“MIO: Memories In Orbit is een handgetekend meesterwerk dat de perfecte balans vindt tussen zweten en genieten”

Het was al eventjes geleden dat ik nog een metroidvania game gespeeld had. Hoog tijd om daar verandering in te brengen en terug wat uitdaging te zoeken. Zo gezegd zo gedaan en dus startte ik mijn avontuur met MIO: Memories In Orbit. Duik in deze review met mij mee in deze hoogtechnologische wereld van MIO: Memories in Orbit. En wie weet verlies jij jezelf net zoals ik dat gedaan heb.

Waarom Wel?

Een ark vol geheimen en vergeten herinneringen

Je speelt als MIO, een behendige robot met buitengewone vaardigheden die tot leven wordt gewekt. Waarom daar heb je het raden naar. Want veel wordt er niet uitgelegd, tijd om zelf de touwtjes in handen te nemen en op stap te gaan. Je bevindt je in de Ark. Dit is een enorm technologisch schip, beheerd door de Vessel, die overwoekerd is met prachtige maar ook dodelijke fauna en flora en op hol geslagen machines.

De Pearls, de AI-bewakers van de Vessel zijn gestopt met functioneren en niemand weet echt waarom. Jij besluit om op onderzoek te gaan en de dieptes van de Vessel in te duiken om verloren herinneringen tot leven te wekken terwijl je je ware verleden en lot ontdekt. Een uniek mysterie dat mij vanaf de eerste minuut vast beet. De opzet is heel simpel, ga op zoek naar de verloren Pearls om de Vessel terug tot leven te wekken. Maar hoe ze de wereld hebben opgebouwd, van de bewoners die in de ark leven tot de vijanden, alles voelt heel uniek aan.

Een handgetekend meesterwerk

“Wauw, ohhh, amai da’s prachtig,...” Had ik de game op onze Twitch gestreamed dan hadden dit de woorden geweest die heel veel voorbij zouden komen. Buiten het geregeld gevloek tijdens bossfights en de “alé nog eentje om het af te leren”. De wereld van MIO is prachtig weergeven met een stijl die je niet zo veel tegenkomt in games. Net dat is wat mij van in het begin aantrok: de prachtige tekenstijl. En ja, alles van zowel de personages als de omgevingen zijn met de hand getekend. Het straffe is dat er hooguit 14 mensen hieraan gewerkt hebben, petje af voor Douze Dixièmes!

Verkennen, sterven en upgraden

MIO: Memories In Orbit is nog maar de tweede game van Douze Dixièmes en hun eerste metroidvania game. Maar vergis je niet, het behoudt de typerende gameplay die je zou verwachten van zo’n game. Het is zoeken, ontdekken, sterven en nog eens sterven. Veel sterven eigenlijk, maar hieruit leer je en pas je je aan om toch uiteindelijk die lastige boss fight of hindernissen te beheersen.

Een tip: ga zoveel mogelijk op avontuur, uiteindelijk vind je nieuwe vaardigheden of mods om je te versterken om zo tot de overwinning te komen. Want je kan jezelf dus mods geven, je bent een robot voor iets dus jezelf aanpassen is de boodschap. Deze mods geven je extra leven, de keuze om de levensbalk van vijanden te zien enzovoort. Let er wel op dat deze ruimte innemen en je dus niet zomaar iedere mod op jezelf kan sleutelen, je gaat keuzes moeten maken. Wel is het zo dat je op termijn jezelf kan upgraden om zo meer mods te kunnen plaatsen.

Waarom Niet?

Tussen zweet en voldoening: De balans van MIO

Ik geef eerlijk toe ik heb even moeten nadenken om iets negatiefs over MIO: Memories in Orbit te zeggen in deze review. Laat ons het dan een klein beetje muggenziften noemen en zeggen dat ik het verhaal, zeker in het begin, niet zo goed snapte. Het is niet heel duidelijk wat in het begin de opzet is. Naarmate je verder komt en zeker verzamelobjecten begint te vinden die meer prijsgeven over de setting van de Vessel vielen de puzzelstukjes in elkaar. Maar dit is ook wel wat eigen aan het genre van de game, bij Hollow Knight had ik hetzelfde gevoel. Maar mensen die zo’n games spelen, spelen het vooral om hun eigen te kwellen en hebben toch een sadistisch kantje, hé Auron?

Voor deze gamers heb ik denk ik minder goed nieuws. Hoewel ik soms gezweet heb op boss fights, al dan niet door één bepaalde mechanic die erbij komt. Voor de doorgewinterde metroidvania speler gaat deze iets te makkelijk zijn denk ik. Ikzelf ben niet zo iemand en deze game geeft mij dus het perfecte balans van moeilijkheid. En voor diegenen die schrik hebben om deze uit te proberen omwille van de de moeilijkheid heb ik goed nieuws. Je kan het spel aanpassen zodat bossfight iets makkelijker worden, maar dan gooi je het doel en de fun van het spel overboord. Want ik kan het beamen, een uur worstelen op een bossfight om deze nadien te verslaan voelt echt geweldig.

Gameplay

---