast of Reincarnation al snel bestempeld als de volgende Soulslike. Persoonlijk vind ik dat nogal kort door de bocht. Ja, de uitdagende baasgevechten, het belang van perfect timen en de nadruk op ontwijken doen denken aan het genre. Maar daar houden de vergelijkingen grotendeels op.
Emma beschikt bijvoorbeeld niet over een staminameter, en wanneer je sterft verlies je gelukkig geen Amber. Je hoeft dus niet opnieuw hals over kop naar de plaats van je overlijden te sprinten om je kostbare resources terug te halen.Tijdens mijn avontuur moest ik geregeld denken aan games zoals Stellar Blade en NieR: Automata, enkel door het gebruik van de befaamde parry kwam Sekiro: Shadows Die Twice geregeld in het hoofd rondcirkelen. Beast of Reincarnation voelt veel sneller en vloeiender aan dan een klassieke Soulslike en legt veel meer nadruk op actie dan op pure overleving. En misschien nog het belangrijkste aspect aan deze game, keuze in moeilijkheidsniveaus.
Emma en Koo vormen een geweldig duo
Je trouwe viervoeter is veel meer dan zomaar een hond die achter je aanloopt. Tijdens gevechten ondersteunt hij Emma voortdurend en ook tijdens de verkenning van de wereld speelt hij een belangrijke rol. Alles wat hij opmerkt laat hij onmiddellijk weten aan Emma. Zo verschijnt er op de map een symbool, zodat het voor jou iets makkelijker is om misschien wel dat zeer belangrijke item te verzamelen.
Hoe verder je in het avontuur geraakt, hoe sterker de band wordt tussen Emma en Koo. Via het Rapport-systeem ontgrendel je verschillende voordelen waardoor niet alleen Emma sterker wordt, maar ook Koo nieuwe mogelijkheden krijgt. Hierdoor voelt hun samenwerking steeds natuurlijker aan en krijg je als speler echt het gevoel dat jullie samen één geheel vormen.
Combat met potentieel
Wie houdt van uitdagende actiegames zal zich hier vrij snel thuis voelen. Je moet aanvallen leren lezen, perfect timen wanneer je ontwijkt of pareert en vooral niet als een onnozele naar voren blijven stormen. Het gebruik van het haar van Emma speelt in de combat een zeer belangrijke rol. Niet alleen in de combat, maar ook tijdens het verkennen van de wereld is het handig dat je over redelijk lang haar beschikt. Of komt dit door iets anders…
De verschillende vijanden vragen geregeld een andere aanpak en vooral de baasgevechten zorgen af en toe voor spannende momenten. Wanneer alles samenvalt, voelt de combat behoorlijk bevredigend aan. Telkens je een parry kan uitvoeren, krijgt Koo een aanvalspunt. Wanneer je er genoeg hebt verzameld kan je de lijst openen waar Koo op dat moment over beschikt. Deze aanvallen zijn Quick Time Events. Op het juiste moment drukken is de boodschap om het volledige potentieel van de aanval te benutten. Emma haar levensbalk wordt tot een bepaald niveau opgevuld en in het verdere avontuur kan je nog genieten van dergelijke voordelen.
Ook het skillsysteem wist me positief te verrassen. Via een overzichtelijke en letterlijke skill tree kan je Emma en Koo steeds verder uitbouwen naar jouw speelstijl. Kies je voor meer schade, extra overlevingskansen of andere passieve voordelen? Er valt voldoende te experimenteren en dat geeft je progressie een aangenaam gevoel.
Manuals en Amber
Tijdens je avontuur tref je geregeld Manuals aan. Deze documenten kan je laten onderzoeken door Koo in de Cleanse Walker Bauera. Zodra zo’n onderzoek voltooid is, speel je nieuwe voordelen vrij.
Een mooi voorbeeld zijn de Fire Arrows. Wanneer Koo deze volledig onderzocht heeft, worden ze automatisch aangevuld wanneer je tot rust komt aan een kampvuur. Het lijken kleine details, maar zulke kwaliteitsverbeteringen zorgen ervoor dat de gameplay steeds aangenamer begint aan te voelen.
