“Tales of Xillia Remastered is een fijne, maar verouderde JRPG”

In januari van dit jaar mocht ik een review schrijven over Tales of Grace f Remastered.  Ik noemde het toen een goedkope remaster die alleen maar gemaakt leek te zijn om wat snelle centen binnen te halen. Tien maanden later krijg ik Tales of Xillia Remastered onder mijn neus geduwd. Wordt deze remaster eveneens een cashgrab of is het meer dan dat geworden?

Waarom Wel?

De student en de Lord of Spirits

Keuzes maken, het is nooit eenvoudig en Tales of Xillia dwingt je vanaf de start om er één te maken, namelijk kiezen met welk personage je de game wil spelen. Dat kan met Jude Mathis, een medische student, die toevallig ook een aardig robbertje kan vechten of met Milla Maxwell, een mysterieuze dame die liever bevriend is met de geesten dan met echte mensen. Beide komen erachter dat de mana uit hun prachtige koninkrijk Rashugal wordt gezogen. En daar zullen ze uiteraard een stokje voor steken. De gouden tip die we jullie vanuit de redactie geven is om te starten met Jude, die heeft namelijk een veel langere en interessantere backstory dan Milla. Zonder dank jongens!  De sterkte van XoR ligt nog altijd in zijn goeie personages, fijne muziek en die heerlijke anime cutscènes.

Wat is er nieuw?

Ondertussen is het geen geheim meer dat uitgever Bandai Namco zijn hele Tales bibliotheek zal remasteren. Of dat nodig is? Daar vertel ik jullie later iets over. Tales of Xillia Remastered bevat de ondertussen gekende verbeteringen. De kleuren en resolutie kregen een upgrade, de game draait op PS5 op 60 frames per seconde en er werden aardig wat Quality of Life verbeteringen toegevoegd. Zo krijg je nu, eindelijk, objective markers. Kan je je nog voorstellen dat je anno 2025 een game zou spelen waarin je absoluut niet weet waar je naartoe moet lopen? Daar heeft toch niemand nog de tijd voor?! Je krijgt er ook nog een sprint toggle bovenop en een auto-save.

Maar, de allerbelangrijkste verbetering is de Grade Shop, die is vanaf de start van de game al open in plaats van bij de start van een New Game+. De Grade shop is een manier om de game veel makkelijker te maken. Zo kan je nu al starten met meer materialen of een hogere level. Voelt dat aan als cheaten? Zekers! Is dat echt hoe we een videogame gaan spelen in 2025? Youbetcha!

Een JRPG zoals we JRPG’s kennen

14 jaar na het origineel zijn de JRPG’s enorm geëvolueerd en Tales of Xillia Remastered toont dan ook zijn leeftijd. Het is gelukkig niet zo dat de game volledig verouderd is, integendeel! Deze remaster voelt best nog fris aan en dat is verbazingwekkend. Uiteraard zijn de graphics verouderd maar de combat, real-time en niet turn-based, zou perfect passen in een moderne game. En daarmee valt dus ook op dat het JRPG-genre niet zo heel veel veranderd is in de afgelopen 20 jaar. Wie echter denkt om hier een game te vinden die het genre op zijn kop zal zetten, die zal van een kale reis terugkomen.

Waarom Niet?

Moest deze remaster gemaakt worden?

Wie geregeld reviews van me leest weet ondertussen dat ik me altijd de vraag stel of een remaster wel nodig is. En hoe meer remasters ik speel hoe moeilijker het wordt om die vraag te beantwoorden. In het geval van ToX kan je stellen dat de remaster een manier is voor een nieuw publiek om deze game te ontdekken, maar dan vraag ik me wel af: wie is dat publiek? Wie zit er nog te wachten op een JRPG van 14 jaar oud? Zeker in een jaar waarin een game bestaat zoals Clair Obscur: Expedition 33. Dat zegt op zich niks over de kwaliteit van de remaster maar wel alles over de concurentie waar zo’n remaster moet tegen opboksen. En dan valt het natuurlijk wel op, ondanks alle verbeteringen, dat zo’n remasters vaak niet kunnen tippen aan de nieuwe generatie RPG’s of JRPG’s.

Trailer

Gespeeld op PlayStation 5

7 Goed

Is deze remaster een slechte game? Nee, helemaal niet. Het bewijst dat het genre grotendeels hetzelfde is gebleven in de laatste twee decennia. Maar het bewijst ook dat de Tales remasters van Bandai Namco telkens op dezelfde manier verlopen. De game krijgt een nieuwe laag verf, de framerate wordt opgetrokken en wordt toegankelijker gemaakt voor een modern publiek. Ook daar is niks mis mee, maar hoeveel Tales remasters kan je spelen alvorens je ze beu wordt?

Pluspunten

1. Goeie verbeteringen
2. Nog altijd een fijne JRPG
3. Grade shop open

Minpunten

1. Verouderd
2. ’t is en blijft een remaster
3. Standaard verbeteringen