Noem het toeval of niet: twee weken voor MrRolfson me vroeg of ik in Parijs aan de slag wilde met een hands-on van The Blood of Dawnwalker, was ik opnieuw begonnen aan The Witcher 3: Complete Edition. Waarom vertel ik dat? Omdat ontwikkelaar Rebel Wolves vooral bestaat uit voormalige CD Projekt RED-ontwikkelaars die aan The Witcher werkten, waaronder Konrad Tomaszkiewicz, de game director van The Witcher 3. Ik was dus bijzonder benieuwd hoeveel Witcher-DNA er in The Blood of Dawnwalker zou zitten. In deze preview ontdek je waarom deze veelbelovende dark fantasy RPG nu al hoog op mijn verlanglijst staat.
De hands-on demo van The Blood of Dawnwalker waarmee ik aan de slag kon, was goed voor zo’n vier uur gameplay. Hij omvatte de moddervette CGI-intro, de tutorial, die we niet mochten overslaan, de proloog en een stukje van de open spelwereld. Wat ik al vast wil meegeven is dat, net als in The Witcher, je met 8 toetsen op je controller toekomt om te spelen. (Eat that Crimson Desert!). Je hoeft dus geen vingertovenaar te zijn of een resem combo’s van buiten te leren. Dit maakt het spelen eens zo aangenaam.
Human en vampiric combat zorgen voor afwisseling
Ik amuseerde me tijdens deze hands-on van The Blood of Dawnwalker vooral met de combat. Net zoals in Kingdom Come: Deliverance kon ik kiezen tussen directional combat, waarbij pijltjes aangeven uit welke richting aanvallen komen of waar de vijand blokkeert, en traditionele combat zonder die visuele hulp. Directional combat beloont perfecte blocks met handige buffs, terwijl traditionele combat meer stamina vraagt wanneer je aanvallen pareert. Ik koos uiteindelijk voor directional combat, omdat die het prettigst aanvoelde. Zo zwaaide ik niet als een halve gare met mijn zwaard in het rond, maar veranderde elk gevecht bijna in een dodelijk ballet.
Daar blijft het niet bij, want The Blood of Dawnwalker maakt ook een duidelijk onderscheid tussen human combat en vampiric combat. Hoofdpersonage Coen is namelijk ook een vampier. Overdag en ’s nachts beschik je daardoor over andere vaardigheden. Wanneer Coen ’s nachts in zijn vampirische vorm vecht, haalt hij verwoestend uit met klauwen en tanden. Daarnaast gebruikt hij speciale aanvallen zoals Planeshift, waarmee hij zich razendsnel verplaatst om tegenstanders te verrassen of aanvallen te ontwijken. Zit je krap qua health, dan kan je geen human potions gebruiken. Gelukkig kan Coen met zijn vlijmscherpe tanden een tegenstander in de nek bijten en zo zijn levensbalk opnieuw aanvullen.
Beide combattypes zorgen voor een fijne afwisseling, waardoor de gevechten niet snel vervelen. Experimenteren is bovendien de boodschap, want dankzij buffs en perks krijg je extra mogelijkheden. Human combat en vampiric combat hebben elk hun eigen abilities, waardoor je speelstijl sterk kan verschillen naargelang het moment van de dag.
Goed om te weten: je kan vrij wisselen tussen de twee combatvormen. Zo leer je met directional combat eerst de kneepjes van het beenhouwersvak en schakel je daarna eventueel over op traditionele combat. Werkt die laatste toch niet voor jou, dan keer je gewoon terug naar directional combat.
Hoe zit dat nu met die zandloper eigenlijk?
Coen krijgt dertig dagen en nachten om zijn queeste te volbrengen en zijn familie te redden. Dat lijkt ruimschoots genoeg, maar elke opdracht die verbonden is aan de main quest biedt meerdere mogelijkheden. Bij sommige keuzes zie je één, twee of zelfs drie zandlopertjes staan, die aangeven hoeveel tijd je verliest. Rechtsboven in beeld staat een tijdsbalk die in segmenten is verdeeld. Op basis van jouw keuze vult die balk zich verder. Je hebt dus niet genoeg tijd om alles te doen, waardoor je keuzes echt gewicht krijgen. Zo schrijf je deels je eigen verhaal en verhoogt de herspeelbaarheid van de game. De aanwezige ontwikkelaars benadrukten wel dat het spel niet stopt wanneer de dertig dagen voorbij zijn. Ook belangrijk: het verkennen van de open wereld en het volbrengen van nevenmissies hebben geen invloed op je tijdsbalk.