Daarnaast vormt Amber zowat de belangrijkste grondstof van de game. Door vijanden te verslaan, kisten te openen of de omgeving grondig te verkennen verzamel je deze waardevolle grondstof. Amber gebruik je vervolgens om wapens en uitrusting sterker te maken. Uiteraard blijft het niet enkel bij Amber alleen en heb je voor de betere upgrades ook andere materialen nodig.
De Cleanse Walker Bauera, jouw veilige haven
Tijdens je avontuur met Emma en Koo zal de Cleanse Walker Bauera een zeer belangrijke rol spelen. Dit is niet zomaar een plek waar je even tot rust komt, maar eigenlijk het kloppend hart van je avontuur.Wanneer de avond valt in Beast of Reincarnation, word je verwacht om terug te keren naar je basis. Hier kan je genieten van een douche, maar ook verschillende andere activiteiten uitvoeren die je vooruit helpen tijdens je avontuur. Zo kan je bijvoorbeeld eitjes laten uitbroeden, ingrediënten kweken en uiteindelijk heerlijke maaltijden laten bereiden door Kagura.
Kagura is namelijk de chef van dienst in de Cleanse Walker en zorgt ervoor dat Emma en Koo voorzien worden van maaltijden die verschillende voordelen opleveren. Bepaalde statistieken kunnen hierdoor verhoogd worden, waardoor het zeker de moeite loont om ook tijd te investeren in de band met Kagura. Net zoals bij Koo zorgt een betere relatie namelijk voor extra voordelen.
Maar misschien wel het interessantste onderdeel van de Cleanse Walker zijn de sessies waarin je het verleden ontdekt. Tijdens deze momenten speel je belangrijke gebeurtenissen uit het leven van Emma en haar trawanten. Op deze manier kom je niet alleen te weten hoe hun bijzondere band is ontstaan, maar worden ook verschillende mysteries rond het verhaal beetje bij beetje onthuld.
Bauera voelt hierdoor niet alleen aan als een rustpunt tussen je gevechten door, maar is ook een belangrijk onderdeel van de emotionele kant van Beast of Reincarnation.
Op het eerste zicht is dit een wondere wereld
En misschien zit hier wel mijn grootste frustratie.Want je voelt aan alles dat Beast of Reincarnation een prachtige wereld had kunnen neerzetten. Sommige landschappen, de sfeer en de soundtrack laten zien hoeveel liefde de ontwikkelaars in dit project hebben gestoken.
Wanneer de muziek, die me ook hier enorm deed terugdenken aan Stellar Blade, begint aan te zwellen, terwijl je samen met Koo een nieuw gebied ontdekt, zie je heel even de game die Beast of Reincarnation eigenlijk had willen zijn.En precies daarom doet het zoveel pijn dat de technische kant daar zo hard een stokje voor steekt.
Gameplay
Waarom Niet?
Mijn PlayStation 5 Pro huilde stilletjes mee
Ik speel ondertussen al een hele tijd op mijn PlayStation 5 Pro en de voorbije maanden heb ik heel wat indrukwekkende games de revue zien passeren. Sommige zagen er fenomenaal uit, andere waren technisch wat minder sterk. Maar Beast of Reincarnation kreeg iets voor elkaar wat zelden gebeurt. Ik zat meermaals vol ongeloof naar mijn televisie te staren.
Niet omdat ik onder de indruk was van de grafische pracht, maar omdat ik me voortdurend afvroeg hoe deze versie ooit de eindmeet heeft gehaald. Vanaf de start begonnen de framedrops zich te tonen. Niet één keer, niet af en toe, maar voortdurend. Gevechten die eigenlijk spectaculair zouden moeten aanvoelen, verloren compleet hun impact doordat de prestaties alle kanten op schoten.
Alsof dat nog niet voldoende was, vloog ook de screen tearing me regelmatig om de oren. Op bepaalde momenten leek het alsof de game letterlijk uit elkaar werd getrokken terwijl ik aan het spelen was. Ik kan er eerlijk gezegd met mijn verstand niet bij dat dit de versie is die ik uiteindelijk te spelen kreeg. Dit kan toch niet anders dan dat hier een day one patch voor moet komen. Wie me niet gelooft, check zeker de afbeeldingen en de gameplay-video die ik heb gemaakt tijdens het spelen van deze game.
Waar is de afwerking gebleven?
