“Diablo IV: Season of Divine Intervention kon me niet overtuigen”

Diablo IV heeft sinds de release al een flinke weg afgelegd. Soms voelde het als een pijl die vliegensvlug uit de boog van een Rogue schiet, maar ook als een mislukte betovering van een Sorcerer. Elk seizoen kende tot nu toe duidelijke ups en downs. Het vorige seizoen heb ik bewust overgeslagen. Ik was namelijk benieuwd of Blizzard mij opnieuw zou kunnen grijpen en ik als een bezetene Diablo IV: Season of Divine Intervention zou spelen. Ook nieuwsgierig? Lees dan hieronder mijn review van seizoen elf van Diablo IV.

Waarom Wel?

Nieuwe krachten, maar met de handrem erop

Op de Game Awards 2025 kregen we de eerste beelden te zien van de nieuwe DLC van Diablo IV, ‘Lord of Hatred’. Daarbovenop werd er ook een nieuw (of oud) personage geïntroduceerd: de Paladin. Helaas liet ik dit personage nog even in de kleedkamer tot 28 april 2026, want dan kunnen we aan de slag met de Lord of Hatred-DLC. Bij de release van Diablo IV koos ik direct voor een Rogue, dus het was weer hoog tijd om vanuit de schaduw toe te slaan. Deze keer legde ik de focus op melee-gevechten.

Natuurlijk worden we opnieuw overladen met seizoensgebonden krachten. Ik moet meteen toegeven dat ze minder spectaculair aanvoelden dan in vorige seizoenen, maar op de een of andere manier zijn ze wel doordachter. In plaats van pure power-explosies kon ik nu met specifieke effecten mijn build verfijnen, versterken of zelfs defensiever maken. De krachten voelen meer als een verlengstuk van je build. Dat is geweldig voor de balans, maar tegelijk minder spannend. Ik had niet het idee dat ik sneller of stiekemer kon opereren met mijn Rogue.

De progressie voelde wel stabieler aan. Het systeem beloont je echt als je er het maximale uithaalt. Dit is ideaal als je alles wilt geven in het bouwen van je personage. Zeker omdat het craften ook positief is aangepakt. Bij het temperen van wapens of armor is het deze keer geen loterij meer, maar hangt het af van wat je al gevonden hebt tijdens je avontuur in Sanctuary. Je kunt als speler nu kiezen welke tempering je op je wapens of armor plaatst, mits je deze natuurlijk gevonden hebt.

Sanctification

In seizoen 11 maken we kennis met een nieuwe manier van craften: Sanctification. Opvallend is dat dit systeem wel weer als een soort loterij werkt. Heb je geluk, dan kan één van je favoriete items enorm sterk worden. Heb je pech, dan valt het resultaat tegen. Je brengt een wapen of armor naar een speciale forge, waar trouwens Hadriel rondhangt. Hier kun je ook je favors ophalen en de rewards van de lair bosses afgeven.

Maar let op: eenmaal een bonus op een item geplaatst, kun je dit niet meer aanpassen. Valt het resultaat tegen, dan moet je dus op zoek naar een nieuw item en opnieuw je geluk beproeven via de forge. Zit het wel mee, dan kun je zelfs een bonus krijgen die terug te vinden is op een Mythic item.

De jacht op favors

Een van de opvallendste toevoegingen dit seizoen is de manier waarop favors nu als ruggengraat van de endgame dienen. Je krijgt de keuze om vier Lair Bosses te verslaan, zoals Andariel. Deze vier schurken bevinden zich op verschillende locaties. Zo dook ik regelmatig op in Undercity, Helltides en The Pit. Versla je zo’n baas, dan maak je kans op een reward. Hiermee kun je de seizoensgebonden krachten activeren. Let wel: deze krachten hebben zowel positieve (Purified) als negatieve (Corrupted) effecten op je personage.

Dankzij deze aanpak voelde het seizoen gestructureerder aan. Je weet waar je naartoe werkt, en elke boss kill voelt als de kers op de taart. Gek genoeg lijkt de weg naar de endgame beter georganiseerd dan in eerdere seizoenen. Voorheen moest je vooral Helltides grinden om snel favors te verzamelen, maar nu heb je als speler meer keuzes. Althans, dat is vooral het gevoel dat ik aan dit seizoen overhoud.

Waarom Niet?

Wederom te herkenbaar, te veilig

Hoe positief ik ook ben over Season of Divine Intervention, het worstelt opnieuw met een gebrek aan identiteit. Veel systemen voelen aan als variaties op bestaande ideeën. De nieuwe krachten doen denken aan eerdere seizoensmechanieken, de favor-grind leunt sterk op wat we al kennen van andere endgame-loops. Ik weet het, het zijn de seizoenen van Diablo IV, niet elke keer een volledig nieuwe DLC.

Daar zit voor mij persoonlijk het probleem. Dit heb ik bij andere games ook wel eens gehad. Als ik eenmaal door het rookgordijn heen kijk, is er geen weg meer terug. Dan stop ik simpelweg met spelen. Ik begrijp zeker dat seizoen 11 door veel spelers positief wordt ontvangen. Helaas denk ik er zelf anders over, en voelt het weer als hetzelfde ritje in dezelfde auto, maar dan in een ander kleurtje.

Trailer

---