De game wordt ook gedragen door een ijzersterk en pakkend verhaal wat me nog meer motiveerde om meteen aan de slag te gaan. En die moddervette CGI-intro mag je absoluut niet skippen. Wereldklasse.
Perks en abilities
Door opdrachten te voltooien en tegenstanders of monsters te doden, verdien je skillpunten waarmee je nieuwe perks vrijspeelt. De game telt drie skilltrees: Witchcraft, Swordmastery en Vampirism. Witchcraft vormt daarbij een mix van beide speelstijlen. Hou er rekening mee dat je keuze tussen spelen overdag of ’s nachts mee bepaalt in welke skilltree je het best investeert. Niet alle perks speel je trouwens vrij met skillpunten. Voor sommige vaardigheden moet je eerst manuals vinden en lezen.
Zelf vond ik de vampierkant het plezantst. Ik hield ervan om ’s nachts rond te zwerven, mens en dier in de nek te bijten, soms gewoon voor de fun, en me uit te leven met de speciale vampiric skills. Zo kwam ik in de open wereld een toren tegen die bewaakt werd door enkele soldaten. En jawel, net als in Far Cry of Assassin’s Creed levert het vrijspelen van zo’n toren je een overzicht van de omgeving op. Maar bon, dat geheel terzijde.
Dag en nacht verschil
Nadat ik de soldaten met Planeshift had verrast, let op je stamina, en hen van hun bloed had verlost, was het tijd om de toren te beklimmen. Die scouting towers kan je trouwens alleen beklimmen in vampiric form. Met Shadowstep bereikte ik het eerste niveau en kon ik zowel tegen muren als plafonds lopen. Met een andere skill, Clawride, klauwde ik vervolgens à la Wolverine langs muren naar beneden. Dat voegt een leuke twist toe aan de manier waarop je door de omgevingen navigeert.
Ook cool is de Compel Soul-ability, waarmee je in Focus Mode, de tegenhanger van Witcher Sense uit The Witcher 3, met dode vijanden kan praten. In dit geval leverde dat extra informatie op over een bepaalde quest.
Nogmaals, want het is belangrijk: het dag-nachtsysteem heeft invloed op potions, items, consumables, activiteiten, quests en de mogelijkheden om bepaalde acties wel of niet uit te voeren. Hou daar dus zeker rekening mee wanneer je quests of activiteiten plant.
Ook belangrijk: je kan skillpunten enkel toekennen aan Shrines die je in de spelwereld tegenkomt. Je kan dus niet on the fly snel wat prutsen aan skills en abilities wanneer je daar zin in hebt.
Verwachtingen
Laat dat duidelijk zijn: ik heb me ontzettend goed geamuseerd met de hands-on demo van The Blood of Dawnwalker. Je voelt duidelijk invloeden van The Witcher en Kingdom Come: Deliverance, maar de game heeft genoeg unieke eigenschappen om een eigen smoel te krijgen. Reken bijvoorbeeld niet op een paard om je door de wereld te verplaatsen. In plaats daarvan gebruikt Coen bovennatuurlijke manieren om zich te bewegen, perfect passend bij zijn identiteit als halfvampier. De open spelwereld voelde, in tegenstelling tot The Witcher 3, nog wat leeg aan. Dat kwam waarschijnlijk doordat bepaalde questlines en activiteiten voor de pers waren uitgeschakeld om spoilers te vermijden, toch volgens de officiële uitleg. In de pc-demo botste ik op één bug, maar verder draaide alles soepel en heb ik weinig te klagen. Als Rebel Wolves dit niveau vasthoudt, komt The Blood of Dawnwalker dik in orde tegen de release op 3 september.
Pragalicious wordt ondersteund door affiliate-opbrengsten. Als je op bepaalde links klikt via onze site, kunnen we daar aan verdienen zodat we deze website kunnen onderhouden en verbeteren.
Ontdek meer van Pragalicious
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
