Eerder deze week mocht in opnieuw op bezoek bij PlayStation. Enkele maanden geleden kreeg ik Saros voorgeschoteld en nu een compleet andere game die allesbehalve in mijn comfortzone ligt. Toch was ik razend benieuwd naar wat Marvel Tōkon: Fighting Souls in petto had voor mij. Ik mocht een dik uur aan de slag met met een demo van de game waarin ik heel wat partijtjes kon uitvechten. Wat mijn indrukken als fightingnoob zijn, lees je in deze hands-on preview van Marvel Tōkon: Fighting Souls.
Een voor allen
Laat mij meteen met de deur in huis vallen: ik heb me tijdens deze hands-on kostelijk geamuseerd met Marvel Tōkon: Fighting Souls. Wat meteen opviel was hoe snel ik coole moves uit mijn controller kon trekken. De vereenvoudigde inputs op L1, L2 en R2 gaven mij meteen toegang tot supermoves en ultieme aanvallen. Hierdoor kreeg ik als nieuwkomer vanaf de eerste match het gevoel krijgen dat ik écht kon meespelen. Dat maakt de game bijzonder uitnodigend, zeker voor spelers die net als ik normaal afhaken bij dit genre.
Tegelijk blijft de game respect tonen voor de traditionele fighting‑community. Wie liever klassieke command‑inputs gebruikt, krijgt meer controle over zijn moves en kan efficiënter omgaan met de Assemble Gauge. Het is een slimme keuze: beide stijlen bestaan naast elkaar, zonder dat één de “juiste” manier is.
Assemble!
Het Assemble‑systeem zelf is een frisse twist op het tag‑team concept. Je start niet met vier personages, maar bouwt je team op naarmate je rondes verliest. Dat klinkt contra‑intuïtief, maar het werkt verrassend goed. Het voorkomt dat matches te snel kantelen en geeft spelers die achterop raken extra tools om terug te komen. Al kan je tijdens gevechten de andere personages ook unlocken door je tegenstander een andere zone in te knokken.
Ook defensief zit de game slim in elkaar. De drie counteropties, Assemble Counter, Crossover Counter en Perfect Reflect, zorgen voor een tactische laag die verder gaat dan simpel blokken en punishen. Vooral Perfect Reflect, een risk‑reward mechanic die je assist tijdelijk uitschakelt, geeft de gevechten een spannende dynamiek. Al kan dit voor competitieve spelers een discussiepunt worden. Het feit dat je extra personages krijgt wanneer je verliest, voelt soms als een comebackmechaniek die te sterk ingrijpt in het tempo van een match.
Anime-vibes
De roster in deze build is verrassend uitgebreid,. Black Panther en Magneto springen er meteen uit: de ene snel en flexibel, de andere traag maar vernietigend. Het contrast tussen hun speelstijlen toont hoe breed de game inzet op variatie. Ook de Tōkon Assemble, waarbij al je personages tegelijk op het scherm verschijnen voor een massieve aanval, voelt als een heerlijk chaotisch hoogtepunt.
Visueel ziet de game er in deze build er uitstekend uit. Het lijkt alsof ik écht de controle had over een Marvel-anime. De verschillende arena’s die ik kon bevechten zagen er allemaal uitstekend uit, al vond ik ze er iets te statisch of clean uitzien. Maar het belangrijkste is dat de gevechten ontzettend vloeiend op het scherm werden getoond. Geen enkele framedrop of hapering passeerde mijn pad.
Na mijn hands-on preview met Marvel Tōkon: Fighting Souls kan ik concluderen dat dit een vechtgame is die precies begrijpt waar het genre vandaag wil staan. Het wil toegankelijk zijn zonder simplistisch te worden, en het wil diepgang bieden zonder elitair te zijn. De combinatie van vereenvoudigde inputs, tactische systemen en een gevarieerde roster zorgt voor de game die zowel nieuwkomers als ervaren spelers kan aanspreken.
Als de volledige release op 6 augustus deze lijn doortrekt, heeft Marvel Tōkon: Fighting Souls alles in zich om een verrassing te worden.
Pragalicious wordt ondersteund door affiliate-opbrengsten. Als je op bepaalde links klikt via onze site, kunnen we daar aan verdienen zodat we deze website kunnen onderhouden en verbeteren.
Ontdek meer van Pragalicious
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