Ik probeer tijdens een review altijd eerlijk te blijven. Wanneer een game er prachtig uitziet, krijgt die daarvoor de nodige lof. Maar wanneer het grafische aspect zo ondermaats is als hier, kan ik daar onmogelijk omheen. Sommige ontploffingen produceren rookwolken waarin je de afzonderlijke pixels bijna kan beginnen tellen. Ik overdrijf niet.
De ondergrond oogt op verschillende plaatsen zo vlak als een pannenkoek. Stenen verdwijnen half in de grond, textures ogen onafgewerkt en verschillende objecten lijken gewoon lukraak in de wereld geplaatst te zijn. En dan die struiken… Ik moest spontaan terugdenken aan mijn jeugd, toen ik met mijn legermannetjes speelde. Daar zaten van die kleine plastieken bosjes en struikjes bij. Wel… Sommige begroeiing in Beast of Reincarnation ziet er verdacht hetzelfde uit. Dat is waarschijnlijk niet de vergelijking waarop de ontwikkelaars gehoopt hadden.
Koo… waar ben je nu weer?
Het werd zelfs op bepaalde momenten onbedoeld grappig. Koo is zonder twijfel een van de leukste personages van de game. Alleen besloot hij af en toe gewoon even te verdwijnen. Afhankelijk van hoe ik de camera draaide, was mijn trouwe viervoeter plots nergens meer te bespeuren. Even later verscheen hij opnieuw alsof er niets gebeurd was. Alsof hij tijdens mijn avontuur even besloten had om op vakantie te gaan.
Op andere momenten liepen Emma en Koo gewoon dwars door elkaar heen. Botsingen leken soms gewoon niet te bestaan. Het zijn misschien geen bugs die de game volledig onspeelbaar maken, maar samen met alle andere technische problemen zorgen ze ervoor dat je voortdurend uit de ervaring wordt gehaald.
Een wereld die zichzelf saboteert
Wat me misschien nog het meeste stoorde, is dat Beast of Reincarnation eigenlijk een prachtige wereld probeert neer te zetten. Je merkt aan de verschillende gebieden, de muziek en de sfeer dat hier enorm veel potentieel aanwezig is. Zie maar eens naar de gameplay-video’s op YouTube.
Maar telkens wanneer ik begon op te gaan in de wereld, werd ik opnieuw met beide voeten op de grond gezet door pop-ins, framedrops, screen tearing of textures die plots besloten dat het misschien toch tijd werd om eindelijk te laden. Dat is bijzonder jammer. Want onder al die technische ellende schuilt helemaal geen slechte game. Iedereen kent normaal wel het liedje van “beestjes” van De Ronnies. Daar zie je beestjes als je gedronken hebt. Helaas moet je niet gedronken hebben om in Beast of Reincarnation allemaal bugs te zien…
Trailer
Gespeeld op PlayStation 5 Pro
Beast of Reincarnation voelt als een game met twee gezichten. Aan de ene kant krijg je een leuke actie-RPG voorgeschoteld met een mysterieus verhaal, uitdagende combat, een verrassend uitgebreide progression en een uitstekende samenwerking tussen Emma en Koo. Het is bovendien geen zoveelste Soulslike-kloon, maar kiest gelukkig zijn eigen richting. Aan de andere kant is de technische staat simpelweg van erbarmelijk niveau. De enorme framedrops, screen tearing, pop-ins, zwakke textures en het algemene gebrek aan afwerking zorgen ervoor dat ik nooit volledig kon opgaan in het avontuur. Ik blijf erbij dat hier een goede game onder verstopt zit. Alleen wordt die voortdurend tegengewerkt door een technische uitvoering die simpelweg niet voldoet aan wat je anno 2026, en al zeker op een PlayStation 5 Pro, mag verwachten. Hopelijk krijgt Beast of Reincarnation de updates die het verdient. Vandaag kan ik helaas niet anders dan concluderen dat dit beest nog een hele tijd in zijn kooi had moeten blijven.
Pluspunten
- Samenwerking tussen Emma en Koo
- Vlotte en uitdagende combat
- Verhaal heeft een mysterieus tintje
Minpunten
- Dramatische performance op PlayStation 5 Pro
- Gebrek aan algemene afwerking
- Regelmatige visuele bugs
- Screen tearing en pop-ins
Ontdek meer van Pragalicious
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
